Komisja Europejska wezwała 11 państw - Bułgarię, Republikę Czeską, Francję, Włochy, Litwę, Luksemburg, Holandię, Maltę, Polskę, Rumunię i Szwecję - do pełnego wdrożenia Dyrektywy ustanawiająca ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych (nt. Dyrektywy BRRD pisaliśmy tutaj). Termin implementacji unijnych przepisów upłynął z końcem ubiegłego roku.
Wskazane państwa członkowskie mają teraz 2 miesiące na poinformowanie o wdrożonych środkach wykonawczych; w razie uchybienia kolejnego terminu KE będzie mogła wszcząć postępowanie przeciwko poszczególnym państwom przed Trybunałem Sprawiedliwości.
Prezesi 18 największych amerykańskich, europejskich i japońskich banków (m.in. Credit Suisse, Goldman Sachs, Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ, Deutsche Bank) porozumieli się w sprawie objęcia umów o skutku transgranicznym krajowymi "okresami ochronnymi”, obowiązującymi w razie wszczęcia postępowania upadłościowego przez instytucję finansową, kiedy to niemożliwym jest wypowiedzenie umowy derywatów i egzekwowania względem niej płatności z tego tytułu (ISDA, A big step in tackling too big to fail). Ma to umożliwić uratowanie przez nadzorcę krajowego rdzenia przedsiębiorstwa, tak aby po dokapitalizowaniu lub przekształceniu własnościowym mogło kontynuować działalność. To z kolei wykluczyłoby konieczność bailoutów ze środków publicznych (FT, Banks rewrite derivatives rules to cope with future crisis). Rozwiązanie problem derywatów stanowiłoby uzupełnienie, zdaniem wielu niezbędne, do reform w zakresie procesu restrukturyzacji i kontrolowanej upadłości G-SIFIs (zob. nasze posty nt. resolution regimes).
Porozumienie, zmieniające wzorce kontraktowego przewidziane w ISDA Resolution Stay Protocol (ISDA, Major Banks Agree to Sign ISDA Resolution Stay Protocol), ma wejść w życie z 1 stycznia 2015. Zakres przedmiotowy porozumienia obejmie przeszło 90% obecnych i przyszłych derywatów OTC w skali świata.
Rada Stabilności Finansowej (FSB) zainicjowała publiczne konsultacje w przedmiocie własnych propozycji zmierzających do transgranicznego uznawania działań podejmowanych w trakcie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji instytucji finansowych (FSB, Press release).
Rada w szczególności proponuje:
ustanowienie ram instytucjonalnych na potrzeby transgranicznego automatycznego uznawania restrukturyzacji i uporządkowanych likwidacji, zgodnie z "Kluczowymi atrybutami efektywnego resolution regime" (nt. tych ostatnich zob. nasz post tutaj);
przyjęcie podejścia kontraktowego do resolutionw dwóch szczególnych sytuacjach, gdy jest ono niezbędne dla niezakłóconego przeprowadzenia postępowania tj.: - tymczasowych ograniczeń w zakresie możliwości wcześniejszego rozwiązania kontraktu finansowego, - stosowania "bail-in'ów" instrumentów dłużnych nie podlegających jurysdykcji państwa emitenta.
FSB zwróciła zarazem uwagę na prace w zakresie kontraktowego podejścia do resolution regimse równolegle prowadzone przez ISDA w odniesieniu do dwustronnych umów derywatów OTC.
Strona oraz dokument konsultacyjny dostępne są tutaj.
zwrócenie uwagi na doniosłość wczesnej interwencji nadzorcy, oraz wykorzystywanie instrumentarium restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji,
rozwijanie wytycznych celem poprawy praktyk nadzorczych, m.in. w zakresie uwzględnienia ocen makroostrożnościowych, stress-testów i ocen modeli biznesowych, a także uznanie doniosłości governance korporacyjnego,
zwrócenie uwagi na zagrożenia spadku płynności finansowej, nadmiernej koncentracji, wadliwego zarządzania ryzykiem i struktur wynagrodzeń.
Uwagi do dokumentu można zgłaszać tu do 19 września.
