Sprawa Gazy a ONZ

 Pierwsza próba (16 października 2023) podjęcia rezolucji w Radzie Bezpieczeństwa ONZ w sprawie zawieszenia broni w konflikcie, który eskalował po 7 października wyszła od Rosji, jednak nie otrzymała ona poparcia. Oficjalnie wynikało to z braku potępienia Hamasu jako grupy ekstremistycznej. Drugą próbę (18 października) przyjęcia rezolucji Rady Bezpieczeństwa podjęła Brazylia, jednak i ta zakończyła się fiaskiem (12 państw było za, Stany Zjednoczone przeciw, Wielka Brytania i Rosja wstrzymały się od głosu). 

Oficjalnie, Rosja wstrzymała się od głosu ze względu na wcześniejsze odrzucenie jej  poprawki, która "wzywała do natychmiastowego, trwałego i pełnego zawieszenia broni oraz zaprzestania ataków na ludność cywilną". Wstrzymanie się od głosu ze strony Wielkiej Brytanii wynikało z tego, że rezolucja nie odnosiła się do prawa do samoobrony Izraela i nie podkreślała, że Hamas używa ludności cywilnej jako żywych tarcz. Stany Zjednoczone z kolei uzasadniły swój sprzeciw brakiem włączenia prawa Izraela do samoobrony zgodnie z art. 51 Karty Narodów Zjednoczonych (KNZ). Warto zauważyć, że przy tym nie zaproponowały one takiej poprawki.

W świetle powyższego, należy zgodzić się ze słowami Ambasadora Brazylii, który podkreślił, że w obliczu kryzysu z jakim mamy do czynienia, milczenie i bezczynność Rady Bezpieczeństwa znów odniosły zwycięstwo.

W obliczu zablokowania działań w Radzie Bezpieczeństwa, grupa państw złożyła wniosek o zwołanie dziesiątej nadzwyczajnej sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ na podstawie rezolucji „Uniting for Peace” z 1950 roku. Ostatni raz taka sesja została zwołana po agresji Rosji na Ukrainę w 2022 roku. 

Podczas nadzwyczajnej sesji, która rozpoczęła się 26 października, Zgromadzenie Ogólne przyjęło rezolucję wzywającą do natychmiastowego i pełnego przestrzegania zobowiązań wynikających z międzynarodowego prawa humanitarnego oraz prawa ochrony praw człowieka, szczególnie podkreślając ochronę ludności cywilnej oraz bezwarunkowe uwolnienie zakładników. Jednocześnie odrzucono poprawkę zgłoszoną przez Kanadę, która domagała się potępienia ataków terrorystycznych Hamasu na Izrael z dnia 7 października.  

Kolejne spotkanie nadzwyczajnej sesji rozpoczęło się w grudniu, jednak zostało wstrzymane, gdyż Sekretarz Generalny ONZ skorzystał z prerogatywy zawartej w art. 99 Karty Narodów Zjednoczonych. W dniu 6 grudnia zwrócił uwagę Radzie Bezpieczeństwa listem dotyczącym sytuacji w Gazie, jako sprawy, która może zagrażać utrzymaniu międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. 

Podczas spotkania Rady Bezpieczeństwa w piątek, 8 grudnia, odrzucono rezolucję zaproponowaną przez Zjednoczone Emiraty Arabskie (i sponsorowaną przez 97 państw członkowskich), która wzywała do zawieszenia broni (trzecia próba). 13 państw poparło rezolucję, Stany Zjednoczone głosowały przeciwko, natomiast Wielka Brytania wstrzymała się od głosu.

Wobec dalszej bezczynności Rady Bezpieczeństwa, w dniu 12 grudnia Zgromadzenie Ogólne przyjęło rezolucję, w której:

1. żąda natychmiastowego humanitarnego zawieszenia broni;
2. ponawia swoje żądanie, aby wszystkie strony przestrzegały swoich zobowiązań wynikających z prawa międzynarodowego, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego, zwłaszcza w odniesieniu do ochrony ludności cywilnej;
3. żąda natychmiastowego i bezwarunkowego uwolnienia wszystkich zakładników, a także zapewnienia dostępu pomocy humanitarnej;
4. postanawia tymczasowo odroczyć dziesiątą nadzwyczajną sesję i upoważnić Przewodniczącego Zgromadzenia Ogólnego podczas jego ostatniej sesji do wznowienia jego posiedzenia na wniosek państw członkowskich.

