Złoto Krymu dla Ukrainy? - ciąg dalszy wieloletniego sporu

 

Źródło: Peter Dejong / AP / TASS; https://www.rferl.org/a/ukraine-crimean-gold-returned-netherlands/31530121.html

W dniu 26 października, sąd apelacyjny w Amsterdamie zdecydował, iż kolekcja złotych skarbów scytyjskich, której zwrotu żąda zarówno Ukraina, jak i muzea na zaanektowanym przez Rosję Krymie, powinna zostać oddana państwu ukraińskiemu. Sporne zabytki zostały wypożyczone do amsterdamskiego Muzeum Allarda Piersona na wystawę pt. „Krym: Złoto i tajemnice Morza Czarnego”. Ekspozycja została otwarta w lutym 2014 r. na miesiąc przed aneksją półwyspu przez Rosję. Od siedmiu lat zabytki te, pozostające w depozycie Muzeum Piersona, były przedmiotem postępowania cywilnego. Sąd stwierdził, iż interesy kultury narodowej Ukrainy przeważają nad interesami muzeów na Krymie. Chociaż sporne przedmioty pochodzą z Krymu są one częścią dziedzictwa Ukrainy od uzyskania niepodległości w 1991 r. Zatem Muzeum Allarda Piersona nie jest zobowiązane do zwrotu tych zabytków krymskim instytucjom, a państwu ukraińskiemu. Wtorkowe orzeczenie nie kończy sprawy, która prawdopodobnie znajdzie swój finał przez holenderskim sądem najwyższym.

Rosyjsko-ukraiński spór o koszulki piłkarzy podczas Euro 2020

Wszystko zaczęło się 6 czerwca, kiedy Andriy Pavelko, prezes Ukraińskiego Związku Piłki Nożnej, na swoim profilu na Facebooku udostępnił zdjęcia i film promocyjny prezentujące stroje, które podczas Euro 2020 będą nosić ukraińscy zawodnicy. Uwagę zwróciły trzy elementy: mapa Ukrainy wyszyta na przedniej części koszulek zawodników, w której granice został włączony Krym, jak również dwa hasła: “Слава Україні!”(Slava Ukrayini, Sława Ukrainie) oraz “Героям слава!" (Heroyam slava, Chwała Bohaterom). 

Napis "Chwała Bohaterom" w pierwszej
wersji strojów ukraińskich piłkarzy
Źródło: profil FB Andriya Pavelko

Guest post: Zasada „równości wobec prawa” (art. 2 Karty NZ) w praktyce Zgromadzenia Ogólnego NZ

 Zasada „równości wobec prawa” (art. 2 Karty NZ) w praktyce Zgromadzenia Ogólnego NZ

27/XII ZO NZ uchwaliło Rezolucję „Problem of the militarization of the Autonomous Republic of Crimea and the city of Sevastopol, Ukraine, as well as parts of the Black Sea and the Sea of Azov” (A/75/29). W jej tekście potwierdzono uznanie, że Federacja Rosyjska jest „okupantem” i wezwano ją do „natychmiastowego, całkowitego i bezwarunkowego wycofania swoich sił wojskowych z Krymu i bezzwłocznego zakończenia tymczasowej okupacji terytorium Ukrainy”.

Za przyjęciem Rezolucji głosowały 63 państwa, przeciwko 17, od głosu wstrzymały się 62.

 1/XII ZO NZ przyjęło 5 rezolucji obejmujących kwestie: Palestyny[1] i Bliskiego Wschodu. W Rezolucji "Peaceful settlement of the question of Palestine" (A/75/L.34). ZO wezwało do „nieuznawania żadnych zmian granic …, poza zmianami uzgodnionymi przez strony w drodze negocjacji”.

Za przyjęciem Rezolucji głosowały 145 państw, przeciwko 7, od głosu wstrzymało się 9.

Nad przyjęciem Rezolucji odbyto głosowanie „imienne”; w gronie państw głosujących „za” była Rosja (!- J.M.[2]), przeciwko, m.in., Australia, Kanada, Izrael, Stany Zjednoczone, wśród wstrzymujących się była, m.in., Brazylia i Republika Południowej Afryki (https://www.un.org/press/en/2020/ga12292.doc.htm).

