Argentyna wychodzi z upadłości (3. w XXI wieku)

Argentyna ogłosiła zwieńczenie sukcesem przeszło pół rocznych negocjacji  w sprawie restrukturyzacji 65 mld USD długu zagranicznego w wysokości (Bloomberg, Argentina Bonds Rally After $65 Billion Restructuring Deal). Kompromis został wypracowany z trzema głównymi grupami wierzycieli (grupa ad hoc, grupa wierzycieli z tytłu długu już zrestruturyzowanego i Komitet Wierzycieli Argentyny). Teraz oferta restrukturyzacji zostanie przedłużona dla pozostałych wierzycieli do 24 sierpnia.

Tym samym już po raz dziewiąty, a trzeci w tym wieku, państwo to wychodzi ze stanu upadłości (zob. nasz ostatni post) na Łączny dług Argentyny na koniec 2019 r. wynosił €274 mld ($323 USD).

Wyjaśnienie dot. warunków porozumienia: DW, Argentina's debt restructuring deal explained.

Argentyna na krawędzi 9. upadłości

4 lata po zakończeniu 15. letniej epopei sądowej i arbitrażowej (nasz post), Argentyna znowu znalazła się w sytuacji technicznej niewypłacalności. W miniony piątek nie dotrzymała terminu spłaty 500 mln USD odesetek od własnych obligacji (NYT, Argentina Tries to Escape Default as It Misses Bond Payment). 

Doraźne konsekwencje tego zdarzenia mogą zostać ograniczone; najważniejsze pytanie dotyczy jednak losów negocjacji restrukturyzacyjnych dotyczących 66 mld USD długu zagranicznego. Gdyby rozmowy się nie powiodły, państwo to po raz 9. ustanowi moratorium na spłatę międzynarodowych zobowiązań.

Kolejne załamanie finansów publicznych wieńczy dwuletnią recesję, eksplozję inflacji i stopy bezrobocia, a ostatnio ciężkiego żniwa zbieranego przez COVID-19.

Wsparcie dla Argentyny wyrazili m.in. MFW, papież Franciszek, czy grupa 138, ekonomistów (z noblistami Josephem Stiglitzem i Edmundem Phelpsem).

Od kryzysu zdrowotnego przez kryzys gospodarczy do kryzysu zadłużenia

Aktualny kryzys zdrowia publicznego niewątpliwie wywoła poważny kryzys gospodarczy, oba zaś pociągną za sobą istotne zmiany prawne. Szczególna odpowiedzialność za nadzorowanie przyjmowanych obecnie środków nadzwyczajnych ciąży zaś na prawnikach. Z jednej strony niezbędna jest bieżąca kontrola proporcjonalności i niezbędności owych działań (nasz post tutaj). Z drugiej strony, niemniej istotne jest sygnalizowanie obszarów wymagających interwencji, zanim trwająca pandemia zmutuje w nowe kryzysy. Dość przypomnieć, że relatywnie krótki światowy kryzys finansowy z 2008 r. w Europie zdegenerował w kryzys zadłużenia publicznego, bezpośrednia walka z którym trwała do 2018 r. (CNN, European Debt Crisis Fast Facts) po czym pozostały miliardy euro zobowiązań finansowych (Debating Europe, Is the European debt crisis finally over?).

W tym kontekście warto odnotować pojawiające się ostrzeżenia przed ryzykiem wybuchu kolejnego kryzysu zadłużenia publicznego i serii upadłości państw. 

Liban ustanawia moratorium na obsługę długu publicznego

Borykający się kryzysem gospodarczym i politycznym Liban ustanowił moratorium na spłatę zobowiązań finansowych w wysokości 1,2 mld USD. Termin zapadalności libańskich euroobligacji upłynął z początkiem tygodnia. Jednocześnie zapowiedziano podjęcie negocjacji z wierzycielami w przedmiocie restrukturyzacji długu. 

Powagę sytuacji państwa, z jednym z najwyższych współczynników długu publicznego na świecie, dobitnie ilustruje konieczność wydawania połowy przychodów rządów na spłatę samych odsetek od zobowiązań  (FT, Lebanon to default on $1.2bn debt). Decyzja o ogłoszeniu pierwszej w historii państwa upadłości była od długiego czasu przedmiotem zaciekłych sporów wewnątrz rządu. 