Za głosowały 153 państwa, w tym Polska (osiągnięto wymóg 2/3 obecnych i głosujących), przeciw było 10 państw (USA, Izrael, Austria, Czechy, Gwatemala, Liberia, Mikronezja, Nauru, Papua Nowa Gwinea i Paragwaj), wstrzymały się 23 państwa (m.in. Wielka Brytania, Niemcy, Węgry, Włochy, Argentyna, Malawi, Holandia, Ukraina, Sudan Południowy i Urugwaj).

Oczywiście, rezolucje Zgromadzenia Ogólnego nie posiadają mocy prawnie wiążącej, jednakże zwłaszcza te, które są przyjmowane na sesjach nadzwyczajnych, niosą ze sobą znaczny ładunek polityczny i symboliczny.

Narastający kryzys humanitarny w Gazie został określony przez Francescę Albanese, Specjalną Sprawozdawczynię ONZ ds. okupowanych terytoriów palestyńskich jako największy w historii regionu przypadek czystek etnicznych. Dodatkowo, sytuację związaną z tym kryzysem zespół specjalnych sprawozdawców Rady Praw Człowieka ONZ  oraz naukowcy już w październiku 2023 r. określili jako prowadzącą do ludobójstwa.   

Warto zauważyć głosy, takie jak ten wyrażony przez Fatimę Mehmood, podkreślające, że obowiązek zapobiegania ludobójstwu stanowi zobowiązanie erga omnes, a jego realizacja poprzez zwrócenie się do Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości o zastosowanie środków tymczasowych, została skutecznie potwierdzona w sprawie Gambia przeciwko Mjanmie.

Rosja, Chiny i Kuba wybrane do Rady Praw Człowieka ONZ

13 października odbyły się wybory do Rady Praw Człowieka ONZ. Zgodnie z procedurą ustanowioną w rezolucji Zgromadzenia Ogólnego ONZ 60/251 (par. 7) wyboru 47 członków Rady dokonuje Zgromadzenie w bezpośrednim głosowaniu większością głosów. Podział miejsc w Radzie został dokonany na podstawie kryterium geograficznego: państwom afrykańskim oraz Azji i Pacyfiku przysługuje odpowiednio po 13 miejsc; państwom Ameryki Łacińskiej i Karaibów - 8 miejsc; Europie Wschodniej - 6 miejsc, a Europie Zachodniej i pozostałym państwom – 7 miejsc. Kadencja w Radzie Praw Człowieka trwa 3 lata. W tej chwili członkiem Rady jest m.in. Polska, której kadencja kończy się w 2022 r. 

Guestpost: Rada Bezpieczeństwa ONZ wobec wyzwania pandemii COVID-19

30 marca br. ZO ONZ jednogłośnie uchwaliło Rezolucję Global solidarity to fight COVID-19. ZO uznało, że pandemia COVID-19 wymaga „a global response based on unity, solidarity and reneved multilateral cooperation”. Wynik prac ZO był znacznie bardziej adekwatny do zagrożenia niż prace RB w marcu 2020. RB pod przewodnictwem Chinnie planuje podjęcia prac skoncentrowanych na pandemii.

Na rzecz wielostronnej współpracy przemawia doświadczenie.

Zgromadzenie Ogólne wzywa Izrael do opuszczenia Wzgórz Golan

Na mocy Rezolucji A/RES/74/14 Zgromadzenie Ogólne ONZ uznało decyzję Izraela z 14 grudnia 1981 r. o ustanowieniu prawa, jurysdykcji i zarządu nad okupowanymi Wzgórzami Golan za bezprawną i prawnie bezskuteczną. Izrael został wezwany do wycofania  decyzji o aneksji oraz, ponownie, do opuszczenie terytorium okupowanego od 1967 roku. 

