Słowenia pozwie Chorwację przed TS UE za ignorowanie arbitrażu delimitacyjnego

W czerwcu 2017 r. Stały Trybunał Arbitrażowy, orzekający w sporze delimitacyjnym Chorwacji p. Słowenii, przyznał tej ostatniej prawo dostępu do Morza Adriatyckiego za pośrednictwem korytarza morskiego o szerokości 2.5 MM (przecinającego chorwackie morze terytorialne) a także uznał jej prawo kontroli nad znaczną częścią Zatoki Pirańskiej (PCA 2012-04). W ten sposób Słowenia uzyskała dostęp do wód międzynarodowych. O sporze wspominaliśmy na łamach PPM w związku z wyciekiem podsłuchów rozmów między jednym z arbitrów a pełnomocnikiem Słowenii naradzających się w sprawie postępowania.

The Slovenia Times

W rezultacie, dość szybko po opublikowaniu przez trybunał wyroku rząd Chorwacji podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko, zgodnie z którym pogwałcenie fundamentalnych zasad proceduralnych stanowi przeszkodę w wykonaniu wyroku arbitrażowego; jednocześnie zaprosił Słowenię do do poszukiwania kompromisowego rozwiązania problemu w drodze negocjacji (SeeNews, Croatia stands by decision to ignore PCA ruling on border dispute with Slovenia), co było w tym sensie zastanawiającej, że arbitraż miał umożliwić zakończenie wieloletnich, bezskutecznych rozmów.

Cesje terytorialne między Holandią i Belgią

Holandia i Belgia dokonają korekty granicy biegnącej wzdłuż Mozy poprzez przekazanie na rzecz Holandii 14 ha w zamian za cesję 4 ha terytorium sąsiada na rzecz Belgii (Droit International Blog, La frontière entre la Belgique et les Pays-Bas modifiée).

Źrodło: http://droitinternational.ek.la/

Powodem korekty jest zmiana biegu rzeki granicznej w stosunku do stanu wody z roku 1843, kiedy to wytyczono granicę. Oba obszary (zob. rysunek), odcięte od terytorium państwa macierzystego, stały się lokalnymi ośrodkami przestępczości i handlu narkotykami. Działo się tak w szczególności w związku z obowiązkami formalnymi ciążącymi na policji, uniemożliwiającymi przekroczenie owej "sztucznej granicy" wodnej dla kontroli części krajowego terytorium. 

Dla wejścia w życie porozumienia niezbędna będzie jego ratyfikacja przez parlamenty obu stron.

Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości zajmie się sprawą delimitacji wód terytorialnych Somalii i Kenii

28 września 2014 roku Somalia złożyła skargę na Kenię dotyczącą delimitacji wód Oceanu Indyjskiego. Somalia zwróciła się do MTS powołując się na art. 36 Statutu MTS oraz na deklaracje uznające jurysdykcję MTS złożone przez Somalię i Kenię odpowiednio w 1964 i 1965 roku, w związku z brakiem możliwości osiągnięcia przez Somalię i Kenię porozumienia na drodze negocjacji dyplomatycznych. Spór dotyczy sposobu rozgraniczenia wód terytorialnych, wyłącznej strefy ekonomicznej oraz szelfu kontynentalnego. Stanowisko Somalii uwzględnia podział morza terytorialnego zgodnie z regułą ekwidystantu, podczas gdy do podziału wyłącznej strefy ekonomicznej i szelfu uwzględniać ma okoliczności wspominane w art. 74 i 83 Międzynarodowej Konwencji o Prawie Morza. Kenia stoi na stanowisku zastosowania metody ekwidystantu dla całości rozgraniczanych terytoriów. Więcej informacji tutaj

Spór Kostaryka vs. Nikaragua przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości

25 lutego Republika Kostaryki złożyła wniosek o rozpoczęcie postępowania przed MTS przeciwko Nikaragui w sprawie delimitacji wód Morza Karaibskiego oraz Pacyfiku. Kostaryka zwróciła się do Trybunału o wyznaczenie linii podziału wód na bazie prawa międzynarodowego. Działanie Kostaryki jest konsekwencją nieudanych negocjacji pomiędzy tymi państwami toczącymi się w latach 2002-2005 i ponownie w 2013 celem rozgraniczenia wód znajdujących się w ich jurysdykcji. Negocjacje te zakończyły się fiaskiem a zdaniem przedstawicieli Kostaryki państwa wyczerpały środki dyplomatyczne dla rozstrzygnięcia tego sporu. Więcej informacji tutaj