Federalny Sąd Najwyższy Brazylii poparł jeden z elementów polityki „redukcji szkód” w walce z narkotykami

W kontekście tegorocznej Sesji Nadzwyczajnej Zgromadzenia Ogólnego ONZ nt. światowego problemu narkotykowego, jaka odbyła się w kwietniu, warto odnotować, że kilka dni temu Federalny Sąd Najwyższy w Brazylii zdecydował o konieczności zróżnicowania ścigania i karania osób, które w sposób regularny zajmują się handlem narkotykami oraz osób, pierwszy raz zatrzymanych w związku z popełnieniem tego czynu. Dokonano zróżnicowania na przestępstwa narkotykowe „haniebne” (ang. heinous), których skala jest porównywalna do gwałtu lub porwania dziecka oraz tzw. uprzywilejowane. W tej drugiej kategorii znajdą się osoby, które spełnią łącznie następujące warunki: są pierwszy raz zatrzymane, nie były wcześniej notowane oraz nie należą do grupy przestępczej. 

Guest post: Publikacja Raportu Chilcota o wojnie w Iraku

Choć wojna w Iraku, rozpoczęta od inwazji koalicji w 2003 r., oficjalnie uznawana jest za zakończoną, temat ten – zarówno w debacie publicznej jak i domenie prawa międzynarodowego – daleki jest od finału. Reperkusje tego wydarzenia są bowiem odczuwalne w regionie do dnia dzisiejszego (np. wojna domowa w Iraku, wzmożona aktywność grup terrorystycznych, takich jak ISIS), zaś jego ocena prawna pozostaje aktualnym tematem w dyskusjach polityków i specjalistów od prawa międzynarodowego. 

Rola najbliższego z koalicjantów USA - Wielkiej Brytanii - w działaniach przeciw Irakowi stała się przedmiotem szczegółowej analizy w ramach specjalnej Komisji Irackiej (tzw. Iraq Inquiry), powołanej przez premiera Gordona Browna w 2009 r. Jej zdaniem było zbadanie zdarzeń poprzedzających inwazję, w tym procesu decyzyjnego oraz przebiegu samej inwazji, oraz przedstawienie wniosków na przyszłość. W skład Komisji, obok przewodniczącego Johna Chilcota, weszli: Lawrence Freedman, Roderic Lyne, Martin Gilbert oraz Usga Prashar, zaś doradcami zostali gen. Roger Miller - w sprawach militarnych – oraz Rosalyn Higgins - w zakresie prawa międzynarodowego. 

Zakończenie 32. sesji Rady Praw Człowieka (13.06-08.07.2016)

Dnia 8 lipca br. Rada Praw Człowieka zakończyła swoją 32. regularną sesję. Rada potwierdziła działalność 5 mandatów tematycznych (w tym nowego ds. ochrony przed przemocą i dyskryminacją ze względu na orientację seksualną lub tożsamość płciową), przyjęła 33 rezolucje i zakończyła procedurę powszechnego przeglądu okresowego w stosunku do 14 państw.

Po raz pierwszy w historii Rady wzięli w niej udział przedstawiciele wszystkich 193 państw członkowskich ONZ. Wśród całego szeregu dokumentów przyjętych przez Radę warto zwrócić uwagę na przedłużenie o kolejny rok mandatu krajowego dotyczącego Białorusi. W rezolucji Rada zwróciła się do władz białoruskich o przeprowadzenie reform sądownictwa w celu zagwarantowania pełnej niezależności i bezstronności sądownictwa, zagwarantowania zasady domniemania niewinności i rzetelnego procesu. Rezolucja sponsorowana przez 36 państw, z których zasadnicza większość nie jest członkami Rady, została przyjęta zaledwie 15 głosami za, przy 9 przeciw i 23 wstrzymujących się. Głosowanie to niestety pokazuje, że w obliczu kryzysu humanitarnego spowodowanego wojną w Syrii i w świetle innych dyskutowanych ważkich kwestii, dyktatura białoruska budzi coraz mniejsze zainteresowanie.

Sekretarz Generalny RE i Komisarz Praw Człowieka RE krytycznie o najnowszej nowelizacji ustawy o TK

W związku z przyjętą wczoraj przez Sejm kolejną nowelizacją ustawy o TK głos zabrali Sekretarz Generalny Rady Europy oraz Komisarz Praw Człowieka RE.

