W tym tygodniu, przedstawiciele Komisji Europejskiej oraz rządu Stanów Zjednoczonych spotkali się w Nowym Jorku na dziewiątej rundzie negocjacji dotyczących proponowanej umowy o wolnym handlu i ochronie inwestycji pomiędzy Unią Europejską i Stanami Zjednoczonymi. Umowa ta będzie znana jako TTIP. Jeżeli zostanie przyjęta, zmieni gospodarkę i życie ludzi po obydwu stronach Atlantyku w sposób i w stopniu, którego nie sposób przewidzieć.
Oczekuje się, że umowa TTIP będzie między innymi przewidywać bezpośrednie uprawnienia dla spółek, które zamierzają zainwestować po przeciwnej stronie oceanu. Skuteczność tych praw ma zapewniać przyznanie inwestorom prawa do pozywania, odpowiednio Stanów Zjednoczonych lub Unii Europejskiej/Państw Członkowskich, przed międzynarodowy trybunał arbitrażowy, z pominięciem sądów lokalnych.
Właśnie ten aspekt umowy TTIP jest jednym z najczęściej krytykowanych jej elementów, zarówno w materiałach publikowanych przez przeciwników tej umowy, jak i podczas protestów, zwłaszcza w Europie. Rysowana jest wizja amerykańskich korporacji, które będą pozywać europejskie państwa w drodze międzynarodowego arbitrażu, z pominięciem zasad praworządności oraz systemu sądownictwa UE oraz państw członkowskich. Podnosi się w szczególności obawy, że korporacje te będą skarżyć regulacje europejskie w obszarach takich jak ochrona środowiska, konsumentów, bezpieczeństwo żywności lub energia.