ING Bank Śląski naruszał sankcje finansowe nałożone na Rosję

 Nie milkną echa publikacji wyników dziennikarskiego śledztwa FinCEN dot. naruszenia unijnych i amerykańskich sankcji finansowych nałożonych na Rosję w związku z agresją na Ukrainę i aneksją Krymu. Przelewu 46 mln USD na rzecz objętego sankcjami Wnieszekonombanku (VEB) miał dokonać bank ING. O tym że było to świadome działanie celem ominięcia sankcji może świadczyć fakt, że po pierwszej zablokowanej przez Bank of America transakcji dokonano drugiej próby, tym razem udanej, usuwając dane VEB z danych identyfikujących transakcję (GW, Dokumenty FinCEN: bank ING przesyłał pieniądze do "skarbonki Putina"). Jak dotąd ING Bank Śląski stara się unikać komentowania sprawy.

Szerzej nt. międzynarodowego dziennikarskiego śledztwa tutaj.

Szósta rocznica aneksji Krymu przez Rosję

Podczas gdy cały świat koncentruje się na walce z pandemią, 16 marca niemal bez echa w mediach minęła szósta rocznica referendum przeprowadzonego na Krymie, w którym mieszkańcy półwyspu opowiedzieli się za włączeniem Krymu do Rosji. Następnego dnia Rosja uznała Republikę Krymu, a 18 marca władze Krymu i Rosji podpisały traktat o włączeniu półwyspu do Rosji. Mimo protestów społeczności międzynarodowej, która w znaczącej większości uznała aneksję Krymu przez Rosję za naruszenie prawa międzynarodowego oraz sankcji nałożonych na Rosję, w tym przez Unię Europejską i USA, Rosja nie ustąpiła w sprawie Krymu. Z okazji marcowej rocznicy wiele państw wydało oświadczenia, w których podtrzymały swoje stanowiska co do niezgodności działań Rosji z prawem międzynarodowym (zob. np. oświadczenie USA i Polski)

Dla Apple, Krym jest rosyjski (przynajmniej w Rosji)

Najważniejszą, ale i najboleśniejszą dla Rosji konsekwencją nielegalnego użycia siły na Ukrainie i aneksji Krymu powinien być solidarnie wykonywany przez całą społeczność międzynarodową obowiązek nieuznawania tej sytuacji za legalną. Co to oznacza? Że państwa nie powinny importować towarów z Krymu, które są oznaczone jako pochodzące z Rosji, powinny traktować mieszkańców Krymu jak mieszkańców Ukrainy, nie rozmawiać z Moskwą na tematy gospodarcze dotyczące Krymu itd. Wiele państwa, zwłaszcza Unii Europejskiej, ale również Kanada czy Stany Zjednoczone, po aneksji wprowadziły sankcje i tak zmieniły zasady kontaktów z Rosją, aby obowiązek nieuznawania wprowadzić w życie. Inne państwa, jak Turcja czy Japonia, mimo że oficjalnie potępiły aneksję Krymu, nie zdecydowały się jednak na zmiany w relacjach z Rosją. Jest także grupa kilku państw (m.in. Kuba, Nikaragua, Wenezuela, Syria, Afganistan, Boliwia, Kirgistan), które uznały aneksję za legalną. 

Tak samo ważne jednak jak wywiązywanie się przez państwa z obowiązku nieuznawania jest zachowanie sektora prywatnego, który często dużo bardziej od samych państw ma wpływ na masową wyobraźnię i sposób postrzegania wydarzeń o znaczeniu geopolitycznym przez opinię publiczną. W tym kontekście na krytykę naraziła się ostatnio firma Apple. Rosja od dłuższego czasu naciskała na Apple Rus LLC, jedynego oficjalnego dystrybutora produktów Apple w Rosji, aby dokonał zmiany w aplikacjach pokazujących mapy i pogodę na urządzeniach Apple, tak, aby Krym oznaczony był jako część Federacji Rosyjskiej. Zdaniem Rosji, spółka była zobowiązana do wprowadzenia odpowiednich zmian na podstawie art. 19.10. rosyjskiego kodeksu przestępstw administracyjnych, który pozwala na nałożenie kary finansowej na podmioty, które naruszają „ustalone zasady nadawania lub używania nazw obiektów geograficznych” (anglojęzyczną wersję kodeksu można znaleźć tutaj).