Sekretarz oświadczył, że w trybie pilnym zwróci się do Komisji Weneckiej o opinię, czy przyjęte przepisy uwzględniają opinię Komisji przyjętą w marcu br. Zwrócił się też Izb polskiego Parlamentu o wzięcie tych ocen pod uwagę.

W odmiennym, znacznie bardziej emocjonalnym tonie, wypowiedział się z kolei Rzecznik Praw Człowieka RE, który stwierdził, że przyjęcie nowelizacji stanowi zagrożenie dla rządów prawa. Nawiązał do swojego ostatniego raportu z czerwca br. nt. Polski (pisaliśmy o nim na blogu tu) i zwrócił się do władz o znalezienie drogi wyjścia z impasu w zw. z sytuacją wokół Trybunału Konstytucyjnego i zapewnienie przestrzegania rządów prawa.

CETA jednak jako umowa mieszana

We wtorek, 5 lipca, Komisja Europejska przedstawiła Radzie wniosek w sprawie podpisania umowy o wolnym handlu pomiędzy Unią Europejską i Kanadą (Comprehensive Trade and Economic Agreement - CETA). Pomimo wcześniejszych zapowiedzi, że wniosek będzie dotyczył podpisania umowy jedynie w imieniu UE, Komisja ostatecznie się na to nie zdecydowała. Zgodnie z art 218 TFUE Rada UE wyraża zgodę na podpisanie umowy, której stroną jest UE większością kwalifikowaną, na wniosek Komisji, w drodze decyzji. Podpisanie ma nastąpić w październiku podczas szczytu UE-Kanada, zatem do tego czasu Rada musi przyjąć decyzję.

ETPCz rozszerza ochronę praw jednopłciowych - Taddeucci i McCall p. Włochom

ETPCz wydał właśnie kolejny wyrok, w którym zakwestionował brak ochrony prawnej dla par jednopłciowych we Włoszech. Sprawa Taddeucci i McCall p. Włochom dotyczyła braku wydania zezwolenia na pobyt we Włoszech ze względów rodzinnych nieposiadającemu obywatelstwa włoskiego partnerowi homoseksualnemu pana Taddeucci, panu McCall - obywatelowi Nowej Zelandii . Sądy włoskie, opierając się na przepisach prawa, zgodnie z którymi członkami rodziny, mogącymi uzyskać zezwolenie na pobyt są jedynie małżonek, dzieci i zależni krewni, uznają konsekwentnie, że status członka rodziny nie należy się partnerom - zarówno hetero, jak i homoseksualnym. Odwołania skarżących były oddalane z powołaniem na margines oceny przysługujący w tego typu sprawach państwom.

Przedmiotem skargi do Trybunału był zarzut dyskryminacji na tle orientacji seksualnej w zakresie, w jakim Włochy nie przewidują jakiejkolwiek formy uznania i ochrony par jednopłciowych i w konsekwencji uniemożliwiają uzyskanie zezwolenia na pobyt partnerowi homoseksualnemu nieposiadającemu obywatelstwa włoskiego.

A jednak państwo... Palestyna

Kilka dni temu informowaliśmy o tym, że Islandia ratyfikowała poprawkę do Statutu Międzynarodowego Trybunału Karnego dotyczącą agresji (tu). Natychmiast po niej swoje dokumenty ratyfikacyjne złożyła Palestyna zostając 30 państwem, które życzyłoby sobie, aby Trybunał swoją jurysdykcją karną obejmował także i zbrodnię agresji (MTK, jak już kiedyś informowaliśmy uznaje Palestynę za państwo). Nie dość, że jest to symboliczna 30 ratyfikacja, pisaliśmy o tym na przykład tu to jeszcze złożona przez państwo, nieuznawane przez niektóre państwa, jak USA czy Izrael.

Sprawa marmurów partenońskich przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka

źródło: © Andrew Dunn (2005 r.); http://www.andrewdunnphoto.com; 

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Elgin_Marbles_east_pediment.jpg

Foto: YORGOS KARAHALIS / AFP

Amal Alamuddin Clooney oraz minister kultury i sportu Grecji Konstantinos Tasoulas podczas wizyty w Partenonie 

Źródło: http://wiadomosci.onet.pl/prasa/rzezby-z-partenonu-zostaja-w-londynie/d98ztv