Z perspektywy prawnomiędzynarodowej, w tym Polski będącej stroną korzystnej dla rodzimych przedsiębiorców umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, warto śledzić rozwój sytuacji. Dość przypomnieć że niespełna miesiąc temu trybunał arbitrażowy ICSID uznał swoją jurysdykcję w sporze wszczętym przez 956 greckich obligatariuszy i właścicieli depozytów bankowych, którzy ponieśli straty w zw. z restrukturyzacją cypryjskiego długu publicznego w 2013 r.

Spiskowa teoria (greckiego) kryzysu finansowego

Przyczynkiem do niecodziennej debaty wokół greckiego-europejskiego kryzysu zadłużenia stały się zarzuty karne "narażenia interesu państwowego" wobec byłego szefa greckiego urzędu statystycznego, Andreasa Georgiou. Miał on wpłynąć na szacunki krajowego deficytu, skutkiem czego była ingerencja trojki (tj. MFW, EBC i Komisji Europejskiej decydujących o warunkach restrukturyzacji długu). 

Ateński Sąd Najwyższy właśnie zwrócił sprawę do ponownego rozpatrzenia przez sąd apelacyjny. To jednak nie kwestie prawne znalazły się w sferze zainteresowania opinii publicznej.

Koniec epopei argentyńskich pożyczek (i triumf sępich funduszy)

Po tym jak przed niespełna miesiącem argentyński parlament zniósł moratorium na spłatę zadłużenia zagranicznego względem wierzycieli niewspółpracujących (nasz post tutaj), a 13 kwietnia nowojorski sąd apelacyjny utrzymał w mocy warunkową zgodę na spłatę zrestrukturyzowanej części długu, Argentyna po 15 latach wraca na międzynarodowe rynki kapitałowe. 

Dzięki temu możliwym stało się zakończenie defaultu technicznego - częściowej niewypłacalności trwającej od 2014 r. a stanowiącej rezultat sporów sądowych z kilkoma wierzycielami odmawiającymi restrukturyzacji długu. Przełomowe dla (perspektywy) zakończenia sprawy pożyczek okazało się lutowe porozumienie prezydenta Mauricio Macri z funduszami Elliott Management, Aurelius Capital Management, Davidson Kempner i Bracebridge Capital co do umorzenia ok. 75% długów (ok. 9 mld USD) w zamian za spłatę 4,65 mld USD (Bloomberg, Paul Singer Cuts Deal With Argentina After Ugly, 15-Year Dispute). Kompromis (oraz wspomniane uchylenie moratorium na uregulowanie tych długów) stanowił warunek uchylenia przez sądy amerykańskie zakazu spłaty zrestrukturyzowanej części długu.

Rynek finansowy barometrem relacji Kuby z zagranicą

Jednym z pierwszych konkretnych przejawów nadziei Hawany na odbudowę relacji z zagranicą była liberalizacja w marcu 2014 r. dostępu do rynku krajowego dla inwestorów zagranicznych (nasz post tutaj). Od tego czasu na szczeblu stosunków międzyrządowych poczyniono znaczne postępy; choćby w lipcu ubiegłego roku informowaliśmy, że po 54 latach  Kuba wznowiła stosunki dyplomatyczne z USA. To jednak zaufanie inwestorów, a przede wszystkim wierzycieli, zdaje się najlepszym wskaźnikiem tempa reintegracji ze światem zewnętrznym. W tym kontekście znamienna wydaje się atmosfera wokół zadłużenia zagranicznego.

Argentyna próbuje wrócić na światowe rynki finansowe

Dwa tygodnie po niższej izbie parlamentu, argentyński Senat wyraził zgodę na uchylenie moratorium na spłatę jej zagranicznego zadłużenia wobec tzw. sępich funduszy, co może stanowić pierwszy krok w stronę powrotu na międzynarodowe rynki finansowe, po tym jak w 2014 państwo to znalazło się w stanie niewypłacalności (zob. choćby nasze posty tu i tu nt. nieudanej próby swapu kredytowego). Na mocy ustawy rząd będzie mięć prawo do podjęcia negocjacji z wierzycielami niewspółpracującymi (Les Echos, Fonds vautours : l’Argentine tourne la page), którzy skupili z rynku 7% obligacji wyemitowane przed niewypłacalnością Argentyny z 2001 roku celem wymuszenia spłaty pełnej kwoty dłużnej pod groźbą zablokowania restrukturyzacji pozostałej części długu. Pozostali wierzyciele uprzednio zgodzili się w 2005 i 2010 na redukcję kwoty dłużnej o 60-70%.

