Skarga krewnych ofiar zestrzelonego samolotu Malesian Airlines MH - 17 zakomunikowana rządowi Rosji

Europejski Trybunał Praw Człowieka zakomunikował rządowi Rosji do zajęcia stanowiska skargę Ayley i inni p. Rosji (skarga nr 25714/16) oraz skargę Angline i inni p. Rosji (skarga nr 56328/18) złożone przez 380 krewnych ofiar samolotu malezyjskich linii lotniczych, który 17 lipca 2014 r. został zestrzelony nad terytorium wschodniej Ukrainy. Skarżący pochodzą z Australia, Belgii, Filipin, Hong Kongu, Indonezji, Izraela, Kanady, Malezji, Niemiec, Niderlandów, Nowej Zelandii, Stanów Zjednoczonych, Wlk. Brytanii oraz Wietnamu.

ETPCz znów w sprawie uporczywej terapii - Haastrup p. Zjednoczonemu Królestwu

Europejski Trybunał Praw Człowieka po raz kolejny musiał zmierzyć się z żądaniem powstrzymania realizacji decyzji władz krajowych w sprawie zatrzymania leczenia podtrzymującego życie. I tym razem, podobnie jak w sprawie Gard przeciwko Zjednoczonemu Królestwu, na blogu pisaliśmy o tej sprawie tu i tu, skarga została złożona przez obywatela Wlk. Brytanii, ojca nieuleczalnie chorego niemowlaka, który sprzeciwiał się prawomocnemu orzeczeniu londyńskiego High Court nakazującemu personelowi szpitala zatrzymanie uporczywej terapii i podjęcie leczenia paliatywnego. Sprawa Haastrup p. Zjednoczonemu Królestwu wywołała ogromne zainteresowanie opinii publicznej w Wielkiej Brytanii (patrz tu), a ETPCz zajął się nią w trybie priorytetowym. W dniu 26 lutego Trybunał odrzucił wniosek skarżącego, złożony tego samego dnia, o zastosowanie zarządzenia tymczasowego w postaci nakazania szpitalowi kontynuowania terapii (polegającej na stałej wentylacji) do czasu rozstrzygnięcia skargi. W dniu 2 marca skarżący złożył więc skargę, którą Trybunał odrzucił w dniu 6 marca. Decyzja zapadła w składzie komitetu złożonego z trzech sędziów, którzy uznali, że w świetle posiadanego materiału i w zakresie, w jakim postawione zarzuty znajdują się w kompetencji ETPCz, skarga nie ujawnia naruszenia praw i wolności gwarantowanych w Konwencji i Protokołach. Decyzja Trybunału nie została opublikowana.

Konkluzja Trybunału niewątpliwie potwierdza, iż w przypadku przestrzegania przez władze krajowe procedur dotyczących zaprzestania uporczywej terapii i dogłębnego zbadania przez właściwe sądy krajowe ewentualnego sprzeciwu rodziny przeciwko takiej decyzji, nie będzie ona obarczona skutkiem naruszenia praw i wolności gwarantowanych Konwencją; w szczególności zaprzestanie uporczywej terapii nie będzie sprzeczne z art. 2 Konwencji statuującym prawo do życia. 

Brak zapobieżenia przemocy domowej naruszeniem Europejskiej Konwencji Praw Człowieka

W mijającym tygodniu Trybunał strasburski wydał ważny wyrok dotyczący niewypełnienia przez Włochy obowiązków związanych z ochroną ofiar przemocy domowej i zapobiegania jej - wyrok w sprawie Talpis p. Włochom.

Skargę wniosła pani Talpis, obywatelka rumuńska, zamieszkała we Włoszech, która wielokrotnie była ofiarą przemocy ze strony męża. Kilkukrotnie o stosowaniu przemocy powiadomiona została policja, raz skarżąca złożyła formalną skargę, jednakże postępowanie przygotowawcze zostało umorzone. Przez pewien czas skarżąca, uciekając przed mężem mieszkała w schronisku dla ofiar przemocy domowej, które jednak musiała opuścić z powodu braku miejsc. Władze mając informację o stosowaniu przemocy nie podejmowały żadnych prawnych, ani faktycznych działań aby zapobiec karalnemu zachowaniu męża skarżącej. Feralnego dnia skarżąca po raz kolejny po kłótni z mężem zwróciła się o interwencję policji, mąż został odwieziony do szpitala w stanie zatrucia alkoholowego, ale jeszcze tego samego dnia został ze szpitala wypuszczony. Nad ranem wdarł się do mieszkania skarżącej i próbował zabić ją nożem. W szarpaninę włączył się syn skarżącej i jej męża, który został przez niego ugodzony nożem wskutek czego zmarł. Skarżąca również została ranna. 

