Arbitraż inwestycyjny wokół prywatyzacji warszawskiego hotelu Polonia

Według nieoficjalnych doniesień w 2015 trójka austriackich inwestorów (Strabag SE, Raiffeisen Centrobank AG oraz Syrena Immobilien Holding AG) wszczęła przeciwko Polsce postępowanie przed trybunałem arbitrażowym ICSID, Syrena v. Poland.

O postępowaniu na podstawie BITu Polska-Austria wiadomo niewiele. Wydaje się jednak, że sprawa dotyczy decyzji m. st. Warszawy z grudnia 2015 r. o zwrocie nieruchomości, w której znajduje się hotel Polonia Palace, Marii Jolancie Lubomirskiej-Pierre czyli spadkobierczyni przedwojennych właścicieli kamienicy. Lubomirscy utracili nieruchomość na mocy Dekretu Bieruta z 1945 r. W fazie jurysdykcyjnej arbitrzy uznali prima facie możliwość dopuszczenia się przez Polskę wywłaszczenia, naruszenia standardu pełnego bezpieczeństwa i ochrony (FPS) oraz sprawiedliwego i równego traktowania (FET).

Kamienica, razem z innymi hotelami należącymi do Spółki Hotele Warszawskie Syrena, została w 1997 r. sprywatyzowana, mimo że miasto wiedziało o roszczeniach do nieruchomości. Bau Holding, które kupiło od miasta Spółkę za 24 mln dolarów, zainwestowało w generalny remont hotelu 30 mln euro (ok. 125 mln zł wg. kursu z 2013 r., czyli obecnie ok. 132 mln).

Koniec nadziei na reprywatyzację przed ETPCz? Lubelska Fabryka Maszyn i Narzędzi Rolniczych "Plon" i inni p. Polsce

Październik przyniósł bardzo interesujące i ważne orzeczenie Trybunału dotyczące nieskutecznej realizacji na gruncie prawa polskiego roszczeń reprywatyzacyjnych. Dnia 26 października br. Trybunał rozstrzygnął od dawna przewijającą się w mediach sprawę Lubelska Fabryka Maszyn i Narzędzi Rolniczych "Plon" i inni p. Polsce. Postanowieniem tym Trybunał zasadniczo rozstrzygnął trzy skargi dotyczące tego samego problemu: niemożności uzyskania w drodze postępowań cywilnych odszkodowania za mienie znacjonalizowane na podstawie Ustawy z 1946 r. o przejęciu na własność państwa podstawowych gałęzi gospodarki narodowej. Skarżący podnosili, że sądy krajowe powinny były uwzględnić ich roszczenia odszkodowawcze oparte na koncepcji zaniechania legislacyjnego, do którego doszło ich zdaniem w wyniku niewydania przez ówczesnego oraz kolejnych ustawodawców przepisów wykonawczych do art. 7 ww. ustawy przewidującego odszkodowania dla osób, którym odbierano własność na podstawie ustawy. Podstawą formułowanych roszczeń był art. 417[1] k.c. 

ETPCz pozytywnie o nowej ustawie reprywatyzacyjnej w Rumunii

W ostatnich dniach kwietnia Trybunał w Strasburgu wydał ważny wyrok w sprawie Preda i inni p. Rumunii, w którym pozytywnie ocenił wykonanie przez władze rumuńskie wyroku pilotażowego w sprawie Maria Anatasiu i inni p. Rumunii.

W 7 na 8 spraw, które rozpatrywane były łącznie ETPCz uznał, że skarżący nie wyczerpali krajowych środków odwoławczych wprowadzonych ustawą z 2013 r. do rumuńskiego systemu prawnego. Celem uchwalenia tych przepisów  było zakończenie procesu restytucji bądź wypłaty odszkodowań za mienie znacjonalizowane niezgodnie z prawem w czasach reżimu komunistycznego.