Reforma zasad pożyczkowych MFW w cieniu rosyjsko-ukraińskiego konfliktu

W rosyjsko-ukraińskim konflikcie otwarty został kolejny, tym razem prawny, teatr działań. Moskwa wszczęła przed angielskim sądem postępowaniem przeciwko Ukrainie o spłatę 3 mld USD zadłużenia, tj. wypłaconej pierwszej transzy z 15 mld USD pomocy, którą Prezydent Putin obiecał Prezydentowi Janukowiczowi zanim ten ostatni zbiegł z kraju (FT, Russia initiates legal proceedings against Ukraine over $3bn debt). Jest to odpowiedź na wprowadzenie moratorium na regulowanie zobowiązań finansowych względem Rosji, która z kolei jako jedyne państwo nie przystąpiła w ubiegłym tygodniu do porozumienia o restrukturyzacji 17 mld USD zadłużenia zagranicznego Ukrainy.

Jest to zarazem kolejna w ciągu kilku dni eskalacja konfliktu wokół okupowanej wschodniej Ukrainy i Krymu. Po odcięciu półwyspowi dostaw energii rosyjska Duma opowiedziała się się za zawieszeniem od 1 stycznia strefy wolnego handlu (FT, Moscow votes to suspend free-trade zone with Ukraine). Moskwa grozi także rozszerzeniem embarga na ukraińskie produkty żywnościowe, co z kolei stanowiłoby reakcję na unijne sankcje gospodarcze (o tych ostatnich zobacz nasz post tutaj).

Nawet jednak kwestia finansowa wykracza poza relacje dwustronne.

ZO ONZ: Podstawowe zasady restrukturyzacji długu publicznego

10 września Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło projekt Rezolucji Basic Principles on Sovereign Debt Restructuring Processes (A/69/L.84). Formułując 9 takich zasad Zgromadzenie podkreśliło, że restrukturyzacja długu publicznego państw powinna następować zgodnie z międzynarodowym prawem zwyczajowym i podstawowymi międzynarodowymi zasadami prawa takimi jak poszanowanie suwerenności, dobra wiara, transparentność, legitymizacja, sprawiedliwe traktowanie i zrównoważony rozwój. Potwierdzone zostały prawa do korzystania z immunitetu jurysdykcyjnego i egzekucyjnego, od którego wszelkie wyjątki powinny być interpretowane zawężająco. Szczególnie interesujące jest, pośrednie, potwierdzenie doniosłości klauzul wspólnego działania (CAC)

U.S. 2nd Cir: Bank Centralny Argentyny korzysta z immunitetu jurysdykcyjnego ws. emisji obligacji

Sąd apelacyjny w Nowym Jorku orzekający w sprawie EM Ltd. v. Banco Central de la Republica Argentina (BCRA) stwierdził, że argentyński bank centralny korzysta z immunitetu jurysdykcyjnego. Tym samym zmieniony został wyrok sądu pierwszej instancji, który w sporze wszczętym przez, niegodzących się na restrukturyzację długu, właścicieli argentyńskich obligacji orzekł, że rząd Argentyński zrzekł się prawa do korzystania z immunitetu dla Fiscal Agency Agreement, w tym kontrowersyjnych obligacji. 

Restrukturyzacja ukraińskiego długu

Wedle oświadczenia ukraińskiej minister finansów Natalii Jaresko, Ukraina osiągnęła porozumienie z wierzycielami w sprawie restrukturyzacji jej zadłużenia. Porozumienie, zgodne z polityką MFW - co istotne na potrzeby dostępu do pomocy finansowej Funduszu, zakłada umorzenie 20% wysokości długu, nieznaczne podniesienie oprocentowania oraz odroczenie terminu wykupi obligacji, co łącznie pozwoli Ukrainie na oszczędności rzędu 3,6 mld USD (Il Sole 24 Ore, L’Ucraina come la Grecia: accordo con i creditori per ristrutturare il debito. Ma la Russia dice no). 

Rozmowy dotyczy długu w wysokości 18 mld USD przede wszystkim wobec amerykańskich funduszy inwestycyjnych. Proces restrukturyzacji długu ma zostać zakończony do października. Informacja jest tym ważniejsza, że przed kilkoma amerykańscy inwestorzy odrzucili wniosek o haircut rzędu 40%, tym samym niwecząc rezultaty pięciomiesięcznych negocjacji (WSJ, Ukraine, Bondholders Move Closer to Deal). Problemem pozostaje natomiast grudniowy termin wykupu 3mld USD obligacji posiadanych przez Moskwę, która sprzeciwia się restrukturyzacji (FT, Ukraine secures debt deal for war-ravaged economy).