W ostatnich tygodniach najsłynniejszy, międzynarodowy spór prawny dotyczący dóbr kultury - sprawa rzeźb z ateńskiego Partenonu - wydaje się ulegać stopniowemu wygaszaniu. W 23 czerwca ETPCz. oddalił skargę ateńskiego stowarzyszenia Syllogos Ton Athinaion przeciwko Wielkiej Brytanii (48259/15). Skarżący argumentowali, że Wielka Brytania odmawiając zwrotu dzieł sztuki z Akropolu oraz odrzucając w 2015 r. propozycję udziału w mediacji w sprawie ich statusu, organizowanej pod auspicjami UNESCO, naruszyła szereg postanowień EKPCz., w szczególności przepisów art. 8, 9, 10 i 13 EKPCz. oraz art. 1 Protokołu nr 1 do tej konwencji. Ponadto, pod koniec maja 2016 r. grecki rząd wycofał się z działań prawnych przeciwko Wielkiej Brytanii oraz Muzeum Brytyjskiemu zmierzających do odzyskania starożytnych dzieł sztuki, o czym poinformował w ciągu 48 godzin po tym, jak jego prawnicy: celebrytka Amal Clooney i jej współpracownicy z londyńskiej kancelarii prawnej Doughty Street Chambers dostarczyli 150-stronicowy raport, w którym przyznali, że szanse sukcesu w brytyjskim sądzie oceniają na 15 proc. Z większym optymizmem sugerowali natomiast wniesienie sprawy do MTS.

Nowe Regulacje SOLAS - przed załadunkiem ważenie kontenerów.

1 lipca 2016 roku weszły w życie nowe regulacje IMO odnoszące się do transportu kontenerowego. W wyniku zmian wprowadzonych Rezolucją MSC.380(94) z dnia 21 listopada 2014 r. do Prawidła 2 Rozdziału VI Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu (konwencji SOLAS). Mają one dodatkowe obowiązki przy załadunku kontenerów. Mianowicie kontenery przed załadowaniem mają zostać zważone, celem odpowiedniego rozłożenia ciężaru na pokładzie statku. Póki co tego typu mechanizmy stosowane były jedynie w transporcie lotniczym. Celem wprowadzonych regulacji jest zwiększenie bezpieczeństwa żeglugi, poprzez lepsze zrównoważenie i rozłożenie masy ładunku na statku. Nowe obowiązki mogą być realizowane na dwa sposoby. Pierwszy z nich polega na ważeniu całego kontenera, przy użyciu odpowiednich, certyfikowanych urządzeń. Druga metoda sprowadza się do sumowania masy wszelkich towarów, palet, opakowań i innych przedmiotów znajdujących się wewnątrz kontenera, oraz dodaniu do tego masy samego kontenera. Minister Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej jako organ odpowiedzialny za zatwierdzenie stosowania drugiej metody, wskazał dyrektorów urzędów morskich określając ich właściwość na terenie Polski przez odwołanie do art. 17 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2015 r. poz. 611, z późn. zm.). Więcej informacji tutaj

Otwarcie nowego Kanału Panamskiego

26 czerwca 2016 jest dniem formalnego otwarcia nowego, powiększonego Kanału Panamskiego. Trwająca od 2007 roku inwestycja, która początkowo miała zostać ukończona w 2014 roku została otwarta poprzez uroczyste przeprowadzenie przez Kanał, specjalnie na tę okazję przemianowanego na COSCO Shipping Panama statek klasy Neopanamax. Rząd Panamy wiąże z tą wartą 5 miliardów dolarów inwestycją duże nadzieje na ożywienie gospodarcze. Jednocześnie podnoszone są liczne wątpliwości dotyczące realizacji tej inwestycji i wskazywane zagrożenia, mogące ograniczyć możliwość pełnego wykorzystania potencjału nowego Kanału Panamskiego. Pierwszym z zagrożeń, relatywnie najbardziej zależnym od czynnika ludzkiego są wymiary nowego kanału. Infrastruktura zbudowana została w sposób nie pozostawiający zbyt wiele miejsca do manewrowania szczególnie w śluzach, które zaprojektowane są dokładnie na długość statków klasy Neopanamax oraz towarzyszących im holowników. Piloci operujący na Kanale przechodzą specjalne szkolenia mające przygotować ich do tych nowych wyzwań. Drugim potencjalnym problemem jest brak wody do wypełnienia nowej infrastruktury. Zmiany klimatyczne zaburzają gospodarkę wodną, co rodzi pytania dotyczące możliwości zaopatrzenia systemu śluz w ilość wody zapewniającą ich swobodne funkcjonowanie. Między innymi z tego powodu inwestycja została wyposażona w unikalny system odzyskiwania do 60% wody przy otwieraniu śluz. Więcej informacji tutaj.