Prezydenta Donald Trump podpisuje oświadczenie
o uznaniu suwerenności Izraela nad Wzgórzami Golan, marzec 2019

Wielka Brytania przegrywa głosowanie w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ dotyczące archipelagu Czagos

W lutym br. pisaliśmy na Blogu o opinii doradczej MTS w sprawie konsekwencji prawnych oddzielenia archipelagu Czagos od Mauritiusa w 1965 r. Przypomnijmy, że MTS stwierdził, iż w wyniku niezgodnego z prawem odłączenia archipelagu Czagos od Mauritiusa i włączenia go do nowej brytyjskiej kolonii, proces dekolonizacji Mauritiusa nie został zakończony zgodnie z prawem. W konsekwencji, sprawowanie przez Wielką Brytanię administracji nad archipelagiem Czagos jest aktem międzynarodowo bezprawnym, który pociąga za sobą odpowiedzialność międzynarodową Wielkiej Brytanii. Wielka Brytania ma więc obowiązek zaprzestać administrowania archipelagiem najszybciej jak to możliwe, umożliwiając tym samym Mauritiusowi dokończenie dekolonizacji swojego terytorium w sposób zgodny z prawem do samostanowienia.

W zeszłym tygodniu Zgromadzenia Ogólne ONZ uchwaliło rezolucję 73/295 (oficjalny tekst rezolucji nie jeszcze dostępny; projekt o sygn. A/73/L.84/Rev.1 można znaleźć tutaj), która realizuje wnioski Trybunału zawarte w opinii doradczej. Rezolucja potwierdza ustalenia opinii, jak również żąda od Wielkiej Brytanii wycofania administracji kolonialnej z archipelagu Czagos w ciągu 6 miesięcy od uchwalenia rezolucji, tak, aby umożliwić Mauritiusowi dokończenie procesu dekolonizacji. Wzywa także Wielką Brytanię do współpracy z Mauritiusem w kwestii przesiedlenia dawnych mieszkańców archipelagu Czagos z powrotem na wyspy. Rezolucja jest skierowana również do pozostałych państw członkowskich ONZ, aby umożliwiły ukończenie dekolonizacji Mauritiusa jak najszybciej to możliwe. Wymaga też od ONZ, jej agencji wyspecjalizowanych, jak i międzynarodowych, regionalnych i międzyrządowych organizacji uznania archipelagu Czagos za integralną część Mauritiusa.

Opinia doradcza MTS ws. prawnych konsekwencji oddzielenia archipelagu Czagos od Mauritiusa w 1965 r.

W poniedziałek Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości (MTS) wydał opinię doradczą w sprawie konsekwencji prawnych oddzielenia archipelagu Czagos od Mauritiusa w 1965 r. (dokumenty dotyczące sprawy można znaleźć tutaj; opinia doradcza dostępna jest tu). O sprawie pisaliśmy już w 2017 r., kiedy Zgromadzenie Ogólne ONZ (ZO ONZ) zwróciło się do MTS z prośbą o wydanie opinii doradczej, zadając dwa pytania dotyczące procesu dekolonizacji Mauritiusa i konsekwencji prawnych wynikających z kontynuowania przez Wielką Brytanię sprawowania administracji nad archipelagiem Czagos. Opowiadając na pytania Zgromadzenia, MTS wypowiedział się na temat prawa do samostanowienia, norm prawa zwyczajowego, odpowiedzialności Wielkiej Brytanii, znaczenia zgody przy zawieraniu umów międzynarodowych i roli ZO ONZ w procesie dekolonizacji. Argumentację MTS nie sposób jednak uznać za wystarczającą. 

USA przegrywają głosowanie nad rezolucją potępiającą Hamas

W dniu 29 listopada Stany Zjednoczone przedstawiły w Zgromadzeniu Ogólnym ONZ projekt rezolucji (UN Doc. A/73/L.42) pt. „Activities of Hamas and other militant groups in Gaza”. Zgodnie z projektem, Zgromadzenie Ogólne ONZ miało potępić Hamas za wielokrotne ostrzeliwanie rakietami Izraela i podżeganie do przemocy przeciwko Izraelowi (par. 1); wezwać Hamas (jak również „other militant actors”) do zaprzestania prowokacji i aktów przemocy (par. 2); oraz potępić Hamas za wydawanie środków na odbudowę w Strefie Gazy infrastruktury wojskowej i urządzeń rakietowych, w sytuacji, gdy środki te mogłyby zostać wykorzystane na potrzeby ludności cywilnej (par. 3). Jednocześnie jednak, rezolucja zachęcała do pojednania między samymi Palestyńczykami i połączenia Strefy Gazy i Zachodniego Brzegu „under the Palestinian Authority” (par. 6).