Złoto Krymu - ciąg dalszy batalii sądowej

Muzeum Allarda Piersona w Amsterdamie

Źródło: https://en.wikipedia.org/wiki/Allard_Pierson_Museum#/media/File:Nederlandsche_Bank.jpg

Już trzykrotnie pisaliśmy na blogu (tu, tu i tu) o sprawie skarbów archeologicznych z Krymu przechowywanych obecnie w Holandii. W lipcu 2019 r. wypowiedział w tej sprawie sąd apelacyjny w Amsterdamie, ale ostateczne rozstrzygnięcie co do meritum, tj. do kogo należą starożytne zabytki jeszcze nie zapadło. Przypomnijmy więc podstawowe fakty dotyczące tej sprawy. Od dnia 21 marca 2014, tj. od daty ratyfikacji przez prezydenta Władimira Putina umowy o włączeniu Republiki Krymu w skład Federacji Rosyjskiej, władze holenderskiego Muzeum Allarda Piersona (MAP) stoją przed dylematem gdzie i komu zwrócić bezcenny zbiór zabytków pochodzących z Krymu. Muzeum to, należące do Uniwersytetu Amsterdamskiego, przed wybuchem kryzysu krymskiego zawarło z resortem kultury Ukrainy umowę wypożyczenia szeregu eksponatów pochodzących z wykopalisk archeologicznych na Krymie i przechowanych w pięciu muzeach ukraińskich, w tym czterech zlokalizowanych na półwyspie. Na podstawie tej umowy zorganizowano wystawę pt. „The Crimea Gold and secrets of the Black Sea” (7 lutego - 18 maja 2014 r.). Po zakończeniu wystawy dyrekcja MAP, po uzyskaniu opinii holenderskiego resortu spraw zagranicznych, zdecydowało się nie zwracać spornych eksponatów, czekając na rozwój sytuacji na Krymie. Stanowisko to spotkało się ze sprzeciwem zarówno Rosji, jak i Ukrainy. 19 listopada 2014 r. przedstawiciele czterech muzeów krymskich wnieśli pozew cywilny przeciwko holenderskiej instytucji kultury do sądu w Amsterdamie. Powołując się na postanowienia umów dotyczących wypożyczenia eksponatów, zażądali niezwłocznego ich zwrotu. W styczniu 2015 r. do postępowania przystąpiła Ukraina. Zgodnie z jej stanowiskiem sporne przedmioty stanowią własność państwa ukraińskiego i dlatego po zakończeniu wystawy powinny zostać mu zwrócone. W dniu 14 grudnia 2016 r. sąd cywilny pierwszej instancji w Amsterdamie orzekł, że o przyszłości zabytków starożytnych pochodzących z czterech muzeów na Krymie, a przechowywanych obecnie w MAP, powinny zdecydować sądy ukraińskie. Sąd orzekł, że sporne przedmioty powinny być zwrócone państwu sprawującemu suwerenną władzę nad terytorium Krymu. Tym państwem, zgodnie z prawem międzynarodowym, jest Ukraina. Zatem to sądy ukraińskie są właściwe dla oceny kwestii własności oraz miejsca wystawiania spornych zabytków. Państwo ukraińskie zostało także zobowiązane do zapłaty na rzecz MAP części kosztów przechowywania i zabezpieczenia zbiorów. Od tego wyroku muzea krymskie złożyły odwołanie. Zarówno Ukraina, jak i przedmiotowe muzea, zatrudniły szereg ekspertów. W dniu 16 lipca 2019 r. sąd apelacyjny w Amsterdamie wydał orzeczenie tymczasowe, w którym stwierdził, że MAP jest uprawnione do wstrzymania udostępnienia skarbów krymskich do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy. O własności zabytków oraz ich zwrocie orzeknie tenże holenderski sąd apelacyjny, a nie sądy ukraińskie. Dlatego zażądano od stron dalszych informacji i wyjaśnień (w ciągu dwóch miesięcy). Ostateczny wyrok w tej sprawie jest oczekiwany na początku 2020 r.