Zakończenie sztucznego podtrzymywania życia nie stanowi naruszenia EKPCz

Wielka Izba ETPCz zakończyła 5 czerwca sprawę, o której pisaliśmy na blogu już dwukrotnie (tu i tu), dotyczącą decyzji władz francuskich zezwalającą na odłączenie od sztucznego odżywiania i nawadniania pana Vincenta Lambert (wyrok w sprawie Lambert i inni p. Francji). Przypomnijmy, że wyniku skargi do Trybunału zastosowane zostały środki tymczasowe w stosunku do władz francuskich, polegające na obowiązku wstrzymania wykonania wyroku Conseil d’Etat zezwalającego na zaprzestanie uporczywej terapii. Pan Lambert uległ poważnemu wypadkowi drogowemu w 2008 r. i od tego czasu jest tetraplektykiem, całkowicie zależnym od sztucznego odżywiania i nawadniania. Orzeczenie organów francuskich zakwestionowali rodzice pana Lamberta i to oni zwrócili się do Trybunału.

Atak terrorystyczny na szkołę w Biesłanie w 2004 r. pod lupą ETPCz

1 września tego roku minęła 10 rocznica ataku terrorystycznego na szkołę w Biesłanie, a 14 października przed ETPCz odbyła się rozprawa w sprawie Tagayeva i inni p. Rosji (skarga nr 26562/07), w której skarżącymi są ofiary ataku oraz krewni ofiar, które w ataku zginęły (link do transmisji rozprawy dostępny jest tu). Główne zarzuty skarżących dotyczą tego, że władze państwowe miały wystarczającą wiedzę, by przewidzieć, że taki atak terrorystyczny będzie miał miejsce, ponadto że siły koniecznej dla uwolnienia zakładników użyto w sposób całkowicie niezaplanowany, z pominięciem konieczności ochrony zakładników oraz że postępowania prowadzone w celu wyjaśnienia okoliczności sprawy i pociągnięcia winnych do odpowiedzialności były całkowicie nieskuteczne.

Polska winna tortur i nieludzkiego traktowania więźniów CIA w Polsce

W sprawach Al Nashiri (Application no. 28761/11) i Abu Zubajda (Application no. 7511/13) Europejski Trybunał Praw Człowieka jednomyślnie uznał Polskę winną naruszenia:

- art. 38 (obowiązek współpracy z Trybunałem) - stwierdzenie, że przedmiot postępowania miał znaczenie dla bezpieczeństwa narodowego, nie oznacza bowiem nieograniczonej swobody decyzyjnej państwa w zakresie odmowy dostępu do dokumentów ofiarom oraz opinii publicznej (Al Nashri par. 494, Abu Zubajda par. 488),

- art. 3 (zakaz tortur i nieludzkiego lub poniżającego traktowania) - w aspekcie proceduralnym poprzez niedopełnienie obowiązku przeprowadzenia skutecznego postępowania ws. zarzutów obu skarżących w przedmiocie naruszenia norm materialnych, a naruszenie materialnego poprzez współudział w programie CIA "szczególnie ważnych więźniów" (High-Value Detainees Programme) poprzez umożliwienie Agencji poddania skarżących torturom i nieludzkiemu traktowaniu na własnym terytorium, jak również poprzez udzielenie zgody na ich dalszy transport, mimo poważnego ryzyka dalszych praktyk naruszających art. 3 EKPCz,

Raport za 2013 r. kosowskiej Komisji Doradczej Praw Człowieka (Human Rights Advisory Panel)

Kosowska Komisja Doradcza Praw Człowieka (Human Rights Advisory Panel) opublikowała raport ze swojej działalności w 2013 r. W tym czasie Komisja przyjęła 56 opinii co do meritum (dotyczących 79 skarg), uznała 4 skargi za dopuszczalne lub dopuszczalne w części, oceniła 6 skarg jako niedopuszczalne oraz odrzuciła 2 wnioski o rewizję decyzji lub opinii. Trzeba jednak pamiętać, że rozpatrywane skargi złożone zostały jeszcze w okresie do 31 marca 2010 r., kiedy to ostatecznie zamknięta została możliwość zwracania się do Komisji. Łącznie w latach 2006-2010 do Komisji wpłynęło 527 skarg. Pod koniec 2013 r. na rozpatrzenie oczekiwały jeszcze 3 sprawy – na etapie dopuszczalności oraz 182 sprawy – na etapie wydania opinii co do meritum.