Prawa kulturalne w Polsce - raport Specjalnej Sprawozdawczyni ONZ

Karima Bennoune, Specjalna Sprawozdawczyni ONZ ds. Praw Kulturalnych; 

źródło: https://www.karimabennoune.com/about-karima

W dniu 5 października 2018 r. Karima Bennoune, Specjalna Sprawozdawczyni ONZ w dziedzinie praw kulturalnych, zakończyła swoją 12-dniową wizytę w Polsce. Celem tej misji była ocena działań polskich władz na rzecz zapewnienia każdemu dostępu do kultury oraz umożliwienia udziału w życiu kulturalnym społeczeństwa. Sprawozdawczyni ONZ odwiedziła Gdańsk, Kraków, Oświęcim, Warszawę i Żelazową Wolę. Spotkała się m.in. z przedstawicielami  ministerstw: Kultury, Edukacji, Spraw Zagranicznych, Nauki oraz Pracy. Przeprowadziła również rozmowy z reprezentantami mniejszości kaszubskiej, żydowskiej, muzułmańskiej i ukraińskiej oraz społeczności LGBT. Spotkanie z członkami Konferencji Episkopatu Polski, o które starała się Bennoune, okazało się "niemożliwe ze względów logistycznych”. Nie udało się jej także porozmawiać z szefem polskiej dyplomacji, Jackiem Czaputowiczem. Przedstawicielka ONZ trzykrotnie próbowała się spotkać z Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Piotrem Glińskim, ale nie znalazł dla niej czasu. Reprezentanci resortu kultury (MKiDN) nie wzięli też udziału w spotkaniu z rządem, w trakcie którego przedstawiono wnioski z wizyty. A są one dla MKiDN i całego rządu krytyczne. Wstępny raport z wizyty jest dostępny w języku polskim i angielskim na stronie Biura Wysokiego Komisarza Narodów Zjednoczonych do spraw Praw Człowieka (zob. tu). Pełen raport z wizyty zostanie przedstawiony na jednej z kolejnych sesji Rady Praw Człowieka ONZ.

Yuji Iwasawa nowym sędzią Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości

22 czerwca br Zgromadzenie Ogólne i Rada Bezpieczeństwa ONZ wybrały nowego sędziego Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości, na miejsce zwolnione w wyniku rezygnacji japońskiego sędziego Hisashiego Owady (złożonej jeszcze  w lutym 2018 r., ale ze skutkiem od 7 czerwca - zob. komunikat prasowy MTS 2018/14). Sędzia Owada pełnił swój urząd od 2003 r., a w l. 2009-12 - funkcję Prezesa MTS. Jego druga kadencja w MTS miała zakończyć się 5 lutego 2021 r.  

Następcą sędziego Owady został także Japończyk, Yuji Iwasawa, profesor prawa międzynarodowego Uniwersytetu  Tokijskiego (szczegółowe CV sędziego zawiera komunikat prasowy MTS 2018/29). Był on jedynym kandydatem, zgłoszonym przez ponad 30 grup narodowych Stałego Trybunału Arbitrażowego (zgodnie z procedurą z art. 5 Statutu MTS). Swoją funkcję, zgodnie z art. 15 Statutu MTS sędzia Iwasawa będzie pełnił do końca kadencji sędziego, na którego miejsce został wybrany, a więc do 5 lutego 2021 r. Oczywiście, po jej upływie będzie mógł ubiegać się o reelekcję.

Syria obejmuje przewodnictwo Konferencji ONZ ds. Rozbrojenia

28 maja Syria objęła rotacyjne przewodnictwo Konferencji ONZ ds. Rozbrojenia, przejmując je po Szwajcarii. Tak wynika z kolejności alfabetycznej, według której państwa członkowskie ONZ przewodniczą temu forum. 

Część państw ostro zaprotestowała przeciwko syryjskiemu przewodnictwu. Ambasador USA mówił o „najczarniejszym dniu” w historii Konferencji, a w czasie kiedy Syria formalnie obejmowała stery Konferencji, delegacja USA wyszła z sali. 

Nocny atak USA, Francji i Wielkiej Brytanii na Syrię czyli po co nam prawo międzynarodowe?

Wczoraj w nocy polskiego czasu USA, Wielka Brytania i Francja przeprowadziły „precyzyjne uderzenia” (według słów Prezydenta Trumpa) na cele związane z bronią chemiczną posiadaną przez syryjski reżim. Przyczyną ataku było użycie po raz kolejny w zeszłą sobotę  broni chemicznej przeciwko ludności cywilnej. Celem uderzenia były m.in. laboratoria badawcze niedaleko Damaszku oraz Homs, gdzie reżim ma produkować sarin.

