Jednym z ciekawszych prawnomiędzynarodowych wątków w dyskusji dotyczącej jurysdykcji hinduskich sądów do osądzenia o zabójstwo na wodach międzynarodowych dwóch włoskich marynarzy-żołnierzy pełniących służbę na statku handlowym (zobacz wcześniejsze posty: Dorozumiane zreczenie się immunitetu dyplomatycznego przez ambasadora oraz Spór jurysdykcyjny państwa nadbrzeżnego i państwa bandery) jest status prawny obu podejrzanych.
Zgodnie z Art.5 Rozporządzenia z mocą ustawy z 2011 r. (Decreto-Legge 12 luglio 2011, n.107, G.U. 5/8/2011, n. 181) oraz załącznikiem do Listu intencyjnego zawartego między Ministerstwem obrony a Stowarzyszeniem armatorów włoskich CONFITARMA (Convenzione allegata alProtocollo di intesa), w ramach walki z piractwem na wodach międzynarodowych Ministerstwo Obrony może zawrzeć układ z armatorami prywatnymi w sprawie odpłatnej ochrony rejsów handlowych przez członków marynarki wojennej na wskazanych przez Ministerstwo niebezpiecznych wodach międzynarodowych. Żołnierze marynarki lub innych sił zbrojnych należący do Jednostek ochrony wojskowej (Nuclei militari di protezione, NMP) realizują w takiej sytuacji funkcje policji sądowej w rozumieniu kodeksu morskiego i norm procedury karnej. Zgodnie z tym samym artykułem usługi ochrony mogą również świadczyć prywatne agencje ochrony.
