Powrót roszczeń Schooner Capital p. Polsce?

W listopadzie 2015 r. informowaliśmy o sukcesie Polski w sporze inwestycyjnym przeciwko Vincent J. Ryan and Schooner Capital dotyczącym okoliczności upadku Kama Foods, tj. potentata na polskim rynku margaryny w drugiej połowie lat 1990 (ICSID Case No. ARB(AF)/11/3).

Postępowanie arbitrażowe na podstawie BITu Polska-USA wszczęto przed trybunałem ICSID w 2011 r. Wyrokiem z 2015 r. trybunał odrzucił większość roszczeń, uznając że były one objęte wyłączeniem z BITu dotyczącym stosowania środków podatkowych. Roszczenie w pozostałym zakresie - dotyczące wywłaszczenia i swobody transferu kapitału - zostało oddalone. 

W 2019 inwestor poniósł kolejną porażkę przed sądem apelacyjnym w Paryżu, który oddalił wniosek o uchylenie wyroku. Inwestor podniósł bowiem dwa nowe zarzuty nie właściwości zastosowania wyłączenia podatkowego ze względu na brak dobrej wiary państwa pozwanego lub, alternatywnie, nie zastosowanie KNU. Kwestie te nie były jednak podniesione w postępowaniu arbitrażowym, co sędziowie uznali za sprzeczne z francuskimi normami postępowania cywilnego (art. 1466 francuskiego KPC). 

2 grudnia jednak Sąd kasacyjny uchylił  wyrok apelacyjny w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Sędziowie orzekli, że estoppel nie mógł pozbawić amerykańskich inwestorów prawa do przedstawienia nowych argumentów ani dowodów na potrzeby sądowej kontroli decyzji trybunału arbitrażowego w przedmiocie jurysdykcji. 

Szerzej tu i tutaj.

Sierra Leone przystąpiło do Konwencji nowojorskiej

UNCITRAL poinformował o złożeniu przez Sierra Leone dokumentów ratyfikacyjnych Konwencji nowojorskiej o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych. Konwencja wejdzie dlań w życie z dniem 26 stycznia 2021.

Warto odnotować, że równolegle ze spektakularnymi zmaganiami największych gospodarek świata i ich działań godzących w multilateralizm, ww. Konwencja po cichu kolejny raz w tym roku zwiększyła swój zakres podmiotowy (nasze posty tu i tu). Sierra Leone zostanie 166. państwem-stroną Konwencji.

Kolejne zwycięstwo braci Micula (p. Rumunii), Brexit i wewnątrz-unijny arbitraż inwestycyjny

Czytelnikom PPM zainteresowanym tematyką arbitrażu inwestycyjnego z pewnością nie trzeba przybliżać historii sagi arbitrażowo-sądowej między braćmi Micula a Rumunią. O postępowaniu co do meritum ostatnio wspominaliśmy w czerwcu 2019 przy okazji wyroku Sądu, który uznał legalność wykonania przez Rumunię niekorzystnego dlań wyroku trybunału arbitrażowego.

We wrześniu ubiegłego roku pisaliśmy o pierwszym sukcesie inwestorów, którzy w Stanach Zjednoczonych podjęli kroki zmierzające do egzekucji wyroku z 2013 roku. Kolejny korzystny dla p. Micula wyrok wydał z końcem lutego angielski Sąd Najwyższy. Zainteresowanych szczegółami tego wyrokami odsyłamy do Micula v Romania: rematch clause activated?

Na wyrok warto jednak spojrzeć w szerszym kontekście przyszłości arbitrażu inwestycyjnego w Europie w kontekście wyjścia Wielkiej Brytanii z UE (po zakończeniu okresu przejściowego). Może się bowiem okazać, że mimo wysiłków Komisji Europejskiej i części państw członkowskich, dostęp do wewnątrz-unijnych arbitraży inwestycyjnych nie zostanie jednak całkowicie odcięty.

Seszele przystąpiły do Konwencji nowojorskiej 1958

'Z początkiem miesiąca do Konwencji nowojorskiej o uznawaniu i wykonywaniu zagranicznych orzeczeń arbitrażowych przystąpiły Seszele. Tym samym państwo to w maju b.r. stanie się 162. stroną konwencji po niedawnym przystąpieniu Malediwów i Papui Nowej Gwinei.

Seszele złożyły dwa zastrzeżenia do Konwencji: stosowania na zasadzie wzajemności (tj. w odniesieniu do wyroków wydanych na terytorium innego państwa-strony) oraz handlowe (tj. Konwencja będzie miała zastosowanie tylko do wyroków w sprawach handlowych w krajowym rozumieniu tego pojęcia).

Bracia Micula uzyskali w USA uznanie i wykonanie wyroku arbitrażowego p. Rumunii

W czerwcu b.r. pisaliśmy o przełomowym wyroku Sądu UE o unieważnieniu decyzji Komisji Europejskiej z 2015 r., na mocy której wykonanie przez Rumunię wyroku trybunału arbitrażowego ICSID z 2013 r. w sprawie braci Micula stanowiło naruszenie unijnych zasad pomocy publicznej. Ostatnim akordem w batalii sądowej stał się uznanie i  stwierdzenie wykonalności wyroku ICSID przez sąd okręgowy dla Dystryktu Kolumbii. Sędzia Judge Amit P. Mehta w szczególności odniósł się do wyroku Achmea (post tutaj), stwierdzając że nie znajduje on zastosowania w niniejszej sprawie, jako że wszystkie elementy faktyczne miały miejsce przed akcesją Rumunii do Unii Europejskiej)

Angielski sąd nie uznaje immunitetu jurysdykcyjnego Ukrainy w postępowaniu o uznanie wyroku arbitrażowego

Orzekający w sprawie PAO Tatneft v Ukraine [2018] EWHC 1797 (Comm) angielski sąd gospodarczy oddalił wniosek Ukrainy o uchylenie stwierdzenia wykonalności wyroku arbitrażowego na korzyść rosyjskiego inwestora PAO Tatneft. W wyroku sądowym (a wcześniej arbitrażowym) podniesiono szereg interesujących kwestii, jednak szczególnie doniosłe mogą być rozważania dotyczące korzystania z immunitetu jurysdykcyjnego.

W postępowaniu odwoławczym od uznania wyroku arbitrażowego Ukraina argumentowała, że zgodnie ze State Immunity Act 1978 (SIA) pozostaje ona beneficjentem immunitetu jurysdykcyjnego. Zdaniem sądu Ukraina wprawdzie nie zrzekła się prawa do korzystania  z immunitetu, mimo nie powołania się na swoje prawa w postępowaniu arbitrażowym. Zarazem jednak wyrażając zgodę na oddanie sporów na podstawie BITu Rosja-Ukraina do arbitrażu utraciła prawo do powołania się na immunitet jurysdykcyjny w postępowaniach sądowych związanych ze sporami arbitrażowymi na tej podstawie.

Haska Konwencja dot. właściwości sądu w końcu weszła w życie!

Konwencja o umowach dotyczących właściwości sądu (ang. Convention on Choice of Court Agreements) po 10 latach od podpisania weszła w życie 1 października 2015 r. Konwencja została podpisana 30 czerwca 2005 r. w ramach Haskiej Konferencji Prawa Prywatnego Międzynarodowego.