Polska ratyfikuje umowy międzynarodowe znoszące karę śmierci

W ubiegłym tygodniu Polska złożyła dokumenty ratyfikacyjne Protokołu nr 13 do Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności dotyczącego zniesienia kary śmierci we wszystkich okolicznościach. Historia ratyfikacji tej umowy międzynarodowej była długa i trudna (warto pamiętać choćby negatywną decyzję Sejmu w kwestii ratyfikacji w trakcie pierwszego „podejścia” w 2005 r.).

Tym samym Polska jest ostatnim krajem Unii Europejskiej, który związał się protokołem. Wśród członków RE jedynie trzy państwa protokołu nie ratyfikowały: Armenia (protokół podpisała), Azerbejdżan i Rosja. Polski w tym niechlubnym gronie już nie ma.

Równocześnie warto też pamiętać, że 25 lipca br. wejdzie w życie w stosunku do Polski Drugi Protokół Fakultatywny do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w sprawie zniesienia kary śmierci, przyjęty w Nowym Jorku dnia 15 grudnia 1989 r.

O działaniach zmierzających do ratyfikacji obu umów pisaliśmy na blogu tu i tu.

Coraz bliżej ratyfikacji Protokołu nr 13 do EKPCz oraz Drugiego Protokołu Fakultatywnego do MPPOiP

Na posiedzeniu Senatu w dniach 7-9 sierpnia br. senatorowie bez poprawek przyjęli trzy ustawy ratyfikacyjne, w tym ustawę o ratyfikacji Protokołu nr 13 do Europejskiej Konwencji Praw Człowieka dotyczącego zniesienia kary śmierci we wszystkich okolicznościach oraz ustawę o ratyfikacji Drugiego Protokołu Fakultatywnego do Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych w sprawie zniesienia kary śmierci. Polska jest ostatnim krajem UE, który nie ratyfikował tych umów.

Z ich ratyfikacją nie wiąże się dla Polski obowiązek wprowadzenia jakichkolwiek zmian legislacyjnych, kara ta bowiem od dawna nie może być w Polsce orzekana. Praktycznego znaczenia ratyfikacja Protokołu nr 13 nabiera przede wszystkim w kontekście deportacyjno-ekstradycyjnym. Z obowiązków nałożonych na państwa na podstawie art. 2 i 3 Konwencji oraz Protokołu nr 13 wynika, że zakazana jest ekstradycja jeżeli pojawia się ryzyko, że w państwie przyjmującym orzeczona i/lub wykonana zostanie kara śmierci.

Teraz pozostaje jedynie czekać na podpis Prezydenta pod dokumentami ratyfikacyjnymi.