Rosja ponosi prawną odpowiedzialność za wywłaszczenie ukraińskich inwestycji na Krymie

W kwietniu 2017 r. informowaliśmy o szeregu postępowań arbitrażowych wszczętych przeciwko Federacji Rosyjskiej przez ukraińskich przedsiębiorców z Krymu, którzy mimo nie prowadzenia działalności na terytorium Rosji w momencie utraty inwestycji, wystąpili z roszczeniami odszkodowawczymi na podstawie BITu Ukraińsko-Rosyjskiego.

Jak poinformował Stały Trybunał Arbitrażowy, zakończyło się pierwsze z tych postępowań w sprawie Everest Estate LLC et al. v. The Russian Federation (Case No. 2015-36). Arbitrzy jednomyślnie orzekli, że Rosja ponosi odpowiedzialność prawną za wywłaszczenie ukraińskich inwestycji na Krymie (PCA Press Release). Rosja, która od początku kontestowała jurysdykcję trybunału, nie uczestniczyła w rozprawie ani nie skorzystała z prawa do złożenia pisemnych wyjaśnień (PCA Press Relase).

Nowa publikacja "The Case of Crimea's Annexation under International Law"

Z radością informujemy, że nakładem Wydawnictwa Naukowego Scholar ukazała się właśnie książka pt. "The Case of Crimea's Annexation under International Law". Obejmuje ona szesnaście obszernych studiów poświęconych problematyce aneksji Krymu przez Rosję w 2014 r., analizowanej zarówno z perspektywy prawa międzynarodowego, jak i stosunków międzynarodowych. Wielką zaletą publikacji jest dialog pomiędzy autorami reprezentującymi różne poglądy i sposoby argumentacji naukowej oraz pasjonująca debata pomiędzy stanowiskami państw: Rosji i Ukrainy. To pierwsza tak obszerna, wielowątkowa analiza kwestii aneksji Krymu w literaturze prawa międzynarodowego. 

Książka stanowi wspólne przedsięwzięcie Instytutu Nauk Prawnych Polskiej Akademii Nauk, Wydawnictwa Naukowego Scholar i Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia. Została przygotowana pod redakcją Władysława Czaplińskiego, Sławomira Dębskiego, Rafała Tarnogórskiego oraz naszej redakcyjnej koleżanki, Karoliny Wierczyńskiej. Wśród autorów poszczególnych rozdziałów znają się także autorzy naszego bloga: Patrycja Grzebyk, Łukasz Gruszczyński i Marcin Menkes. 

Serdecznie gratulujemy Redaktorom i Autorom. 

Wszystkich Czytelników zachęcamy do lektury!

Więcej informacji na stronie wydawnictwa Scholar.

Unia Europejska znosi wizy dla obywateli Ukrainy

W czwartek, 11 maja 2017 r. Rada zdecydowała o zniesieniu wiz dla obywateli Ukrainy, przyjmując rozporządzenie zmieniające rozporządzenie 539/2001 wymieniające państwa trzecie, których obywatele muszą posiadać wizy podczas przekraczania granic zewnętrznych, oraz te, których obywatele są zwolnieni z tego wymogu. Przepisy wejdą w życie 20 dni po publikacji nowelizacji w Dzienniku Urzędowym UE.

To kolejny krok w unijnych działaniach na rzecz wsparcia proeuropejskich aspiracji Ukrainy. Wprawdzie dialog na temat zniesienia obowiązku wizowego został zapoczątkowany jeszcze w 2008 r., jednak dopiero w 2016 r. Komisja uznała, że warunki zniesienia wiz zostały spełnione w wystarczającym stopniu i wystąpiła do PE i Rady z projektem odpowiedniej nowelizacji rozporządzenia 539/2001. Uzasadnienie wniosku Komisji wyczerpująco przedstawia proces dochodzenia Ukrainy do osiągnięcia takiego efektu. 

