Powołanie nowego składu Doradczego Komitetu Prawnego przy MSZ

11 marca br.odbyła się uroczystość powołania nowych członkiń i członków Komitetu, w którym zasiada 15 osób reprezentujących polskie środowisko naukowe. Rolą Komitetu jest przeprowadzanie analiz i sporządzanie opinii oraz ekspertyz prawnych z zakresu prawa międzynarodowego, a także prawa Unii Europejskiej.

Z radością i dumą informujemy, że w gronie tym znalazło się aż czworo redaktorów naszego bloga, czyli dr hab. Łukasz Gruszczyński, prof. ALK, dr hab. Patrycja Grzebyk, prof. UW, dr hab. Magdalena Słok-Wódkowska, prof. UW i dr hab. Karolina Wierczyńska, prof. INP PAN.

                                                           Fot. Redakcja

 

Pełen skład Doradczego Komitetu Prawnego przy Ministrze Spraw Zagranicznych:

1. dr hab. Łukasz Gruszczyński, prof. ALK,
2. dr hab. Patrycja Grzebyk, prof. UW,
3. dr hab. Tomasz Kamiński, prof. UW,
4. dr hab. Bartłomiej Krzan, prof. UWr,
5. prof. dr hab. Cezary Mik, UKSW,
6. prof. dr hab. Barbara Mikołajczyk, UŚ,
7. dr hab. Katarzyna Myszona-Kostrzewa, prof. UW,
8. dr hab. Dorota Pyć, prof. UG,
9. dr hab. Przemysław Saganek, prof. INP PAN,
10. dr hab. Magdalena Słok-Wódkowska, prof. UW,
11. prof. dr hab. Monika Szwarc, INP PAN,
12. dr hab. Piotr Szwedo, prof. UJ,
13. dr hab. Karolina Wierczyńska, prof. INP PAN,
14. dr hab. Adam Wiśniewski, prof. UG,
15. prof. dr hab. Anna Wyrozumska, UŁ.

 Wszystkim Członkiniom i Członkom Komitetu składamy serdeczne gratulacje!

Kończy się kampania kandydatów na członków Komisji Prawa Międzynarodowego ONZ. Nie ma polskiego kandydata. Kolejny raz.

Właśnie mijają ostatnie dni kampanii kandydatów na członków Komisji Prawa Międzynarodowego. Lista kandydatów została zamknięta 1 czerwca 2021 r. 

W listopadzie 2021 r. Zgromadzenie Ogólne wybierze 34 nowych (przy czym możliwe są reelekcje) członków Komisji na pięcioletnią kadencję. Wśród tych 34 osób powinno się znaleźć 3 członków z Europy Wschodniej, czyli grupy, do której należy Polska.

Wiadome jest, iż jedno z tych trzech miejsc siłą tradycji powinno przypaść Rosji (kandydatem jest Evgeny Zagayanov, który ubiega się o reelekcję; stanowisko w KPM objął w 2018 r. po rezygnacji Romana A. Kolodkina), jednak warto pamiętać, że Zgromadzenie Ogólne potrafi zaskoczyć, gdy np. wybrało na sędziego MTS kandydata Indii zamiast UK. Tym samym od kilku lat, nawet stali członkowie nie mogą być pewni wyboru.

Oczywiste jest też, że większe szanse na wybór mają byli członkowie Komisji, którzy starają się o reelekcję, czyli w przypadku naszej grupy Pavel Sturma z Czech i Bogdan Aurescu z Rumunii. Warto jednak zauważyć, że o ile Pavel Sturma jest specjalnym sprawozdawcą ds. tematu sukcesji państw w zakresie odpowiedzialności państwa, to Aurescu nie pełni eksponowanej funkcji w Komisji, można więc było podjąć walkę o przejęcie tego miejsca w komisji.

Walkę podjęli: Vigen Kocharyan z Armenii;  Mārtinš Paparinskis z Łotwy, Réka Varga z Węgier, Fuad Zarbiyev z Azerbejdżanu. Są to kandydaci stosunkowo młodzi, bo mający 40-50 lat, tym samym nawet, jeśli w tym roku nie uzyskają miejsca w KPM, otrzymują bezcenną szansę na zaprezentowanie się w szerszym gronie, co z pewnością zaprocentuje w przyszłości. 

