Wlk. Brytania zawiera umowę o wolnym handlu z państwami EOG EFTA

From left: Liz Truss, UK’s International Trade Secretary, Ranil Jayawardena, UK's International Trade Minister, Guðlaugur Þór Þórðarson, Iceland's Foreign Minister, Dominique Hasler, Liechtenstein's Foreign Minister, Iselin Nybø, Norway’s Minister of Trade and Industry.

Podczas gdy powszechną uwagę zaprzątają trudności związane z rozliczeniami finansowymi Brexitu (BBC, Brexit: Downing Street rejects EU's estimate of divorce bill) i układaniem nowych relacji traktatowych, bez echa przemknęło podpisanie 8 lipca b.r. umowy o wolnym handlu między Wielką Brytanią a państwami EOG EFTA (Islandią, Lichtensteinem i Norwegia).

Brexit: co dalej z mechanizmem rozstrzygania sporów?

Wielka Brytania złagodziła stanowisko ws. reżimu rozstrzygania sporów prawnych w zw. z Brexitem (zob. nasze posty tu i tu), odchodząc tym samym od kategorycznego odrzucenia wszelkiej "ingerencji w jurysdykcję w sprawach sądownictwa". W przeciwieństwie do kampanijnych  wypowiedzi premier Theresy May z ubiegłego roku, obecnie "konstruktywne podejście" Londyn zakłada odrzucenie bezpośredniej jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości z jednoczesnym uznaniem pewnej roli dla unijnych sędziów lub urzędników (FT, Britain softens Brexit stance on EU court ).

Analizujący możliwe rozwiązania David Davis, brytyjski sekretarz ds. wyjścia z UE, proponuje m.in. możliwość powołania specjalnych sądów lub paneli arbitrażowych składających się z dwóch członków wybieranych przez strony sporu i trzeciego wybieranego wspólnie. Zakres kognicji takiego ciała miałby obejmować zarówno wypowiedzenie współpracy na dotychczasowych zasadach, jak i wejście w życie i stosowanie, ewentualnej, nowej umowy o wolnym handlu.