Guest post: MTS uznaje wstępnie swoją jurysdykcję w sprawie Ukrainy p. Federacji Rosyjskiej

W związku ze skargą Ukrainy przeciwko Federacji Rosyjskiej (pisaliśmy o tym wcześniej tu), w której Ukraina zarzuciła Rosji finansowanie terroryzmu i dyskryminację rasową, której mają dopuszczać się władze rosyjskie we wschodniej Ukrainie i na Krymie, Trybunał wydał w środę 19 kwietnia zarządzenie, w którym orzekł co do środków zabezpieczających, których udzielenia domagała się Ukraina.

Zanim jednak przejdę do omówienia środków zabezpieczających, należy w pierwszej kolejności odnieść się do kwestii zasadniczej dotyczącej jurysdykcji Trybunału w sprawie - większość bowiem środowego zarządzenia Trybunału zajmuje właśnie problematyka jurysdykcji. Po pierwsze MTS stwierdził, że zarówno Rosja, jak i Ukraina są stronami Międzynarodowej konwencji w sprawie zwalczania finansowania terroryzmu (dalej ICSFT), jak również Międzynarodowej konwencji w sprawie likwidacji wszelkich form dyskryminacji rasowej (dalej CERD), które to konwencje Ukraina powołała w swojej skardze jak podstawę odpowiedzialności Rosji. Trybunał zauważył, że oba państwa początkowo złożyły zastrzeżenia do art. 22 CERD, który stanowi o jurysdykcji MTS w przypadku sporów, ale oba również wycofały te zastrzeżenia w 1989 r. 

Trybunał arbitrażowy kompetentny w sporze inwestora z Krymu p. Rosji

Na łamach PPM wspominaliśmy o prawnomiędzynarodowych wątkach aneksji Krymu i okupacji terytorium Ukrainy przez Rosję choćby w kontekście postępowań spornych przed WTO, Rezolucji RB ONZ, czy plotek o możliwościach wszczęcia postępowania przed MTK. Teraz już wiemy, że zamach na suwerenność Ukrainy stanie się również przyczynkiem do rozważań o arbitrażu inwestycyjnym, mimo że możliwość wszczęcia postępowania na podstawie BITu bynajmniej nie wydawała się oczywista. 

Kandydat na Sekretarza Stanu USA Rex Tillerson przed senacką komisją

11 stycznia odbyło się przesłuchanie Rexa Tillersona, byłego CEO Exxon Mobil, w związku z jego nominacją na stanowisko Sekretarza Stanu przez prezydenta-elekta Donalda Trumpa. Przesłuchanie było nader drobiazgowe, a jednym z najtwardszych przesłuchujących okazał się Republikanin Marco Rubio z Florydy. Jest to o tyle istotne, że Tillerson na poparcie Demokratów liczyć nie powinien, natomiast Republikanie mają w senackiej Komisji ds. zagranicznych przewagę właśnie jednego głosu. Może się zatem okazać, że zatwierdzenie nominacji - jak stwierdził Rubio - "bez urazy dla wice-prezydenta, drugiej najważniejszej osoby w państwie" odbędzie się in fraude legem z pominięciem komisji.

Senate Confirmation Hearing of Rex Tillerson

Z wielogodzinnego wystąpienia, referowanego przez szereg gazet i telewizji (CNN, Politifact) z pewnością warto zwrócić uwagę na punkty, w których stanowiska Tillersona różnią się od Trumpa, w tym:

• ocena, że (amerykańska) reakcja na zajęcie Krymu przez Rosją była niedostateczna i określenie explicite inwazji na Ukrainie mianem bezprawnej,
• uznanie zmiany klimatu za faktyczny problem (aczkolwiek niekoniecznie zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego, jak został zakwalifikowany przez administrację ustępującego prezydenta Baracka Obamy),
• uznanie manipulacji wyników wyborów przez rosyjski wywiad (co nastąpiło jeszcze zanim ostatecznie uczynił to sam Trump),
• brak sprzeciwu wobec Partnerstwa Transpacyficznego (TPP), stanowiącego jeden z symboli dylematu dalszej integracji gospodarczej albo powrotu protekcjonizmu,