W świetle powyższego nie można pojąć, dlaczego Polska - państwo będące regionalną potęgą, zwłaszcza w porównaniu do wszystkich powyższych (poza Rosją oczywiście) wymienionych wyżej państw, z prężnie działającymi ośrodkami prawa międzynarodowego, po raz kolejny (!) nie wystawiło swojego kandydata. Mija dekada bez polskiego przedstawiciela w Komisji i właśnie serwujemy sobie kolejne 5 lat bez naszego głosu w tym najważniejszym organie z punktu widzenia kodyfikacji i rozwoju prawa międzynarodowego.

Trzeba to wyraźnie podkreślić:

- nawet, jeśli przyczyny polityczne decydują o wyborze kandydata, to niepodejmowanie prób objęcia stanowiska przez Polaka w KPM świadczy źle i o naszym państwie (jego sile, sprawności służb dyplomatycznych), jak i o środowisku internacjonalistów, jakby nie było osób o odpowiednich kwalifikacjach; a przecież w Polsce z pewnością jest więcej internacjonalistów niż na Łotwie (wystarczy porównać liczbę ośrodków akademickich, o liczbie ludności nie wspominając);

- kampania na członka KPM to szansa na zaprezentowanie danej osoby na forum międzynarodowym i przeforsowanie jej kandydatury w kolejnych wyborach, niekoniecznie do KPM;

- jeśli po raz kolejny rezygnujemy z wyborów do KPM, to wszelkie polskie deklaracje o tym, jak prawo międzynarodowe jest dla Polski ważne, jak cenimy jurydyzację stosunków międzynarodowych są zwykłym pustosłowiem, a przecież powyższe kwestie, to był żelazny punkt w przemówieniach Prezydenta RP Andrzeja Dudy na forum i Rady Bezpieczeństwa, i Zgromadzenia Ogólnego;

- rok w rok na obrady VI komitetu jeżdżą zapraszani przez MSZ wybitni (!) internacjonaliści; czy rzeczywiście przez ostatnie pięć lat żaden z nich nie zrobił dobrego wrażenia? Czy rzeczywiście kierownictwo polityczne MSZ nie dostrzegło żadnego internacjonalisty, który mógłby się kompetentnie wypowiedzieć na tematy omawiane w KPM, który mógłby do prac Komisji wnieść nową jakość? Przyznam, że jest to nie do uwierzenia, biorąc pod uwagę format osób, które w spotkaniach VI komitetu uczestniczyły.

A może powyższe świadczy, że warto, aby w MSZ na eksponowanym stanowisku politycznym (a więc i decyzyjna) odpowiedzialnym za Departament Prawno-Traktatowy była osoba znającej dobrze polskie środowisko akademickie.

Oferty pracy w MSZ

Ministerstwo Spraw Zagranicznych poszukuje aktualnie specjalistów do spraw procedur skargowych (postępowanie przed międzynarodowymi organami ochrony praw człowieka - aspekty cywilne, administracyjne oraz karne). Praca w Departamencie Prawno - Traktatowy.

Więcej szczegółów można znaleźć tu (aspekty cywilne i administracyjne) oraz tu (aspekty karne).

Finał sprawy polskiego konsula w Norwegii

Wczoraj wyjaśniła się ostatecznie sprawa polskiego konsula w Norwegii, którego odwołania kilka tygodni temu domagały się władze norweskie. W związku z odmową spełnienia tego wezwania przez władze polskie konsul Sławomir Kowalski został uznany za persona non grata.

Komentując decyzję władz norweskich MSZ ogłosiło, że "działając na zasadzie wzajemności i w oparciu o zwyczaj międzynarodowy, władze RP podjęły decyzję o uznaniu za persona non grata członka personelu dyplomatycznego Ambasady Królestwa Norwegii w Warszawie wykonującego funkcje konsularne". Media informują, że norweska konsul otrzymała 7 dni na opuszczenie Polski. 

