Kwestia państwowości Palestyny zablokowana w Radzie Bezpieczeństwa

Wczoraj na spotkaniu Rady Bezpieczeństwa nie udało się przyjąć projektu rezolucji, która mogłaby utorować drogę powszechnemu uznaniu  Palestyny jako państwa (ze stolicą we Wschodniej Jerozolimie), zobacz informację tu. Rezolucja zakładała także wycofanie się izraelskich wojsk z Zachodniego Brzegu i wypracowanie pokojowych rozwiązań na Środkowym Wschodzie.

Ośmiu członków głosowało za przyjęciem projektu (o jednego za mało do podjęcia wiążącej uchwały przy braku weta ze strony stałych członków). W tej jednak sytuacji Stany Zjednoczone sprzeciwiły się przyjęciu projektu. Do tego pięciu członków RB, w tym Wielka Brytania, wstrzymało się od głosu. Tym samym przyjęcie projektu stało się niemożliwe.

Obecne państwa powtarzały, że konieczne jest podjęcie negocjacji i rozwiązanie kwestii palestyńsko-izraelskiej w ten sposób (tak np. przedstawiciel WB).

Faktem jest, że choć operacja przyjęcia projektu była nieudana, to wiele obecnie sprzyja Palestynie.  Przypomnijmy jej obecność jako zaproszonego państwa (!) na obradach Zgromadzenia Państw Stron MTK (o czym pisaliśmy tu), poparcie dla sprawy palestyńskiej w UE (o czym pisaliśmy tu), czy rosnące poparcie pojedynczych państw, o czym szeroko tu. Oczywiście jedna jaskółka wiosny nie czyni, ale to już całe stado...

Naruszenia praw człowieka w Korei Północnej

Korea Północna to ostatni pewnie taki reżim na świecie, w którym nie dość, że nie respektuje się nawet najbardziej elementarnych praw człowieka, w którym ludzie trafiają do obozów pracy za przysłowiowe wykroczenia, reżim, w którym głodzi się obywateli na śmierć a jednocześnie tak zamknięty, że nie dociera tam żadna pomoc humanitarna.

Korea Północna to państwo, o którego obywateli społeczność międzynarodowa upomina się rzadko, z ulgą zapewne przyjmując zapewnienia przywódców Korei, że jest to kraj wiecznej szczęśliwości, który nie potrzebuje żadnej pomocy ani międzynarodowej uwagi.

Apel 47 działaczy praw człowieka i byłych dyplomatów do Prezydenta Putina ws. Syrii

W ostatnich dniach w mediach opublikowany został apel 47 wybitnych osobistości, działaczy praw człowieka i byłych dyplomatów do Prezydenta Putina dotyczący projektowanej rezolucji Rady Bezpieczeństwa ws. Syrii. 

Sygnatariusze apelu zwracają uwagę na to, że w czasie, gdy w Rosji trwają najdroższe Igrzyska Olimpijskie w historii, niespełna 1000 km od Soczi rozgrywa się jeden z najpoważniejszych kryzysów humanitarnych naszych czasów. Nie bez kozery sygnatariusze zwracają się do Prezydenta Putina, bo to przecież Prezydent i Minister SZ Rosji apelowali z okazji otwarcia igrzysk do społeczności międzynarodowej o zawieszenie toczących się konfliktów. Sygnatariusze listu domagają się, by Rosja podjęła działania zmierzające do uzgodnienia treści humanitarnej rezolucji RB, w której znalazłoby się wezwanie do wszystkich stron konfliktu syryjskiego zapewnienia ułatwień dostarczania pomocy humanitarnej dla wszystkich znajdujących się w potrzebie. Pod apelem podpisali się m.in. Madeleine Albright, Gro Harlem Bruntland, Shirin Ebadi i Peter Gabriel. 

Ostatnie wypowiedzi Prezydenta Putina nie pozostawiają jednak złudzeń co do skuteczności apelu…

Więcej o (nie)skuteczności działań RB w odniesieniu do Syrii pisaliśmy na blogu tu.

Rezolucja w sprawie Syrii przyjęta jednogłośnie

W sprawie Syrii zabieraliśmy już głos kilkakrotnie, zobacz: tu oraz tu a także tu. Odwoływaliśmy się między innymi do braku woli wśród stałych członków Rady Bezpieczeństwa do przyjęcia rezolucji w sprawie Syrii. W końcu jednak udało się wypracować kompromis. 