Złoto okupowanego Krymu zostanie zwrócone Ukrainie?

https://www.theguardian.com 

14 grudnia 2016 r. sąd w Amsterdamie orzekł, że o przyszłości zabytków starożytnych pochodzących z czterech muzeów na Krymie, a przechowywanych obecnie w Muzeum Allarda Piersona w Amsterdamie, powinny zdecydować sądy ukraińskie. Spór dotyczy zabytków archeologicznych wypożyczonych na wystawę czasową do stolicy Holandii w lutym 2014 r., czyli na miesiąc przed aneksją Republiki Krymu w skład Federacji Rosyjskiej (pisaliśmy już na ten temat na blogu tu i tu). W sierpniu 2014 r. Muzeum Allarda Piersona zdecydowało się nie zwracać spornych eksponatów, czekając na rozwój sytuacji w regionie. W listopadzie 2014 r. przedstawiciele czterech muzeów krymskich wnieśli pozew cywilny przeciwko instytucji holenderskiej do sądu w Amsterdamie. Powołując się na postanowienia umów dotyczących wypożyczenia eksponatów, zażądali niezwłocznego ich zwrotu. 

Spór ukraińsko-rosyjski trafi do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości?

Ukraina zapowiada wszczęcie postępowania przeciwko Rosji przed Międzynarodowym Trybunałem Sprawiedliwości (zobacz informację tutaj i tutaj). Podstawą prawną miałaby być Międzynarodowa konwencja w sprawie zwalczania finansowania terroryzmu przyjęta przez Zgromadzenie Ogólne rez. 54/109 z 9 grudnia 1999 r. (zobacz tekst tutaj). Oba państwa są stronami tejże konwencji od 2002 r. (zobacz stan ratyfikacji konwencji tutaj).

Zgodnie z art. 24 tejże konwencji, wszelkie spory związane z interpretacją konwencji mają być rozstrzygane przez MTS (żadne z obu państw nie dokonało zastrzeżenia wyłączającego jurysdykcję MTS). 

Z oświadczenia ministra sprawiedliwości Pavlo Petrenko wynika, że sprawa ma dotyczyć zarówno działań Rosji wobec Krymu, jak i wschodniej Ukrainy. Z pewnością też pojawi się kwestia słuszności sądzenia ukraińskich obywateli za przygotowywanie aktów terrorystycznych przed sądami rosyjskimi (pierwsze tego typu wyroki już zapadły, choć należy zaznaczyć, że Ukraina nie jest dłużna i również rosyjskiego żołnierza oskarżyła o terroryzm, zobacz nasz wcześniejszy post na ten temat).

Guest post: Wywiad z Prezydentem Putinem w "Bild"

W poniedziałek 11 stycznia 2016 r. ukazał się wywiad przeprowadzony przez dziennikarzy niemieckiego dziennika „Bild” z Prezydentem Federacji Rosyjskiej Władimirem Putinem (cały wywiad w j. angielskim dostępny tutaj). W czasie rozmowy Putin odniósł się zarówno do sytuacji Krymu, relacji Rosja – Zachód, zagrożenia ze strony międzynarodowego terroryzmu, jak i amerykańskich wpływów w Europie (zobacz nasze posty o kryzysie krymskim). 

Krymski inwestor wszczyna spór inwestycyjny z Rosją

Stały Trybunał Arbitrażowy uznał dopuszczalność wniosku arbitrażowego Igora Kołomojskiego, i lotniska Belbek, przeciwko Federacji Rosyjskiej. Ukraiński przedsiębiorca zarzucił rosyjskim siłom okupacyjnym na Krymie, że uniemożliwiły mu zarządzanie terminalem pasażerskim w Sewastopolu, zgodnie z umową którą miał zawartą do 2020 roku (VOA, Ukrainian Businessman Sues Russia Over Annexed Crimea Airport). W rezultacie doszło do wywłaszczenia inwestycji chronionej, zdaniem inwestora, na podstawie BITu rosyjsko-ukraińskiego. Przedsiębiorca oszacował wartość strat z tego tytułu na 15 mln USD.