W amerykańskich mediach, co zaskakujące, brak informacji co do skuteczności ataku, zwłaszcza, że Rosjanie twierdzą, że ze 103 pocisków, wystrzelonych w kierunku Syrii, syryjski system bezpieczeństwa zestrzelił 73 (Rosja twierdzi też, że nie odnotowała obecności pocisków francuskich). 

Ataki na syryjskie cele były „zapowiadane” przez prezydenta Trumpa od kilku dni.

Kolejne państwo przenosi ambasadę z Tel Awiwu do Jerozolimy

Jimmy Morales i Benjamin Netanyahu w Jerozolimie w 2016 r.

Źródło: https://www.ndtv.com/world-news/guatemala-to-move-embassy-to-jerusalem-says-president-jimmy-morales-1791785

Po decyzji USA o przeniesieniu ambasady amerykańskiej z Tel Awiwu do Jerozolimy (zob. nasz post tutaj) podobny krok ogłosiła Gwatemala. Przedstawiciele tego państwa głosowali przeciwko rezolucji Zgromadzenia Ogólnego (ZO) z dnia 21 grudnia 2017 r., w której stwierdzono, że wszelkie próby zmiany statusu Jerozolimy będą nieważne i nie będą wywoływać skutków prawnych. Faktycznie odnosiła się ona do decyzji USA o uznaniu Jerozolimy za stolicę Izraela i przeniesieniu tam amerykańskiej ambasady z Tel-Awiwu (zob. tu) i stanowiła odpowiedź na zawetowanie (w dniu 18 grudnia) przez USA projektu rezolucji Rady Bezpieczeństwa (RB) dotyczącej poszanowania dotychczasowego statusu Jerozolimy. W rezolucji ZO z 21 grudnia, przyjętej przytłaczającą większością głosów członków ONZ, wezwano do wypełniania zobowiązań wynikających ze wcześniejszych rezolucji RB, w szczególności rezolucji RB ONZ 478 (1980) o nieustanawianiu misji dyplomatycznych w Jerozolimie (pisaliśmy o tym na blogu: tu). Dla procesu pokojowego na Bliskim Wschodzie decyzja Gwatemali stanowi kolejny krok w nieznane.

Izrael opuszcza UNESCO

http://www.klove.com/news/2017/12/22/Israel-Leaving-UNESCO-Over-U-N-Attacks-On-Jewish-State-U-S-Likely-To-As-Well

W piątek, 22 grudnia 2017 r., władze Izraela wydały oświadczenie, w którym poinformowały o wycofaniu członkostwa tego państwa z UNESCO. Oficjalna nota ma zostać złożona do końca 2017 r. Zgodnie z art. II ust. 6 Aktu Konstytucyjnego UNESCO, Izrael przestanie być członkiem tej organizacji z dniem 31 grudnia 2018 r. Emmanuel Nahshon, rzecznik izraelskiego MSZ, powiedział, że powodem takiej decyzji były "próby organizacji, zmierzające do wyrugowania żydowskiej historii z izraelskiej ziemi" (zob. Gazeta.pl). Tym samym, potwierdziły się wcześniejsze zapowiedzi o planowanym wystąpieniu Izraela z UNESCO (zob. tu i tu), składane w październiku przy okazji podobnej deklaracji ze strony USA (o czym pisaliśmy na blogu tutaj).

Trudne wybory do MTS - po raz pierwszy od 1946 r. bez sędziego z Wielkiej Brytanii w składzie Trybunału

Tegoroczne wybory pięciu sędziów Międzynarodowego Trybunału Sprawiedliwości (których kadencja rozpocznie się 6 lutego 2018 r.) okazały się jeszcze trudniejsze niż dwie ostatnie elekcje z 2014 i 2011 r., a ich ostateczny rezultat - "historyczny", bo po raz pierwszy od 1946 r., od utworzenia Trybunału w jego składzie zabraknie brytyjskiego sędziego. Trzeci raz z rzędu powtórzył się podobny scenariusz: czterech kandydatów zdobyło wymaganą bezwzględną większość głosów w Zgromadzeniu Ogólnym i Radzie Bezpieczeństwa stosunkowo szybko, pierwszego dnia głosowań (9 listopada), na wybór piątego sędziego trzeba było poczekać kilkanaście dni. (Zob. posty D. Akande o wyborach z 2011 i 2014 r. na EJIL:Talk!). 