Norwegia wzywa do odwołania polskiego konsula – zaskakujący komentarz i stanowisko ministra Jacka Czaputowicza

Od kilku dni media donoszą (zob. m.in. tu, tu, tu) o wezwaniu polskiego MSZ do odwołania jednego z konsulów Polski w Norwegii – Sławomira Kowalskiego. Decyzja norweskiego MSZ jest podyktowana „niezgodną z rolą dyplomaty działalnością konsula w kilku sprawach konsularnych, w tym jego niewłaściwym zachowaniem wobec funkcjonariuszy publicznych". Norwegia wyznaczyła 3 tygodnie na opuszczenie jej terytorium przez konsula Kowalskiego. W doniesieniach medialnych spekuluje się, że w tle jest aktywna rola konsula Sławomira Kowalskiego w sprawach dotyczących ograniczania i pozbawiania władzy rodzicielskiej Polakom przebywającym w Norwegii. Za swoją aktywność na tym polu konsul Sławomir Kowalski został w 2016 r. odznaczony tytułem „Konsula roku”. MSZ wskazało, że taka nagroda jest „ukłonem wobec wszystkich, którzy walczą o polskie dzieci i godność polskiej rodziny za granicą".

Były konsul honorowy RP w Monako przyznał się do zlecenia zabójstwa swojej teściowej

Polskie i zagraniczne media w ostatnim czasie doniosły o przełomowym wydarzeniu w trakcie trwającego procesu byłego konsula RP, oskarżanego o zlecenie zabójstwa teściowej, w wyniku którego zginął również jej kierowca. Wojciech Janowski kolejny raz (pierwszy raz uczynił to bezpośrednio po zatrzymaniu w 2014 r., jednak szybko się z tego wycofał, tłumacząc się słabą znajomością języka francuskiego) przyznał się do zlecenia zabójstwa - wówczas najbogatszej kobiety w Monako - Helene Pastor. Prokurator domaga się kary dożywocia.

W związku z wyjątkowością tej sprawy trudno obwiniać polskie władze za błąd w wyborze swojego reprezentanta, jednocześnie jednak równie trudno wyobrazić sobie bardziej spektakularny przykład sprzeniewierzenia się cechom, jakie ma uosabiać osoba powołana na to stanowisko. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej, a więc ustawy, jaka obowiązywała w momencie powoływania Wojciech Janowskiego na stanowiska konsula honorowego, mógł być na nie „powołany obywatel polski zamieszkały w państwie przyjmującym, obywatel państwa przyjmującego lub państwa trzeciego, posiadający wysoki autorytet, cieszący się zaufaniem oraz dający rękojmię wykonywania funkcji zgodnie z interesami Rzeczypospolitej Polskiej i jej obywateli”.

Polska kandydatka do Komitetu osób niepełnosprawnych - wybory już 12 czerwca

12 czerwca 2018 r. odbędą się wybory do Komitetu ds. praw osób niepełnosprawnych powołanego na podstawie Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych z 2006 r., której Polska jest stroną. Do obsadzenia jest 9 miejsc (Komitet składa się z 18 osób). 

Polska zgłosiła kandydaturę prof. Dobroniegi Trawkowskiej (zob. tutaj) - z Instytutu Socjologii UAM w Poznaniu (zob. informację na stronie uniwersytetu) mającej rzeczywiście spory dorobek naukowy, jak i zawodowy, jeśli chodzi o prawa osób niepełnosprawnych. 

Co jednak charakterystyczne kandydatka podkreśla swoje zaangażowanie w rządowy program Pro Life (zapewne chodzi o program Za życiem, w którego przygotowanie Pani Profesor była włączona, a którego celem jest "pomoc w celu integracji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych oraz wsparcie ich rodzin. Dodatkowo przewidziana jest również pomoc dla kobiet w okresie ciąży (w tym powikłanej), porodu i połogu oraz rozwój wsparcia dla matek z małoletnimi dziećmi. Program zapewnia podniesienie jakości i dostępności świadczeń opieki zdrowotnej, zwiększenie efektywności i dostępności do rehabilitacji dzieci, u których zdiagnozowano ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, powstałych w prenatalnym okresie rozwoju lub w czasie porodu. W programie przewidziane jest również wsparcie dla rodzin w opiece nad osobą niepełnosprawną czy zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych.", zob. więcej informacji tutaj).