Rosyjska agencja informacyjna TASS, przedstawiając opinię jako cytat a nie własny komentarz, stwierdziła, że "Kołomojski skromnie nie wspomniał, że uciekając z Krymu, jako kierownik sieci Privatbanku, zabrał ze sobą środki z rachunków przeszło miliona osób, które obecnie Rosja zwraca mieszkańcom półwyspu. W średniowieczu obcięto by mu za to ręce, a w dzisiejszych humanitarnych czasach ten próbuje pozywać Rosję" (TASS, Ukrainian tycoon who sued Russia embezzled accounts of 1 mln Crimea residents). Rosja wszczęła przeciwko Kołomojskiemu postępowania karne. 

Sprawa z pewnością zasługuje na uwagę, szczególnie w części dotyczącej kompensowania przez Rosję strat poniesionych przez mieszkańców Krymu.

Raport OBWE wskazuje na masowe naruszenia praw człowieka na Krymie od aneksji przez Federację Rosyjską

W nawiązaniu do przedwczorajszego bardzo stanowczego wystąpienia Petra Poroszenki na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ, warto odnotować opublikowany kilkanaście dni wcześniej najnowszy raport OBWE oceniający sytuację na Krymie z perspektywy praw człowieka. Raport został przygotowany przez ODIHR (Biuro Instytucji Demokratycznych i Praw Człowieka) oraz Wysokiego Komisarza OBWE ds. Mniejszości Narodowych.

W związku z odmową wpuszczenia na terytorium Krymu przedstawicieli OBWE, raport został opracowany przede wszystkim na podstawie licznych wywiadów (m.in. ze świadkami wydarzeń i mieszkańcami Krymu, przedstawicielami mediów i organizacji społecznych, liderami społeczności tatarskiej oraz przedstawicielami władz ukraińskich) oraz badań własnych. W raporcie skupiono się na okresie od maja 2014 roku, kiedy OBWE opublikowała poprzedni raport.

Ogólny wniosek wynikający z raportu to drastyczne pogorszenia standardów praw człowieka odczuwalne dla większości mieszkańców, w tym przede wszystkim dla aktywistów pro-ukraińskich, krymskich Tatarów i dziennikarzy. W obszernym – 100-stronicowym raporcie zwrócono uwagę i udokumentowano szereg naruszeń praw człowieka.

Złoto okupowanego Krymu - ciąg dalszy: holenderskie muzeum przed sądem

Źródło: http://www.latimes.com

Od ponad roku, tj. od daty aneksji Krymu przez Rosję, władze holenderskiego Muzeum Allarda Piersona stoją przed dylematem, gdzie i komu zwrócić bezcenny zbiór zabytków archeologicznych, pochodzących z muzeów publicznych na półwyspie. Zwrotu zażądały bowiem Ukraina, muzea krymskie oraz rosyjskie (więcej informacji: tutaj). W listopadzie 2014 r. muzea krymskie wniosły pozew cywilny do sądu w Amsterdamie. Wydaje się jednak, że rozstrzygnięcie tej kontrowersji prędko nie nastąpi, o czym zdają się zdawać sprawę wszystkie zainteresowane strony.

Dwa ukraińskie banki dochodzą odszkodowania za straty poniesione na Krymie

Dwa największe ukraińskie banki - Privatbank i Oschadbank - podjęły kroki celem dochodzenia odszkodowania z tytułu strat poniesionych w związku z rosyjską aneksją Krymu w ubiegłym roku (VOA, Ukraine Banks Ask Russia to Compensate for Crimea Losses). Strona powodowa, działająca na podstawie ukraińsko-rosyjskiego BITu z 1998 roku, miała wyrazić nadzieję, że kontrowersje uda się rozstrzygnąć w pierwszej, sześciomiesięcznej fazie negocjacji (art. 9(2)).

W przeddzień przejęcia kontroli nad Krymem przez Rosję, oba banki prowadziły tam przeszło 1000 oddziałów.