Gdzie jest wola, znajdzie się rada?: Zgromadzenie Ogólne ONZ podczas 72 sesji przyjęło Deklarację Polityczną potwierdzającą zobowiązanie Państw Członkowskich do walki z handlem ludźmi

Pisaliśmy już podsumowanie z otwarcia 72 sesji Zgromadzenia Ogólne ONZ tutaj, jak i o wystąpieniu prezydenta Trumpa na otwarciu tutaj, kolejnym wydarzeniem wartym uwagi było dwudniowe spotkanie Wysokiego Szczebla Zgromadzenia Ogólnego dotyczące oceny globalnego planu działania ONZ w celu zwalczania handlu ludźmi (the Global Plan of Action to Combat Trafficking in Persons). 

W dniach 27-28 września, Przewodniczący Zgromadzenia Ogólnego ONZ zwołał spotkanie zgodnie z rezolucją Zgromadzenia Ogólnego nr 71/287. W czasie tej sesji, Zgromadzenie zatwierdziło jednomyślnie (bez glosowania) „deklarację polityczną w sprawie wdrożenia globalnego planu działania ONZ w celu zwalczania handlu ludźmi”, którego wielu przedstawicieli państw nazwało współczesną formą niewolnictwa. Państwa Członkowskie potwierdziły swoje zaangażowanie na rzecz tego instrumentu, a także związanym z nią Programem Zrównoważonego Rozwoju 2030 r. (the 2030 Agenda for SustainableDevelopment). W szczególności, Państwa Członkowskie podkreślały w swoich wystąpieniach czynniki społeczne, gospodarcze, kulturowe i polityczne, które zwiększają podatność ludzi na handel ludźmi, w tym ubóstwo, bezrobocie, brak równouprawnienia, konflikty, zagrożenia humanitarne i dyskryminacja ze względu na płeć. Zgodnie z rezolucją nr 71/287, na otwarciu sesji nie zabrakło przedstawicieli ocalałych z handlu ludźmi, którzy podzielili się swymi bolesnymi wspomnieniami o porwaniach, przemocy i gwałtach, co jest częstym w wyniku tego brutalnego przestępstwa. „To bardzo ważne, aby usłyszeć głos ocalałych [z handlu ludźmi]”, jak podkreśliła Grizelda Grootboom, przedstawicielka społeczeństwa obywatelskiego z Południowej Afryki, opisując swoje emocjonalne doświadczenie osobiste. 

Wystąpienie prezydenta Trumpa na początek 72. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ

Na rozpoczynającej się wczoraj 72. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ, z pewnością jednym z najbardziej oczekiwanych wystąpień było przemówienie prezydenta USA Donalda Trumpa (zapis wideo można obejrzeć tutaj). Mimo, że tematów do poważnej debaty i systemowego rozwiązania nie brakuje (żeby wspomnieć tylko kryzys uchodźczy w Bangladeszu, o którym kilkukrotnie pisaliśmy na blogu, czy relacje Rosja - NATO, zwłaszcza w świetle ćwiczeń ZAPAD), prezydent Trump skoncentrował się jedynie na trzech zagrożeniach dla międzynarodowego bezpieczeństwa i stabilności - sytuacji w Wenezueli i Iranie, ale przede wszystkim w Korei Północnej. Trudno jednak znaleźć jakiekolwiek konstruktywne propozycje w jego wystąpieniu, które raczej należy postrzegać w kategoriach eskalacji gróźb.

Federalny Sąd Najwyższy Brazylii poparł jeden z elementów polityki „redukcji szkód” w walce z narkotykami

W kontekście tegorocznej Sesji Nadzwyczajnej Zgromadzenia Ogólnego ONZ nt. światowego problemu narkotykowego, jaka odbyła się w kwietniu, warto odnotować, że kilka dni temu Federalny Sąd Najwyższy w Brazylii zdecydował o konieczności zróżnicowania ścigania i karania osób, które w sposób regularny zajmują się handlem narkotykami oraz osób, pierwszy raz zatrzymanych w związku z popełnieniem tego czynu. Dokonano zróżnicowania na przestępstwa narkotykowe „haniebne” (ang. heinous), których skala jest porównywalna do gwałtu lub porwania dziecka oraz tzw. uprzywilejowane. W tej drugiej kategorii znajdą się osoby, które spełnią łącznie następujące warunki: są pierwszy raz zatrzymane, nie były wcześniej notowane oraz nie należą do grupy przestępczej. 

