Prof. Krystyna Kowalik-Bańczyk prezeską jednej z izb Sądu Unii Europejskiej

Z ogromną przyjemnością informujemy, że 19 września dr hab. Krystyna Kowalik-Bańczyk, prof. PAN została wybrana na prezesa izby Sądu Unii Europejskiej, na kadencję trwającą od 19 września do 31 sierpnia 2025 r.   Profesor Kowalik -Bańczyk jest sędzią Sądu Unii Europejskiej od 2016 r.  

      
 

Bardzo serdecznie gratulujemy!

Poprzedni rok w statystykach TSUE

Przedwczoraj TSUE opublikował statystyki dotyczące swojej działalności sądowniczej w 2018 r. Wynika z nich, że zarówno Trybunał Sprawiedliwości, jak i Sąd ustanowiły nowe rekordy wydajności. 

W poprzednim roku:

• TS zakończył 760 spraw, a Sąd - 1009 spraw; poprzednie „rekordy” to 719 zakończonych spraw. w Trybunale w 2014 r i 987 spraw zakończonych w Sądzie w 2015 r.

Od grudnia przekazywanie pism w postępowaniach przed Sądem UE wyłącznie przez Internet

Istniejąca od listopada 2011 r. aplikacja e-Curia stanie się od 1 grudnia wyłączną drogą przekazywania dokumentów sądowych między przedstawicielami stron a Sądem. Zmiana wynika z wrześniowej nowelizacji regulaminu i, wbrew pozorom, nie stanowi wielkiej rewolucji.

Sąd UE: wypowiedzi Korwin-Mikkego były szokujące, ale nie zasługiwały na karę

31 maja Sąd UE w sprawie T-770/16 i T-352/17 stwierdził nieważność decyzji Prezydium Parlamentu Europejskiego nakładających kary na europosła Janusza Korwin-Mikkego z powodu jego wypowiedzi na sali obrad. W trakcie debaty na temat migracji w 2016 r. Korwin-Mikke mówił o „ludzkich śmieciach”, natomiast w 2017 r., w ramach dyskusji na temat nierówności w zarobkach kobiet i mężczyzn stwierdził, że kobiety zarabiają mniej, gdyż są „słabsze, mniejsze i mniej inteligentne”. W ramach wymierzonych kar europoseł w szczególności utracił dzienną dietę na 10 i 30 dni oraz zakazano mu reprezentowania PE i uczestnictwa w obradach. 

Nowe polskie przedstawicielki w Sądzie UE

W minioną środę, 23 marca, w wyniku decyzji Rady UE prof. Krystyna Kowalik-Bańczyk z PAN i prof. Nina Półtorak z UJ otrzymały nominacje na sędziów Sądu Unii Europejskiej. Kandydatury zostały wyłonione w maju ub.r. w konkursie przeprowadzonym przez MSZ.

Sąd UE: zamrożenie środków byłych premierów Ukrainy jest nieważne

W ubiegły czwartek, 28 stycznia, Sąd UE stwierdził, że sankcje wobec byłych premierów Ukrainy - Mykoły Janowycza Azarowa i Siergieja Arbuzowa oraz M. Azarowa (syna Mykoły Azarowa) i dwóch innych Ukraińców - Siergieja Klujewa, brata byłego szefa kancelarii prezydenta Ukrainy, i Edwarda Stawickija, byłego ministra Ukrainy ds. paliw i energii, są nieważne. 

5 marca 2014 r. Rada wskazała te osoby jako odpowiedzialne za defraudację ukraińskich funduszy państwowych i w związku z tym objęła je sankcjami. Polegały one na tym, że od 6 marca 2014 r. do 5 marca 2015 r. wskazane osoby były umieszczone w wykazie jednostek, do których ma zastosowanie zamrożenie środków finansowych z tego powodu, że byli na Ukrainie objęci wstępnym dochodzeniem w związku z udziałem w przestępstwach związanych ze sprzeniewierzeniem ukraińskich środków publicznych i ich nielegalnym przesyłaniem poza Ukrainę. 

Sąd UE: odmowa dostępu do dokumentów w trakcie negocjacji politycznych jest uzasadniona

W ubiegłym tygodniu Sąd UE wydał wyrok, w którym zatwierdził decyzję Komisji w zakresie odmowy dostępu do dokumentów organizacji pozarządowej ClientEarth, argumentując to koniecznością zachowania tajemnicy w trakcie negocjacji politycznych.

