Upłynął termin transpozycji Dyrektywy dotyczącej ochrony konsularnej

W dniu 1 maja upłynął termin transpozycji Dyrektywy dotyczącej ochrony konsularnej (Dyrektywa Rady (UE) 2015/637 z dnia 20 kwietnia 2015 r. w sprawie środków koordynacji i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii w państwach trzecich oraz uchylająca decyzję 95/553/WE). 

O uchwaleniu Dyrektywy oraz jej specyfice pisaliśmy już na naszym blogu. Warto jedynie przypomnieć, że jej przyjęcie zostało dokonane na podstawie art. 23 TFUE, który przewiduje, że: 

"[k]ażdy obywatel Unii korzysta na terytorium państwa trzeciego, gdzie Państwo Członkowskie, którego jest obywatelem, nie ma swojego przedstawicielstwa, z ochrony dyplomatycznej i konsularnej każdego z pozostałych Państw Członkowskich na takich samych warunkach jak obywatele tego państwa. Państwa Członkowskie przyjmują niezbędne przepisy i podejmują rokowania międzynarodowe wymagane do zapewnienia tej ochrony",

Unijna dyrektywa dotycząca ochrony konsularnej obywateli UE w państwach trzecich nareszcie przyjęta

W poniedziałek, 20 kwietnia, po kilku latach negocjacji (projekt został przedstawiony przez Komisję już w grudniu 2011 r., a PE wydał pozytywną opinię w 2012 r.) Rada przyjęła dyrektywę 2015/637 w sprawie środków koordynacji i współpracy mających ułatwić ochronę konsularną niereprezentowanych obywateli Unii w państwach trzecich oraz uchylającą decyzję 95/553/WE. Dyrektywę opublikowano w piątkowym Dzienniku Urzędowym UE (L 106, 24.4.2015), wejdzie w życie 20 dni po publikacji.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 lit c oraz 23 TFUE, a także art. 46 KPP UE "każdy obywatel Unii korzysta na terytorium państwa trzeciego, w którym Państwo Członkowskie, którego jest obywatelem, nie ma swojego przedstawicielstwa, z ochrony dyplomatycznej i konsularnej każdego z pozostałych Państw Członkowskich na takich samych warunkach jak obywatele tego państwa". Należy jednak uściślić nieprecyzyjne sformułowanie polskiego (i nie tylko) tekstu tych przepisów: w istocie chodzi nie o ochronę dyplomatyczną w rozumieniu prawa międzynarodowego, a o ochronę typu konsularnego udzielaną przez władze dyplomatyczne i konsularne państw członkowskich. Potwierdza to zarówno treść przyjętej właśnie dyrektywy, jak i zastępowanej przez nią decyzji 95/553.