Męska drużyna ministra Czaputowicza, czyli o tym, jak bardzo kobiet nie ma w polityce zagranicznej RP

Za kilka dni miną 3 miesiące odkąd ministrem spraw zagranicznych został prof. dr hab. Jacek Czaputowicz. Można więc przyjąć, że skład jego gabinetu już się ustabilizował.  Wśród jego wiceministrów znaleźli się:

Konrad Szymański

Marek Magierowski

Bartosz Cichocki

Piotr Wawrzyk

Andrzej Papierz

Maciej Szymański.

Nie wdając się w ocenę merytoryczną powyższych osób (choć czasy, kiedy departamentem prawno-traktatowym kierowali wybitni prawnicy międzynarodowi można już tylko wspominać z rozrzewnieniem) zauważalne, a wręcz bijące po oczach jest jedno - na stanowiskach kierowniczych najwyższego szczebla nie ma ani jednej kobiety. Null. Zero. 

Z taką sytuacją nie mieliśmy do czynienia od dawna i trzeba przyznać, że w tych okolicznościach trudno się spodziewać, aby Polska była orędownikiem praw kobiet - nie bylibyśmy bowiem wiarygodni w tej roli.

Guest post: Delegowanie sędziów do pracy na placówkach zagranicznych – uwagi w związku z pracami nad nowelizacją ustawy o służbie zagranicznej

Kilkanaście dni temu ukazał się wpis, w którym jeden z redaktorów niniejszego bloga, krytycznie odniósł się do projektowanych zmian w ustawie o służbie zagranicznej. Abstrahując od innych kwestii w nim poruszonych, chcę się tylko odnieść do wzmiankowanej problematyki delegowania sędziów z zasobu kadrowego Ministra Sprawiedliwości do pracy na placówkach i tworzenia specjalnych podporządkowanych temu Ministrowi wydziałów na placówkach. Autor tekstu piszę o pytaniach i wątpliwościach wiążących się z tym rozwiązaniem. Szczerze mówiąc jakichkolwiek wątpliwości, po analizie tekstu normatywnego projektu ustawy, nie widzę.

Nowelizacja Ustawy o służbie zagranicznej: stanowisko ministra Waszczykowskiego ws. niekonstytucyjności "to tylko opinia"

Przed kilkoma dniami pisaliśmy o, skandalicznym w formie i fatalnym w treści, wniosku posłów PiS do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności z Konstytucją przepisów Kodeksu postępowania cywilnego implementujących w krajowym porządku prawnym prawnomiędzynarodowe normy o immunitecie jurysdykcyjnym. Nawet bardziej intrygujące wydają się jednak równoległe prace nad projektem nowelizacji Ustawy o służbie zagranicznej (druk nr 1385). 

Wśród szeregu ciekawych propozycji które właśnie przegłosowała sejmowa komisja ds. zagranicznych warto w szczególności zwrócić uwagę na plan powołania Rady Służby Zagranicznej, o niekonstytucyjności której w sposób kategoryczny wypowiedział się nawet Minister spraw zagranicznych Witold Waszczykowki. Mimo że projekt jest rządowy, a wnioskodawcą był minister (Numer wykazu RCL: UD211), posłanka Joanna Lichocka (PiS) uznała pisemny sprzeciw ministra wobec niekonstytucyjności proponowanych rozwiązań za "jego opinię", a dalsze procedowanie nad projektem, bez czekania na opinię Rady Ministrów lub kancelarii prezydenta, za dowód emancypacji parlamentu. Swoiście zabawnym jest fakt, że posłanka degradując stanowisko ministra ws. niekonstytucyjności nowelizacji do rangi opinii zauważyła, że przecież ten nie jest... Trybunałem Konstytucyjnym, żeby jego ocena była prawnie wiążąca. Plan powołania RSZ nie jest jednak jedynym kontrowersyjnym rozwiązaniem.

