W sprawie Association for Molecular Pathology v. Myriad Genetics, Inc., No. 12-398 Sąd Najwyższy USA, tylko częściowo zgadzając się z orzeczeniem sądu apelacyjnego, stwierdził, że o ile naturalnie występujące segmenty kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) nie podlegają ochronie patentowej nawet po ich wyizolowaniu, o tyle dopuszczalne jest przyznanie takiej ochrony na syntetyczne, a niewystępujące naturalnie, fragmenty DNA obejmujące sekwencje kodujące (eksony) ale pozbawione sekwencji niekodujących (intronów) czyli tzw. komplementarne cDNA (complementary DNA).
W latach 90. pozwana w sprawie spółka Myriad Genetics Inc uzyskała kilka patentów po odkryciu dokładnej lokalizacji i sekwencji genów BRCA1 i BRCA2, których mutacje zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi i jajników. Przeciętne zagrożenie zachorowaniem na raka piersi dla kobiet w USA, które są nosicielkami zmutowanego genu zwiększa się z 12-13% do 50-80% (do 20-50% w przypadku raka jajników). Myriad odnalazło na chromosomach 17 (długości 80 mln nukleotydów) i 13 (długości 114 mln nukleotydów) fragmenty długości ok. 80’000 nukleotydów, w których znajdują się geny BRCA1 i BRCA2, które po redukcji do sekwencji kodujących (eksonów) liczą „zaledwie” 5’500 oraz 10’200 nukleotydów.