Po 12 godzinach negocjacji unijni ministrowie finansów zasiadający w ECOFIN osiągnęli porozumienie ws. II filaru Unii Bankowej (Les Echos, Accord des Européens sur l’union bancaire), którego podstawę wypracowali w środę w godzinach porannych (po 7 godzinnym maratonie negocjacyjnym) ministrowie finansów państw EMU (FT, Eurozone agrees ‘backstop’ for failing banks).
Przesądzone wydaje się wreszcie powołanie jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków (SRM), co stanowiło szczególnie trudny obszar negocjacyjny (z obaw przed przedwczesnym upublicznieniem negocjowanych rozwiązań Komisja Europejska wręcz uciekła się do druku dokumentów "niewidzialnym atramentem" o czym wspominaliśmy tu). SRM miałby rozpocząć funkcjonowanie w roku 2016 (Les Echos).
Kluczową rolę w procesie decyzyjnym w sprawie dofinansowania lub uporządkowanej likwidacji banków ma pełnić Rada ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacjibanków (Single Resolution Board, tak: komentujący stanowisko ECOFIN Komisarz Michel Barnier, MEMO/13/1186), w której skład wejdą przedstawiciele Komisji, Rady UE, EBC i organów krajowych.
W późnych godzinach nocnych Litewska Prezydencja zdołała doprowadzić do kompromisu w sprawie dyrektywy dotyczącej restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji banków (BRRD), której zasadniczym celem jest zrównoważenie - interesu publicznego w zakresie obciążenia instytucji kredytowych odpowiedzialnością finansową za błędy w realizowanej polityce (bail-in, zob. poniżej), unikając dzięki temu konieczności prowadzenia operacji ratunkowych kosztem podatników, oraz - troski o stabilność całego systemu finansowego (bail-out).
Prezydencja Rady UE przedłożyła Radzie Raport z postępów prac nad inicjatywą Komisji powołania Jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji (SRM).
W Raporcie wskazano na potrzebę silniejszego politycznego zaangażowania w przyjęcie wspólnych regulacji m.in. w kwestiach:
Po wrześniowym wycieku opinii Służb prawnych Rady w przedmiocie bezprawności podatku od transakcji finansowych (post tutaj) i po rekomendacji Rzecznika Generalnego w sprawie sprzecznego z prawem UE rozszerzenia zakresu kompetencji ESMA i po wycieku dokumentu z Służb prawnych Rady według którego funkcjonowanie funduszu celowego unijnego organu ds. upadłości banków mogłoby naruszać suwerenność budżetową państw członkowskich (nasz kolejny post), obecnie zagrożona wydaje się przyszłość jednolitego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
Według EU Observer Służby prawne Rady już drugi raz stwierdziły, że przedstawione przez Komisję Europejską plany mogą naruszać prawo unijne. Odpowiednio przekazanie kompetencji obejmująycch zarządzanie funduszem celowym (dysponującym 55 mld €) oraz uprawnienie do likwidacji banków łącznie mogą osiągać pułap sprawowania władzy wykonawczej, natomiast projekt nie jest dostatecznie precyzyjny, aby zapewnić że nie zostaną naruszone kompetencje wyłączne instytucji do budowy unijnego mechanizmu restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Rozwiązanie tekie sprzeczne byłoby z rozstrzygnięciem ETSu z 1958 roku w sprawie przekazywania przez Komisję zewnętrznym agencjom zbyt szerokiego zakresu dyskrecjonalnych uprawnień (tzw. doktryna Meroni).
Dokument konsultacyjny w zakresie wytycznych stosowania odnosi się do niebankowych instytucji finansowych oraz do zasad ujawniania informacji do celów działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji. Rada poświęciła szczególną uwagęprzygotowanym wraz z CPSS, IAIS i IOSCO załącznikom do 'Kluczowych atrybutów' dotyczącym kwestii: resolution regime ubezpieczycieli i infrastruktur rynku finansowego (FMI), oraz ochronie kapitału klientów. Komentarze i odpowiedzi nadsyłać można do 15 października.