Odwołanie ambasadora RP w Katarze - czyli ciąg dalszy problemów lustracyjnych na najwyższych stanowiskach w polskiej służbie zagranicznej

Telewizja Polska, a za nią inne media poinformowały wczoraj o nagłym odwołaniu ze stanowiska ambasadora RP w Katarze Krzysztofa Suprowicza. Podobnie jak w przypadku dymisji Stałego Przedstawiciela RP przy Unii Europejskiej - ambasadora Jarosława Starzyka, o której informowaliśmy kilkanaście dni temu, jako przyczynę wskazuje się fakt współpracy ambasadora Krzysztofa Suprowicza z wywiadem wojskowym PRL. Również podobnie jak w przypadku ambasadora Jarosława Starzyka, informacje potwierdzające współpracę mają wynikać z niedawno odtajnionego zbioru zastrzeżonego IPN.

Guest post: sprawa Kornicka-Ziobro p. Polsce przed ETPCz. Uwagi na temat roli Ministerstwa Sprawiedliwości i Prokuratury Krajowej

W dniu 8 września 2017 r. ETPC zakomunikował rządowi polskiemu skargę ws. Krystyna Kornicka-Ziobro p. Polsce (nr 23037/16). Okres pomiędzy wniesieniem tej skargi a zwróceniem się przez ETPC do rządu o zajęcie stanowiska (kilkanaście miesięcy) trzeba uznać za bardzo krótki. Być może jest to przełom w dotychczasowej praktyce ETPC, która – mimo niekwestionowanych wysiłków Kancelarii Trybunału – pozostawia wiele do życzenia i stanowi powód uzasadnionej frustracji skarżących.

Jednak wspomniana sprawa zasługuje na komentarz nie tylko z uwagi na jej ekspresowe przedstawienie rządowi. Chodzi tu o problem roli Ministerstwa Sprawiedliwości w przygotowywaniu stanowiska procesowego rządu, zważywszy że Ministrem Sprawiedliwości i Prokuratorem Generalnym RP jest osoba bezpośrednio zainteresowana rozstrzygnięciem tej sprawy. Poza tym sprawa Pani Krystyny Kornickiej-Ziobro stanowi dobry przyczynek do skomentowania toczącej się od pewnego czasu debaty na temat reprezentacji rządu w postępowaniach przed ETPC. 

Dymisja Stałego Przedstawiciela RP przy Unii Europejskiej – ambasadora Jarosława Starzyka

W ostatnich dniach media donoszą (m.in. tu i tu) o nagłej dymisji ambasadora Jarosława Starzyka, który w lutym 2016 r. zastąpił na stanowisku Stałego Przedstawiciela RP przy UE ambasadora Marka Prawdę. Sugerowane jest, że decyzja o złożeniu dymisji została wymuszona przez kierownictwo MSZ, w związku z dokumentami odnalezionymi w tzw. zbiorze zastrzeżonym Instytutu Pamięci Narodowej, które świadczą o zatajonej współpracy Jarosława Starzyka ze służbami wojskowymi PRL. Minister Witold Waszczykowski odmówił potwierdzenia tych zarzutów, a jedynie „dyplomatycznie” stwierdził, że „Pan ambasador mnie dzisiaj odwiedził i złożył wniosek o odwołanie z funkcji ze względów osobistych; tylko tyle mogę powiedzieć”.

Analiza prawna powyższych wydarzeń jest dość oczywista, i to zarówno z punktu widzenia prawa międzynarodowego, jak i prawa polskiego.

Prezes TK Przyłębska wypowiedziała porozumienie ws. tłumaczenie orzeczeń ETPCz

Prezes Trybunału Konstytucyjnego Julia Przyłębska poinformowała ministra Witolda Waszczykowskiego o podjęciu decyzji ws. wypowiedzenia międzyinstytucjonalnego porozumienia o tłumaczeniu na język polski orzeczeń Europejskiego Trybunału Praw Człowieka. 

Porozumienie podpisane w 2014 r. przez MSZ, MS, TK i NSA miało służyć umacnianiu umacnianiu przestrzegania standardów ochrony praw człowieka w Polsce poprzez wspólne tłumaczenie i publikację tłumaczeń najważniejszych wyroków ETPCz (MSZ, Podpisanie Porozumienia ws. tłumaczenia wyroków Europejskiego Trybunału Praw Człowieka). Dzięki inicjatywie w ciągu 3 lat przetłumaczono 105 orzeczeń lub ich obszernych fragmentów (DGP, Julia Przyłębska nie chce tłumaczyć wyroków ETPC). Jak wówczas podkreślaliśmy, wpisywało się to w szerszy kontekst działań administracji publicznej na rzecz upowszechniania praw człowieka.