Grecja niewypłacalna

O północy upłynął termin spłaty 1,6 mld euro kolejnej transzy greckiego długo wobec MFW. Tym samym państwo to utraciło prawo do korzystania z dalszych programów pomocy finansowej do czasu spłaty zaległości. Jest to pierwszy przypadek niewypłacalności państwa wysokouprzemysłowionego względem Funduszu od czasu jego powołania w 1944 roku. Ostatni raz MFW nie odzyskało uzgodnionych spłat pożyczki w 2001 roku od Zimbabwe (FT, Greece’s IMF payment: When is a default not a default?).

Od rana trwają rozmowy w ramach Eurogrupy nad grecką propozycją  obejmującą ewentualne przedłużenie europejskiego programu finansowania (również wygasł z dniem 30 czerwca), czy udzielenie kolejnego 2 letniego wsparcia przez Europejski Mechanizm Stabilności (France 24, La Grèce fait défaut sur sa dette vis-à-vis du FMI). Byłby to 3. europejski program wsparcie od maja 2010 (110 mld euro) i marca 2012 (130 mld euro). 

Widmo defaultu nad Wenezuelą

Informując wczoraj o wyborze Wenezueli do Rady Bezpieczeństwa wspomnieliśmy o problemach wewnętrznych, z którymi rząd usiłuje walczyć przy pomocy policyjnych represji. Tylko w ostatnich dwóch dniach miały miejsce manifestacje mieszkańców Maracay ze względu na brak usług komunalnych (La Patilla, Protestan en Maracay por falta de servicios públicos), protest studentów i wykładowców stomatologii na Uniwersytecie Centralnym w Wenezueli, którym brakuje podstawowych instrumentów (La Patilla, Estudiantes y profesores de odontología UCV protestan por falta de materiales), czy "Marsz dla wolności" w Petare, którzy chcieli zwrócić uwagę na brak leków i żywności, "terror pracodawców", prześladowania polityczne i brak bezpieczeństwa publicznego (La Patilla, Movilización convocada por la MUD inició su marcha hacia Petare). Wśród nękających kraj problemów gospodarczych dość wskazać na najwyższą w świecie 63% stopę inflacji (BBC, Venezuela's annual inflation rises to 63.4%).

Mimo upływu 8 miesięcy od początków protestów nie słabnie również determinacja policji ("niezidentyfikowanych zamaskowanych sprawców"), która choćby w ubiegłym miesiącu rozebrała i pobiła protestujących studentów (The Huffington Post, Venezuelans Post 'Better Naked Than' Photos To Protest Brutality Against Opposition (NSFW)). Human Rights Watch informuje o potwierdzonych 9 ofiarach śmiertelnych, dziesiątkach rannych i powszechnych przypadkach nadużywania siły przez siły porządkowe, także o szeregu innych problemów jak choćby niezależności sądownictwa czy autonomii mediów (HRW, Human Rights in Venezuela, World Report 2014. Venezuela).

Wenezuelski protest "Lepiej goły niż..." w odpowiedzi na pacyfikację studenckiej manifestacji. Źródło: http://global.fncstatic.com/

O skali problemów nękających kraj dysponujący największymi podziemnymi zasobami ropy na świecie (wg. British Petroleum 296,5 mld baryłek, czyli 18% globalnych zasobów, wobec 265,4 mld baryłek (16%) Arabii Saudyjskiej i 175,2 mld (11 %) Kanady, Rzeczpospolita, Wenezuela ma najwięcej ropy na świecie), państwo-założycielskie kartelu eksporterów ropy OPEC, świadczyć może konieczność importu ropy. Pierwszy raz w historii Wenezueli.

Argentyńskie obligacje - bellum omnium contra omnes

Na początku sierpnia informowaliśmy, że Międzynarodowe Stowarzyszenie Swapów i Derywatów (ISDA) ogłosiło zajście "zdarzenia kredytowego" dla argentyńskich obligacji, co pociągało za sobą konieczność rozliczenia odnośnych swapów ryzyka kredytowego (CDSów). 

