Trybunał Sprawiedliwości UE o wdrażaniu przez Wielką Brytanią Konwencji z Aarhus

13 lutego Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie w sprawie C-530/11, Komisja przeciwko Wielkiej Brytanii, w której Komisja zarzuciła Wielkiej Brytanii niewłaściwą implementację art. 3 pkt 7 (skreślonego z dyrektywy w 2012 r.) i art. 4 pkt 4 dyrektywy 2003/35/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 26 maja 2003 r. przewidującej udział społeczeństwa w odniesieniu do sporządzania niektórych planów i programów w zakresie środowiska oraz zmieniającej w odniesieniu do udziału społeczeństwa i dostępu do wymiaru sprawiedliwości dyrektywy Rady 85/337/EWG i 96/61/WE. Podstawowych celem dyrektywy 2003/35/WE jest dostosowanie prawa UE do wymogów Konwencji z Aarhus, której stronami są zarówno państwa członkowskie jak i Unia Europejska. 

Sąd UE na temat dostępu do informacji o środowisku

Sąd wydał 13 września orzeczenie w sprawie T‑111/11, ClientEarth przeciwko Komisji Europejskiej. Sprawa dotyczyła dostępu do dokumentów Komisji Europejskiej wymienionych w dokumencie DG ds. Środowiska zatytułowanym „Plan gospodarowania 2010”, opublikowanym na stronie internetowej tej DG. ClientEarth domagała się dostępu na podstawie ogólnych przepisów dotyczących dostępu do informacji publicznej, a także na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnot, czyli aktu implementującego Konwencję z Aarhus na poziomie Unii Europejskiej. Komisja odmówiła ClientEarth dostępu do części danych, w tym do informacji kto był autorem przygotowanych dla Komisji raportów. Odmawiając dostępu do kilkunastu dokumentów Komisja powołała się na to, że stanowią one część postępowania przeciwko państwom członkowskim lub podstawę do decyzji o jego wszczęciu. Sąd podzielił w tej sprawie argumenty Komisji i ograniczył dostęp do informacji.

Komisja Europejska zaprasza do konsultacji w sprawie dostępu do sądu w sprawach środowiskowych

Komisja Europejska ogłosiła rozpoczęcie konsultacji w sprawie reformy systemu dostępu do sprawiedliwości w sprawach związanych z ochroną środowiska. Potrwają one do 23 września. Aby wziąć udział w konsultacjach należy wypełnić ankietę, która dostępna jest tu.

Dostęp do sprawiedliwości w sprawach środowiskowych gwarantuje Konwencja z Aarhus, której stronami są nie tylko państwa członkowskie, ale także Unia Europejska. Na poziomie UE Konwencję wdraża Rozporządzenie (WE) nr 1367/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 6 września 2006 r. w sprawie zastosowania postanowień Konwencji z Aarhus o dostępie do informacji, udziale społeczeństwa w podejmowaniu decyzji oraz dostępie do sprawiedliwości w sprawach dotyczących środowiska do instytucji i organów Wspólnoty, które jednak było bardzo krytykowane za niewystarczającą implementację Konwencji właśnie w zakresie dostępu do sądu dla organizacji pozarządowych zajmujących się środowiskiem. Bardzo ograniczono w nim bowiem podmiotowo dostęp. Ponadto, złożenie skargi do sądu poprzedzone było wprowadzoną wyłącznie na potrzeby implementacji Konwencji z Aarhus wewnętrzną procedurą odwoławczą.

UE: Sąd przyjął skargę EPAW przeciwko Komisji

Jak donosi Europolitcs, 19 czerwca Sąd uznał za dopuszczalną skargę European Platform Against Windfarms (EPAW), która domaga się uznania Komunikatu Komisji "Energia odnawialna: ważny uczestnik europejskiego rynku energii" (COM(2012)271) za niezgodny z konwencją z Aarhus, której stroną jest UE i w związku z tym nieważny. EPAW twierdzi, że komunikat jest w istocie przygotowanym przez Komisję Europejską programem rozwoju energetyki wiatrowej. Twierdzi też, że przygotowując go Komisja Europejska naruszyła szereg postanowień Konwencji z Aarhus, w szczególności jej art. 9 zapewniający udział społeczeństwa w podejmowaniu decyzji w sprawach środowiskowych. (Informacje o skardze można znaleźć tu, skardze nadano numer T-168/13)

Konwencja z Aarhus: posiedzenie Komitetu Zgodności

W dniach 25-28 marca odbyło się czterdzieste posiedzenie Komitetu Zgodności Konwencji z Aarhus. Podczas posiedzenia przyjął on odpowiedzi na dwa tzw. powiadomienia, czyli informacje ze strony podmiotów prywatnych o możliwym łamaniu Konwencji przez państwo - stronę.

Jedno powiadomienie zostało złożone przez Moray’s Feuars Committee (stowarzyszenie mieszkańców jednej z dzielnic w Edynburgu) przeciwko Wielkiej Brytanii. Stowarzyszenie zarzuciło miastu Edynburg złamanie wszystkich trzech filarów Konwencji. Komitet Zgodności w swoim raporcie jedynie częściowo podzielił te zarzuty. Stwierdził, że przez pewien czas łamane były postanowienia Konwencji dotyczące dostępu do informacji, głównie nieprzetworzonej. Stwierdził jednak, że obecnie ten dostęp jest zapewniany Przy okazji Komitet przesądził, iż Konwencja z Aarhus ma zastosowanie zarówno do danych przetworzonych jak i nieprzetworzonych.

Drugie z powiadomień złożyła organizacja ekologiczna z Bułgarii - Balkani

Wildlife Societ. Zarzucała ona Bułgarii łamanie Konwencji poprzez niewystarczający dostęp do procedury podejmowania decyzji przy ocenach oddziaływania na środowisko i przyjmowania dokumentów dotyczących planowania przestrzennego. Jedynie w odniesieniu do tego drugiego zagadnienia Komitet, w swoim raporcie, podzielił wątpliwości. Stwierdził, że Bułgaria złamała art. 9 Konwencji, ponieważ nie zapewniła dostępu do sprawiedliwości dla wszystkich zainteresowanych podmiotów, w tym organizacji ekologicznych,  w procedurze przyjmowania ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego, oraz dla prawie wszystkich w procedurze przyjmowania szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego. Bułgaria nie zapewniła także wystarczającego dostępu dla podmiotów zainteresowanych udziałem w procedurze rewizyjnej.

Ostateczne zatwierdzenie tych raportów kończy procedurę w Komitecie Zgodności.
Podczas posiedzenia Komitet zajmował się szeregiem innych powiadomień, między innymi przeciwko Unii Europejskiej, jednak procedura w tych sprawach nie została jeszcze ostatecznie zakończona.