Swojej decyzji sędzia Przyłębska nie uzasadniła (przynajmniej w publicznym oświadczeniu).

Z apelem, aby popularyzacją praw człowieka, w miejsce wycofujących się instytucji publicznych, zajęło się społeczeństwo obywatelskie, a w szczególności prawnicy, wystąpił RPO Adam Bodnar.

Konsul Honorowa RP Szonert-Binienda oddała się do dyspozycji MSZ

Jak informuje Ministerstwo Spraw Zagranicznych, konsul honorowa w Akron (Ohio) Maria Szonert-Binienda oddała się do dyspozycji ministra Waszczykowskiego, deklarując jednak - w przypadku dalszej możliwości pełnienia funkcji konsula honorowego - gotowość "całkowitego zawieszania" działalności na portalach społecznościowych (MSZ, Konsul Honorowy w Akron‎ oddała się do dyspozycji Ministra Spraw Zagranicznych). 

Marszałek Senatu Stanisław Karczewski i powołana do Polonijnej Rady Konsultacyjnej Maria Szonert-Binienda podczas uroczystości w Senacie. Źródło: Newseek. 

Konsulat honorowy w Akron (tj. miejscu zamieszkania państwa Bieniendów) został powołany 29 marca b.r. decyzją ministra Witolda Waszczykowskiego (RP, Maria Szonert-Binienda będzie Konsulem Honorowym RP w Akron; TVP, Zamieściła fotomontaż Tuska na Twitterze. MSZ: była rozmowa z konsul honorową). Szonert-Binienda została zaś powołana na stanowisko, wedle ministra Waszczykowskiego, z braku innych kandydatów (TOK FM, Pisowska konsul Szonert-Binienda niech pozostanie w Ku-Klux-Klanie, czy też organizacji faszystowskiej, a nie reprezentuje honor Polski).

Problem z oświadczeniem lustracyjnym ambasadora RP w Berlinie

Od kilku dni media w Polsce donoszą o teczce tajnego współpracownika SB o pseudonimie „Wolfgang”, która znajduje się inwentarzu Instytutu Pamięci Narodowej. Jest to teczka osobowa aktualnego (od lipca 2016 r.) ambasadora RP w Berlinie – prof. Andrzeja Przyłębskiego. Teczka zawiera 40 stron dokumentów i dotyczy współpracy z lat 1979-1980. Dziennikarze przeglądali już jej zawartość, pojawiły się nawet pierwsze zdjęcia dokumentów (m.in. odręczne zobowiązanie do współpracy). Mając na uwadze, iż pod koniec ubiegłego roku ambasador Przyłębski znalazł się na wysokim 11 miejscu plebiscytu lokalnej prasy na najbardziej „kłopotliwego berlińczyka”, można pokusić się o stwierdzenie, że ostatnie miesiące nie należą do najlepszych w karierze dyplomatycznej prof. Przyłębskiego.

Wybory do Komisji Prawa Międzynarodowego - Polska nie bierze udziału w wyścigu

Na stronie Komisji Prawa Międzynarodowego pojawiła się lista kandydatów na członków tejże. W wyborach w 2016 r. Zgromadzenie Ogólne będzie wybierało ośmiu przedstawicieli państw afrykańskich, siedmiu państw regionu Azji-Pacyfiku, czterech z Europy Wschodniej, siedmiu z Ameryki Południowej oraz Karaibów, ośmiu z Europy Zachodniej i innych państw.

Członkowie KPM wybierani są na pięcioletnią kadencję przez ZO spośród osób nominowanych przez państwa członkowskie, przy czym każde z państw może nominować czterech kandydatów (dwóch z nich może być obywatelami nominującego państwa). Wybory są tajne, a co z tego wynika państwa nie muszą uzasadniać swoich wyborów. W ramach danej grupy, ostatecznie członkami KPM zostają Ci, którzy uzyskali największą liczbę głosów (a przynajmniej większość głosów państw obecnych i głosujących).