Celem rozliczenia CDSów - ustalenia kursu sprzedaży obligacji objętych default'em przeprowadzona miała zostać aukcja. Ponieważ niezbędne było określenie jej przedmiotu, a do ISDA wpłynęły skargi dotyczące dwóch zrestrukturyzowanych instrumentów na prawie japońskim, Stowarzyszenie odroczyło termin aukcji o kilka tygodni (Reuters, ISDA delays Argentina CDS auction until September). Do aukcji ostatecznie doszło 3 września (ISDA, ISDA Americas Credit Derivatives Determinations Committee: CDS Auction Relating to the Argentine Republic; wyniki aukcji dostępne są tutaj) mimo m.in. próby przeprowadzenia dobrowolnego swapu obligacji wyemitowanych na prawie amerykańskim na instrumenty prawa krajowego (nasz post tu). 

Wprawdzie nowojorski sędzia Griesa stwierdził, że obejście w ten sposób wyroku nakazującego równe traktowanie zarówno wierzycieli, którzy uczestniczyli w restrukturyzacji długu jak i tych niewspółpracujących, byłoby sprzeczne z prawem, jednak w kilka godzin po aukcji, w nocy z 3 na 4 września argentyński Senat podjął uchwałę o przeprowadzeniu swapu na obligacje krajowe (Le Monde, Accord du Sénat argentin sur le remboursement de la dette du pays). Rozważane jest także umożliwienie wierzycielom wymiany obligacji na instrumenty podlegające jurysdykcji Francji (The Telegraph, Argentina votes to move debt, ignores US ruling it's 'illegal'; Reuters, Argentina proposes France as bond payment jurisdiction). Teraz ustawę zatwierdzić musi niższa izba parlamentu. Celem legislatury jest zakończenie prac do 30 września, kiedy upływa termin spłaty kolejnej partii obligacji (MercoPress, Argentine Senate approves bill changing debt payment jurisdiction; next step Lower House).

ICMA: reforma klauzul CAC i pari passu w papierach dłużnych

Między innymi na fali mnożących się kontrowersji prawnych w postępowaniach wszczętych przez tzw. sępie fundusze dochodzące od Argentyny spłaty obligacji w pełnej wysokości wraz z oprocentowaniem (zobacz nasze posty nt. NML Capital), Międzynarodowego Stowarzyszenia Rynku Kapitałowego (International Capital Market Association, ICMA) opublikowało właśnie znowelizowane wzory klauzul:

• wspólnego działania (CAC) umożliwiającej restrukturyzację długu mocą decyzji 75% wierzycieli, co ma uniemożliwić szantaż negocjacyjny ze strony wierzycieli niewspółpracujących, oraz 
• równego traktowania (pari passu) gdzie wyraźnie by stwierdzono, że równe traktowanie wierzycieli nie obejmuje równych płatności.

Wzory klauzul mogą być umieszczane państwowych instrumentach dłużnych. 

Linki do dokumentów konsultacyjnych dostępne są tutaj.

Fiasko planu dobrowolnego swapu argentyńskich obligacji

Argentyna, która z początkiem miesiąca kolejny raz musiała zawiesić obsługę długu zagranicznego (zobacz nasze posty tu i tu), nie mogąc liczyć na to, że z problemów wybawi ją MTS (kolejny post), poszukuje coraz to nowych sposobów wyjścia z sytuacji. Ostatnio Prezydent Kirchner ogłosiła plan dobrowolnej wymiary instrumentów wyemitowanych w Nowym Jorku - spłaty których zostały zablokowane przez tamtejszego sędziego - na krajowe obligacje argentyńskie (FT, Argentina proposes voluntary debt swap; Le Monde, Pour rembourser sa dette, l'Argentine cherche à contourner les Etats-Unis).

Na reakcję nie trzeba było długo czekać. Wielokrotnie przywoływany w naszych wcześniejszych postach nowojorski sędzie Griesa stwierdził, że propozycja obejścia w ten sposób amerykańskich wyroków jest bezprawna (Le Monde, Dette: l'offre de l'Argentine à ses créanciers est « illégale », selon un juge américain). Sędzia zakazał również realizacji tej inicjatywy, choć nie uznał, aby działanie takie stanowić miało obrazę sądu, czego domagali się pełnomocnicy sępich funduszy. Przystanie na propozycję argentyńską - a w rezultacie najpewniej utrata ochrony w jurysdykcji amerykańskiej - jawi się w tej sytuacji jako ryzykowne przedsięwzięcie.

Sprawa argentyńskich pożyczek przed MTSem?