27 września przyjęto jednogłośnie rezolucję 2118(2013) tu dotyczącą stopniowego zniszczenia syryjskiej broni chemicznej. Rezolucja podjęta została ściśle we współpracy z Organizacją ds. Zakazu Broni Chemicznej (Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons, OPCW), której rada wykonawcza przedstawiła plan stopniowego zniszczenia syryjskich zasobów.

Sprawa kenijska przed MTK - never ending story...

W zeszłym tygodniu MTK przełożył rozpoczęcie procesu Ruto i Sanga (sprawa kenijska) ze względu na konieczność uwzględnienia nowych dowodów i zeznań świadków (decyzja tu). Coraz częściej pojawiają się głosy, że proces powinien być przeniesiony do Kenii lub odroczony przez RB (w trybie art. 16 Statutu), szczegóły na blogu Kenya Monitor.

Niestety, choć jeszcze oficjalnie Prokurator MTK nie potwierdziła tej wiadomości, ze sprawy wycofują się kolejni świadkowie, szczegóły tu. Dla nich ta sytuacja jest niezwykle skomplikowana. W obu przypadkach (odroczenie/ przeniesienie procesu) nie będzie można zapewnić im właściwego poziomu bezpieczeństwa. „Ratunkiem” byłby jedynie szybki proces w Hadze, ale na to nie ma już perspektyw.

Sprawa Syrii w MTK?

Wczoraj (4 czerwca) Niezależna Komisja Dochodzeniowa badająca kwestie naruszeń w Syrii (Independent International Commission of Inquiry on the Syrian Arab Republic) przedstawiła raport (tu), który nie tylko potwierdza, że w Syrii cały czas popełniane są zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości, ale również wskazuje, że siły reżimu stosują zabronioną przez prawo międzynarodowe broń chemiczną.

Raport zawiera szereg rekomendacji między innymi dla Rady Bezpieczeństwa, aby rozważyła kwestię odpowiedzialności osób odpowiedzialnych za naruszenia, włączając w to również możliwość przedstawienia sprawy Syrii międzynarodowemu wymiarowi sprawiedliwości. Syria nie jest stroną statutu rzymskiego, więc obecnie jedyna możliwość objęcia jej jurysdykcją MTK związana jest z wydaniem przez Radę Bezpieczeństwa rezolucji w tej sprawie (możliwe jest także przedstawienie sprawy samodzielnie przez państwo self-referral, ale ze względu na trwające walki jest to opcja bardzo teoretyczna).

Współpraca państw stron z MTK. Kazus Chadu.

Niedawno (25-26 kwietnia 2013) odbyła się wizyta sudańskiego ministra obrony w Czadzie. Nie byłoby to nic niezwykłego, gdyby ministrem nie była osoba wobec której MTK wystawił nakaz aresztowania (Abdel Raheem Mohammed Hussein) i gdyby Chad nie był stroną Statutu MTK. Chad ma obowiązek współpracować z Trybunałem, a zatem i aresztować Husseina. Chad nie wykonał jednak tego zobowiązania, jak i już kilkakrotnie nie aresztował prezydenta Sudanu Al-Baszira (w czasie jego wizyt), wobec którego MTK również wydał nakaz.

Abdel Raheem Mohammed Hussein jest podejrzewany o popełnienie zbrodni wojennych i zbrodni przeciwko ludzkości w okresie od sierpnia 2003 do marca 2004 (nakaz aresztowania wydany przez MTK) .

Sprawa Darfuru (Sudan) została przedstawiona Trybunałowi przez Radę Bezpieczeństwa, jednocześnie RB nie zapewniła żadnych środków do wykonania nakazów wydanych przez Trybunał, ani nie przymusiła państw do współpracy. Nie wiadomo również czy zamierza przyjąć rezolucję potępiającą państwa, które mimo istnienia takich obowiązków ignorują współpracę z MTK.

Swoje oburzenie zachowaniem Czadu wyraziła miedzy innymi Katherine Ashton (tutaj). UE, jak wiadomo, bardzo wspiera misję MTK.

MTK dowiedziawszy się o planowanej wizycie sformułował dla Czadu instrukcje dotyczące współpracy (tutaj).