Dokument konsultacyjny dotyczący metodologii oceny - opracowanej wspólnie z MFW, Bankiem Światowym i regulatorami rynków - stopnia wdrożenia 'Kluczowych atrybutów' w poszczególnych jurysdykcjach, będzie przedmiotem konsultacji do 31 października. Jak podkreśla FSB sama metodologia nie tylko powinna służy monitorowaniu postępów poszczególnych państw, ale również może stanowić punkt wyjścia w krajowych pracach legislacyjnych. Obszerny komentarz: Jim Hamilton.
Financial Stability Board opublikowało wyniki pierwszego
przeglądu partnerskiego (peer review)
w obszarze resolution regimes.
Punktem odniesienia oceny regulacji krajowych na potrzeby Raportu były,
zatwierdzone przez przywódców państw G20 na szycie w Cannes w 2011 roku,
Atrybuty kluczowe restrukturyzacji i kontrolowanej likwidacji instytucji finansowych. Na tej podstawie FSB analizowało, na ile krajowy porządek prawny
umożliwia rozwiązanie problemów instytucji finansowych o znaczeniu systemowym
bez destabilizacji całego systemu oraz bez obciążania podatników kosztami
finansowymi operacji ratunkowej. Mimo że w wielu państwach podjęto działania
legislacyjne w tym zakresie, podstawowym wnioskiem płynącym z raportu jest
niski stopień zaawansowania prac w większości państw.
Celem pomocy państwom we wdrażaniu krajowych resolution regimes, FSB zapowiedziało opublikowanie jeszcze w tym roku specjalnych Wytycznych oraz schematów postępowania
w takich przypadkach. Razem z krajowymi regulatorami FSB pracuje również nad
Wytycznymi, które uzupełniłyby wspomniane powyżej Atrybuty kluczowe w
odniesieniu do podmiotów niebankowych, w szczególności ubezpieczycieli i
infrastruktur rynku finansowego (FMIs).
Zgodnie ze swoim mandatem – działania na rzecz większego
poszanowania standardów międzynarodowych przez poszczególne państwa – FSB
rozwija programy cyklicznych tematycznych oraz krajowych przeglądów
partnerskich (zob.: Handbook for FSB Peer Reviews). Peer reviews mają
przyczyniać się do zwiększania spójności działań międzynarodowych w
poszczególnych obszarach. Wnioskiem z przeglądów jest również identyfikacja luk
regulacyjnych oraz ewaluacja poczynionych postępów. Przegląd resolution regimes jest 7. studium
tematycznym FSB.
Senator Bernie Sanders zapowiedział złożenie kolejny raz projektu Too Big to Fail, Too Big to Exist Act (zob. projekt z 2009 roku). W ciągu kilku godzin od otwarcia do podpisu petycji do Sekretarza Skarbu Timothy Geithner o przyjęcie ustawy mającej na celu podzielenie instytucji finansowych, których upadek miałby destabilizujący wpływ na cały sektor finansowy, poparło ją przeszło 17 tys. osób. Kolejna próba uchwalenia ustawy wpisuje się w wieloletnie zabiegi Senatora o ukrócenie uprzywilejowanego traktowania takich instytucji kosztem podatników.
W myśl projektu Sandersa, Sekretarz Skarbu zostałby zobowiązany do sporządzenia listy takich instytucji w ciągu 90 dni, które w ciągu roku od uchwalenia ustawy zostałyby podzielone.
Zapowiedzi przedstawienia własnych projektów również zmierzających do restrukturyzacji i kontrolowanej likwidacji instytucji zbyt wielkich żeby upaść złożyli również senatorowie Sherrod Brown i David Vitter. W 2012 roku z taką samą inicjatywą wystąpił m.in. członek Kongresu Brad Sherman.
Mimo że przywódcy państw G20 nawołują na kolejnych szczytach, w tym podczas ostatniego spotkania w Los Cabos w 2012 r., o stworzenie reżimu restrukturyzacji i kontrolowanej likwidacji lobalnych instytucji i banków o znaczeniu systemowym (odpowiednio G-SIFIs i G-SIBs), a Financial Stability Board opracowało kompleksową propozycję koordynacji polityk w tym zakresie (FSB, Resolution Regimes), brak koordynacji działań nawet między zwolennikami projektu wróży mu jak najgorzej.
