Pokojowa nagroda Nobla dla Światowego Programu Żywności (WFP)

Komitet noblowski ogłosił, że laureatem Pokojowej Nagrody Nobla został Światowy Program Żywności (WFP) za ""wysiłki na rzecz walki z głodem i wkład w stworzenie lepszych warunków dla pokoju".

WFP to jedna z agencji Organizacji Narodów Zjednoczonych z siedzibą w Rzymie - tam też jest siedziba Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO), z którą WFP ściśle współpracuje i m.in. koordynuje jeden z klastrów pomocy humanitarnej tj. Bezpieczeństwo żywnościowe.

Rolą WFP jest ratowanie życia, przez dostarczanie żywności w czasie sytuacji zagrożenia oraz praca ze społecznościami w celu poprawy jakości żywienia i budowy większej odporności na kryzysy żywnościowe. 

Zadanie to wpisuje się w cel, jaki postawiły sobie Narody Zjednoczone przyjmując Cele Zrównoważonego Rozwoju, wśród których znalazło się wyeliminowanie głodu do 2030 r. Daleko jednak nam do osiągnięcia tego celu, biorąc pod uwagę, że jedna na dziewięć osób na świecie głoduje.

WFP tylko w 2019 r. pomogła 97 milionom ludzi w 88 krajach. Obecnie pomaga w związku z następującymi kryzysami:

• Covid-19
• Demokratyczna Republika Konga
• Północno-wschodnia Nigeria
• Sahel
• Południowy Sudan
• Syria
• Jemen.

Rosja i Chiny walczą w Radzie Bezpieczeństwa ONZ o ograniczenie pomocy humanitarnej ONZ dla Syrii

Przypomnijmy, że w rezolucji 2165 przyjętej dokładnie 6 lat temu, w dniu 14 lipca 2014 r., Rada Bezpieczeństwa ONZ zdecydowała (par. 2), że wykorzysta dwa przejścia na granicy turecko-syryjskiej (przejścia Bab al-Salam oraz Bab al-Hawa), jedno na granicy irakijsko-syryjskiej (Al Yarubiyah) i jedno na granicy jordańsko-syryjskiej (Al-Ramtha) do przekazywania Syrii pomocy humanitarnej. 

W styczniu tego roku Rosja doprowadziła jednak do wykluczenia przejść na granicach irakijskiej i jordańskiej z możliwości przekazywania przez nie pomocy humanitarnej Syrii przez ONZ (zob. rezolucja 2504 z 10 stycznia br.)

145 milionów osób potrzebuje pomocy humanitarnej

Jak wynika z danych przedstawionych przez Marca Lawcock'a będącego szefem biura ONZ do spraw koordynacji pomocy humanitarnej (UN Office for the Coordination of Humanitarian Affairs - OCHA, zobacz stronę https://www.unocha.org/) od drugiej wojny światowej nie było tak dramatycznej sytuacji jeśli chodzi o liczbę osób, które bezpośrednio potrzebują pomocy humanitarnej. Szacuje się, że jest to obecnie 145 milionów osób dotkniętych klęskami głosu na skutek suszy lub trwających konfliktów zbrojnych czy katastrof naturalnych (szczególnie obecnie po niszczącym działaniu huraganów na Karaibach). 

System międzynarodowy jest niewydolny, jeśli chodzi  o skuteczne zapewnienie pomocy humanitarnej - ponieważ obecnie dotyczy to ogromnej ilości osób, którą trzeba zabezpieczyć w bardzo krótkim okresie czasu.  A więc mówimy tu o niemożliwości efektywnego ulokowania pomocy humanitarnej w krótkim okresie przez społeczność międzynarodową. Bardzo wyraźnie pokazuje to kryzys uchodźczy grupy Rohindżów (o czym pisaliśmy wielokrotnie na przykład tu) w ciągu kilku tygodni w Bangladeszu pojawiło się ponad pół miliona wycieńczonych osób, którym trzeba udzielić pomocy, a pomoc humanitarna która tam dociera jest niewystarczająca i nieudolna, ponieważ nikt nie był przygotowany na taką skalę uchodźstwa.  

W północnej Kenii konieczne było obcinanie racji żywnościowych, wobec znajdujących się tam 400 000 uchodźców (zobacz tu). A jeszcze dramatyczna sytuacja jest w Syrii, zaś w  Sudanie Południowym mamy do czynienia z kryzysem o niespotykanym dotąd stopniu, gdzie pomoc dostarcza się dla ponad 6 milionów osób! (zobacz dane OCHA).

Wywiad z Markiem Lawcockiem dostępny jest tu.

Kampania szczepionkowa w Bangladeszu

W ciągu ostatnich kilku dni już dwa razy informowaliśmy o dramatycznej sytuacji Rohindżów, zobacz tu oraz tu. Społeczność międzynarodowa nie podjęła jeszcze zdecydowanych kroków, aby potępić działania Mjanmy, choć coraz częściej wspomina się o doktrynie R2P. Czystka etniczna to jeden z powodów, który uzasadnia  skorzystanie z "odpowiedzialności za ochronę". 

Tymczasem jednak  przynajmniej pomoc humanitarna udzielana jest pokrzywdzonej społeczności bez opóźnienia. 

Agendy ONZ - UNICEF i WHO wsparły właśnie kampanię szczepionkową, którą rozpoczęły władze Bangladeszu. Chodzi o objęcie szczepieniami przeciwko odrze, różyczce i polio 150 000 dzieci poniżej 15 roku życia z grupy etnicznej Rohindża. UNICEF dostarczył szczepionki, strzykawki  i kapsułki z witaminą A. Chodzi o to by jak najszybciej zaszczepić jak największą ilość dzieci, aby zapobiec rozprzestrzenieniu się epidemii tych chorób, na które narażone są najsłabsi członkowie populacji Rohindża, w tym wypadku to słabe i niedożywione dzieci. Sytuację pogarszają złe warunki sanitarne (pomoc międzynarodowa nie nadąża z zapewnieniem odpowiednich warunków ciągle napływającym uchodźcom) i komary, roznoszące szereg groźnych, tropikalnych chorób, jak choćby malaria czy denga.