Komitet Praw Dziecka ONZ ocenił wykonanie przez Polskę zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach dziecka

W nawiązaniu do naszego wcześniejszego wpisu, należy odnotować opublikowanie na stronach internetowych Biura Wysokiego Komisarza ONZ ds. Praw Człowieka Uwag końcowych (Concluding observations) Komitetu Praw Dziecka do ostatnich sprawozdań Polski. Co może zaskakiwać, to fakt, że dokument został zauważony również przez media ogólnopolskie. Niestety jednak uwaga została skupiona tylko na jednym fragmencie, uznanym przed przedstawicieli mediów za „kontrowersyjny” (zob. m.in. tu i tu). Komitet mianowicie, w kontekście prawa do tożsamości dziecka, dość lakonicznie wyraził zaniepokojenie brakiem regulacji prawnych oraz zwiększającą się liczbą tzw. okien życia, które pozwalają na anonimowe porzucenie dziecka (par. 20). Zdaniem Komitetu taka sytuacja narusza szereg postanowień Konwencji.

Spotkanie polskiej delegacji z Komitetem Praw Dziecka ONZ – dyskusja nad sprawozdaniem Polski z wykonania Konwencji o prawach dziecka

W piątek 18 września br. polska delegacja rządowa spotkała się w Genewie z członkami Komitetu Praw Dziecka. Podczas spotkania przedstawiono najważniejsze konkluzje wynikające z trzeciego i czwartego sprawozdania Polski z wykonania Konwencji o prawach dziecka z 1989 r., a także dyskutowano nad bieżącymi problemami w realizacji praw dziecka w Polsce. Po tym etapie procedury przed Komitetem należy już tylko oczekiwać opublikowania pisemnych Uwag końcowych (Concluding observations), zawierających ocenę wykonania konwencji w Polsce oraz rekomendacje dotyczące zaobserwowanych problemów.

Zarówno w Polsce, jak i na forum międzynarodowym, praktycznie każda dyskusja nt. implementacji Konwencji o prawach dziecka w Polsce nawiązuje do genezy samej Konwencji i aktywnej (a niektórzy twierdzą nawet, że wiodącej) roli Polski w procesie jej przyjęcia. Stosowna inicjatywa polskiego rządu została zgłoszona w 1978 r. podczas 34 Sesji Komisji Praw Człowieka ONZ, a za jednego z głównych „autorów” oraz patrona Konwencji powszechnie uważa się przede wszystkim prof. Adama Łopatkę, który miał istotny wpływ na jej treść oraz prowadzone negocjacje. Istotne zasługi dla powstania Konwencji,  co jest często pomijane, ma również prof. Tadeusz Smyczyński, który był autorem drugiego projektu. 

Wątek Polski, jako pioniera międzynarodowej ochrony praw dziecka, powrócił również podczas piątkowej dyskusji. Tym razem jednak został wykorzystany także do pewnej niewygodnej uwagi przedstawionej przez słowackiego członka Komitetu – Petera Gurana, który w jednym ze swoich pytań do polskiej delegacji zastanawiał się dlaczego Polska jako „pionier” wśród państw walczących o prawa dziecka zwlekała aż 13 lat z przedstawieniem swoich kolejnych raportów z wykonania zobowiązań wynikających z Konwencji o prawach dziecka. 

Watykan przed Komitetem Przeciwko Torturom

5 i 6 maja br. delegacja Watykanu odpowiadała na pytania członków Komitetu Przeciwko Torturom ONZ (CAT) w związku z pierwszym raportem okresowym z wykonywania Konwencji w sprawie zakazu stosowania tortur oraz innego okrutnego, nieludzkiego lub poniżającego traktowania albo karania złożonym w 2013 r.