Kandydatury można było zgłosić do 1.06. (także w formie noty werbalnej) i niedawno Sekretarz Generalny w kolejności alfabetycznej ujawnił wszystkie nazwiska. Patrząc na tegorocznych kandydatów, można z pewnością zauważyć jedno: na liście nie ma Polaków.

Rząd przyjął projekt nowej ustawy konsularnej

Na dzisiejszym posiedzeniu (24.03.2015) rząd przyjął projekt nowej ustawy kompleksowo regulującej prawo konsularne. Planowana ustawa – Prawo konsularne (projekt i pełna dokumentacja procesu legislacyjnego dostępna na stronie Rządowego Centrum Legislacji), w zamierzeniu MSZ, które opracowało projekt, ma zastąpić szereg dotychczas obowiązujących aktów normatywnych, w tym przede wszystkim ustawę o funkcjach konsulów Rzeczypospolitej Polskiej z 1984 r. Na marginesie można zauważyć, że ustawa doczekała się dopiero teraz pierwszego komentarza, który ukazał się kilka tygodni temu (autorstwa m.in. prof. B. Mikołajczyk i prof. M. Zielińskiego z Uniwersytetu Śląskiego).

Bezpośrednim impulsem do podjęcia prac nad ustawą był wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 28 października 2014 r. (sygn. akt K 8/14), w którym uznano za niekonstytucyjny art. 31 ust. 1 ustawy o funkcjach konsulów RP (upoważnienie do wydania rozporządzenia dotyczącego trybu postępowania przed konsulem) oraz zarządzenie Ministra Spraw Zagranicznych z 1985 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed konsulem. TK zdecydował, że powyższe przepisy utracą moc w ciągu 12 miesięcy od wydania wyroku. Inicjatorem postępowania przed TK był Rzecznik Praw Obywatelskich. Na problem konstytucyjności przepisów regulujących tryb postępowania przed konsulem zwracała uwagę również doktryna.

Polska nawiązuje stosunki dyplomatyczne z państwami wyspiarskimi położonymi na Oceanie Spokojnym

Kilka dni temu Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne z Kiribati. Stosowna uroczystość odbyła  się w Stałym Przedstawicielstwie RP przy ONZ. W ostatnich miesiącach (listopad 2014 r.) Polska nawiązała stosunki dyplomatyczne również z bezpośrednim sąsiadem (na Oceanie Spokojnym) Kiribati, tj. Republiką Nauru.

W obu przypadkach, w komunikatach medialnych MSZ, nawiązano do aktywności Polski w działaniach ONZ w sprawie zmian klimatycznych, odbywających się w szczególności w oparciu o Ramową konwencję NZ w sprawie zmian klimatu z 1992 r. Oba państwa są szczególnie zagrożone negatywnymi efektami zmian klimatu. Delegacje tych państw uczestniczyły również w odbywającej się w 2013 r. w Warszawie XIX Konferencji NZ w sprawie zmian klimatu. Natomiast w informacji MSZ nt. nawiązania stosunków dyplomatycznych z Nauru wskazano także na zwiększający się ruch turystyczny z Polski.

Likwidacja Konsulatu Generalnego RP w Doniecku

Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało o likwidacji Konsulatu Generalnego RP w Doniecku z dniem 27 lutego br. Działalność konsulatu była zawieszona od 12 czerwca 2014 r., a sam budynek został zajęty przez prorosyjskich separatystów we wrześniu ubiegłego roku. Zadania zlikwidowanego urzędu przejął na stałe Konsulat Generalny RP w Charkowie. 

Funkcjonowanie Konsulatu Generalnego RP w Doniecku okazało się być wyjątkowo krótkie. Jego początki sięgają drugiej połowy 2013 r., a oficjalnie zainaugurował działalność 28 kwietnia 2014 r. Konsulem Generalnym RP w Doniecku był Jakub Wołąsiewicz. Okręg konsularny obejmował trzy obwody: doniecki, ługański i zaporoski. 

Z końcem września 2014 r. zlikwidowano również Konsulat Generalny RP w Sewastopolu na Krymie, którego działalność została zawieszona w marcu tego samego roku.