20 stycznia 2014 r. skarżąca złożyła do Komisji Europejskiej dwa wnioski o udzielenie dostępu do dokumentów na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (Dz.U. L 145, s. 43). Pierwszy z tych wniosków dotyczył „przeprowadzonej przez Komisję oceny skutków w zakresie wdrożenia filaru »dostęp do wymiaru sprawiedliwości« konwencji z Aarhus”, zaś drugi – „przeprowadzonej przez Komisję oceny skutków w zakresie zmiany europejskich ram prawnych dotyczących kontroli i nadzoru nad środowiskiem na poziomie krajowym i Unii Europejskiej”. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że oba wnioski dotyczyły prac Komisji, które znajdowały się na stosunkowo wczesnym procesie konsultacji z państwami członkowskimi UE. 

Reforma sądownictwa unijnego na finiszu

Kontrowersyjna reforma Trybunału Sprawiedliwości UE (o której pisaliśmy m.in. tutaj) znalazła się wreszcie na finiszu. W ubiegłym tygodniu Parlament Europejski wyraził zgodę na wniosek dotyczący reformy unijnego systemu sądowniczego przewidującej zwiększenie liczby sędziów Sądu oraz ewolucję struktury tej instytucji poprzez włączenie Sądu do spraw Służby Publicznej do Sądu. 23 czerwca br. podobną zgodę wyraziła Komisja Europejska.

Zgodnie z projektem reformy Sąd powiększy się o 15 sędziów do końca bieżącego roku. W 2016 r. do Sądu będzie włączonych 7 sędziów orzekających dotychczas w Sądzie do spraw Służby Publicznej, a w 2019 r. skład zostanie powiększony o kolejnych 9 sędziów. Docelowo liczba sędziów w Sądzie zwiększy się zatem dwukrotnie (do 56). W związku z tym, że reforma przebiegła wolniej niż zakładano, nie jest pewne, czy proces rozszerzenia składu Sądu zacznie się rzeczywiście jeszcze w tym roku.

Wyrażenie zgody na tę reformę przez instytucje unijne oznacza zakończenie żmudnego procesu i ma umożliwić Trybunałowi Sprawiedliwości UE – dzięki wzmocnieniu Sądu – lepsze wypełnianie jego misji w służbie europejskich podmiotów prawa z poszanowaniem celów polegających na jakości i skuteczności wymiaru sprawiedliwości przede wszystkim poprzez przyspieszenie postępowania. Niestety, najbliższe zmiany nie wpłyną na długość orzekania przez Trybunał Sprawiedliwości, chyba że w niedalekiej przyszłości wprowadzona zostanie możliwość zadawania pytań prejudycjalnych także Sądowi.

Sąd UE przeciwko językowej dyskryminacji w konkursach na unijne stanowiska

 W niedawnym wyroku (z 24 września br.) w sprawach T-124/13 Włochy przeciwko Komisji i T-191/13 Hiszpania przeciwko Komisji Sąd UE stwierdził nieważność trzech ogłoszeń o konkursach dotyczących naboru pracowników w strukturach Unii z powodu wymagania od kandydatów wyboru  jako drugiego języka i jako języka komunikowania się z Europejskim Urzędem Doboru Kadr (EPSO) jednego spośród tylko trzech języków: niemieckiego, angielskiego lub francuskiego. W kwestionowanych ogłoszeniach ustanowiono wymóg bardzo dobrej znajomości "pierwszego języka" - jednego z języków urzędowych Unii Europejskiej (wówczas było ich 23) oraz zadowalającej znajomości "drugiego języka" - jednego z trzech wskazanych. Ten drugi język miał być używany do korespondencji między EPSO a kandydatami, a także w postępowaniu konkursowym, na rożnych jego etapach. Ograniczenie wyboru do wskazanych języków miało być uzasadnione w szczególności interesem służby, który wymaga by kandydaci byli niezwłocznie gotowi do pracy i mogli skutecznie komunikować się w codziennej pracy - w przeciwnym razie poważnie ucierpiałaby wydajność pracy w unijnych instytucjach. Natomiast Włochy i Hiszpania zarzuciły, że ogłoszenia tak sformułowane  są dyskryminujące i naruszają system językowy Unii (ustanowiony rozporządzeniem Rady nr 1 z dnia 15 kwietnia 1958 r. w sprawie określenia systemu językowego EWG, z pózn. zmianami) oraz zasadę proporcjonalności, zarówno w zakresie obowiązku wyboru niemieckiego, angielskiego lub francuskiego jako języka komunikowania się z EPSO, jak również w ogóle jako drugiego języka w tych konkursach.