ZO ONZ: Podstawowe zasady restrukturyzacji długu publicznego

10 września Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło projekt Rezolucji Basic Principles on Sovereign Debt Restructuring Processes (A/69/L.84). Formułując 9 takich zasad Zgromadzenie podkreśliło, że restrukturyzacja długu publicznego państw powinna następować zgodnie z międzynarodowym prawem zwyczajowym i podstawowymi międzynarodowymi zasadami prawa takimi jak poszanowanie suwerenności, dobra wiara, transparentność, legitymizacja, sprawiedliwe traktowanie i zrównoważony rozwój. Potwierdzone zostały prawa do korzystania z immunitetu jurysdykcyjnego i egzekucyjnego, od którego wszelkie wyjątki powinny być interpretowane zawężająco. Szczególnie interesujące jest, pośrednie, potwierdzenie doniosłości klauzul wspólnego działania (CAC)

Czarne chmury nad Facebookiem

Na forum PPM cyklicznie zwracamy uwagę na różne fronty wojny o ochronę prywatności między użytkownikami Internetu a amerykańską administracją (tu o sporze z Microsoftem, tu o aferze Edwarda Snowdena i NSA) i spółkami (nt. kolejnego epizodu walki o prawo do bycia zapomnianym z Google). Tym razem w pierwszoplanową rolę wcielił się Facebook, m.in. wykorzystujący historię korzystania z sieci na potrzeby reklam adresowanych, co ostatnio doprowadziło do złożenia skargi przez Transatlantic Consumer Dialogue do irlandzkiego komisarza ds. ochrony danych osobowych oraz amerykańskiej Federalnej Komisji Handlu (EurActiv, USA i UE sprawdzają Facebooka).

Szczególnie interesująco zapowiada się batalia sądowa rozpoczęta na początku miesiąca w Wiedniu.  Max Schrems - austriacki student który wystąpił z powództwem - domaga się od spółki po 500 euro zadośćuczynienia za naruszenie prywatności użytkowników. Wolę przystąpienia do pozwu zbiorowego przeciwko Facebookowi wyraziło 60'000 użytkowników (Reuters, Class action against Facebook attracts 60,000 users). 

http://www.imagesbuddy.com/

Projekt Rezolucji ZO ONZ potępiającej inwigilację elektroniczną

Brazylia i Niemcy rozesłały wspólny projekt Rezolucji ZO ONZ nawołującej do zwiększenia ochrony prywatności obywateli (Il Sole 24 Ore, Datagate, Nsa: Brasile e Germania presentano risoluzione all'Onu). Dokument, który będzie teraz przedmiotem obrad Komitetu ds. społecznych, kulturalnych i pomocy humanitarnej, wzywa państwa do powstrzymania się od nadmiernej inwigilacji elektronicznej;  autorzy rezolucji podkreślili, że bezprawne zbieranie danych osobowych stanowi działanie "wysoce intruzywne". Zgromadzenie Ogólne miałoby wyrazić swoje głębokie zaniepokojenie naruszeniami praw człowieka za pośrednictwem inwigilacji środków komunikacji, w tym praktykami inwigilacji eksterytorialnej (Reuters, German, Brazilian U.N. draft urges halt to excessive spying).

Rezolucja ma zostać poddana pod głosowanie w Komitecie trzecim pod koniec miesiąca, a na forum Zgromadzenia Ogólnego w przyszłym miesiącu.

Zob. także: BBC, Brazil and Germany draft anti-spy resolution at UN.

Doniesienia dotyczące projektu Rezolucji zbiegły się w czasie z informacjami na temat prawdopodobnych przesłuchań Edwarda Snowdena przed niemiecką komisją parlamentarną ds. amerykańskich działań wywiadowczych (The Washington Post, Edward Snowden says he’ll testify against U.S. for Germany about spying).

Wreszcie według tygodnika Frankfurter Allgemeine Sonntagszeitung („No-Spy-Abkommen“ kommt bald, Le Monde, Les USA et l'Allemagne vont conclure un accord de non espionnage mutuel) Niemcy i Stany Zjednoczone mają na początku przyszłego roku zawrzeć porozumienie w sprawie powstrzymania się od wzajemnej inwigilacji.