Sprawa argentyńskich pożyczek przybiera wyraz farsy. Najpierw Minister gospodarki Axel Kicillof stwierdził, że nie wiadomo w jaki sposób zdefiniować bankructwo Argentyny - wątpliwości takich nie podzieliła International Swaps and Derivatives Association, o czym pisaliśmy tutaj - zapewniając zarazem, że Argentyna nie traci woli spłaty zobowiązań wobec wierzycieli zgodnie z prawem (nasz post tu). 

Wzmocnieniu wyrazu oburzenia aktualną sytuacją posłużyło następnie zażądanie przez Argentynę zwołania konsultacji w Stałej Rady Organizacji Państw Amerykańskich poświęconych zagadnieniu "Restrukturyzacji długu publicznego: przypadek Argentyny i jego implikacje systemowe" (Press Releases E-277/14). Solidarność z Argentyną wyraził Sekretarz Generalnego OPA, José Miguel Insulza.

Wczoraj z kolei Argentyna złożyła w Sekretariacie MTSu dokumenty wszczynające postępowanie przeciwko Stanom Zjednoczonym w sprawie "amerykańskiej decyzji sądowej dotyczącej restrukturyzacji długu Argentyny" (Press Release No. 2014/25). Zdaniem Argentyny amerykański wyrok stanowił naruszenie jej suwerenności, immunitetów oraz praw pokrewnych. Zgodnie z Regulaminem Trybunału sprawie nie może zostać nadany bieg, do czasu ewentualnego wyrażenia zgody na jego jurysdykcję przez Stany Zjednoczone, co wydaje się nieprawdopodobne. Można zresztą założyć, że właśnie na znikome szanse, aby nad kwestią pochylili się sędziowie MTS, liczyła Argentyna.

Uruchomienie wypłat z tytułu argentyńskich CDSów

Tak jak sugerowaliśmy tutaj, International Swaps and Derivatives Association (ISDA) w piątek uznała, że ostatnie wydarzenia związane z niemożnością spłaty argentyńskich wierzycieli stanowiło "zdarzenie kredytowe", w konsekwencji którego inwestorzy swapów kredytowych (CDSów) maja prawo do wypłat w wysokości około 1 mld USD (FT, Argentina default triggers swaps payout).

W między czasie kolejna agencja ratingowa (Fitch) obniżyła ocenę wiarygodności Argentyny, natomiast sędzia Griesa, o którym wspominaliśmy w poprzednich postach, oddalił wniosek o zmianę mediatora (Il Sole 24 Ore, Argentina, bocciata dal giudice Griesa la richiesta di cambiare il mediatore).

Selektywne bankructwo Argentyny

Minioną dobę większość mediów z zapartym tchem śledziła niekończące się ostatnie godziny negocjacji między Argentyną a wierzycielami, którzy nie przystąpili do porozumień restrukturyzujących dług, którego obsługę przerwano w 2001 roku. Niepowodzenie miało oznaczać kolejny default.

Ostatnia runda negocjacji rozpoczęła się 24 lipca, kiedy sędzia Griesa odmówił zwieszenia wykonania wyroku (nasz posty tu  i tu) zobowiązującego Argentynę do równoczesnej spłaty wszystkich wierzycieli. Jak tłumaczyliśmy tutaj, ślepe zaułki stanowił zarówno pomysł spłaty jedynie wierzycieli współpracujących, jak i oczekiwanie do momentu wygaśnięcia klauzuli RUFO (Rights Upon Future Offer) w zrestrukturyzowanych obligacjach, a także - rzekomo finansowo niemożliwa - równoczesna spłata wszystkich wierzycieli. Sytuacja patowa, aczkolwiek sama Argentyna prewencyjnie podjęła działania przeciwko m.in. Mellon Bank NY, które w przypadku defaultu miałyby otworzyć drogą do sądowego obarczenia odpowiedzialnością za zaistniałą sytuację pośrednika finansowego (Bloomberg, Argentina Says BNY Mellon Violating Contract).

Komentarzy w sprawie ciągnących się w nieskończoność "ostatnich godzin" negocjacji odmawiały obie strony (The Guardian, Argentina in last-ditch effort to avert second debt default in 13 years), aczkolwiek zdaniem analityków wahania kursu argentyńskich obligacji mogły wskazywać na to, że "ktoś wiedział, że do porozumienia dojdzie" (Reuters, WRAPUP 2-Argentine debt talks down to the wire to avert default).