Tarcza Antykryzysowa nie dla spółek z rajów podatkowych

Jak sugeruje Business Insider, Polska i Dania jako pierwsze oświadczyły, że pomoc publiczna oferowana przedsiębiorcom w zw. z COVID-19 nie będzie dostępna dla spółek zarejestrowanych w rajach podatkowych (Business Insider, Denmark and Poland are refusing to bail out companies registered in offshore tax havens). Gdyby była  to prawda, zmiana dynamiki w walce z uchylaniem się od opodatkowania byłaby jedną z pozytywnie zaskakujących konsekwencji pandemii.

Zarazem w przywoływanym cytacie  premier Mateusz Morawiecki zdaje się łączyć kwestię ukrócenie rajów podatkowych z ochroną polskich firm przed "zduszeniem przez zagraniczną konkurencję", zatem trudno jednoznacznie ocenić precyzję cytatu - poprawność tłumaczenia. 

Nawet jednak sam BI studzi nadzieje, że będzie to przełomowy moment, wskazując na ograniczone szanse, że śladami Polski i Danii podążą Niderlandy, Szwajcaria, Luksemburg i Wlk. Brytania. To właśnie postawa tych czterech państw ma decydujące znaczenie w skali świata dla tolerowania takich praktyk.

Amerykańskie sankcje wstrzymują budowę Nord Stream 2

Źródło: Allseas

Źródło: Allseas

Zaskakujący rozdział do unijnej batalii wokół budowy gazociągu Nord Stream 2 dopisał pod koniec ubiegłego roku prezydent Donald Trump. USA zablokowały budowę liczącego 2400 km bałtyckiego gazociągu. 

Amerykańska ingerencja nastąpiła kilka tygodni po wydaniu pozytywnej decyzji środowiskowej przez duńską Agencję energetyki. Wówczas wydawało się, że zwolennicy gazociągu pokonali ostatnie istotne przeszkody formalne; odwołanie do duńskiego ministerstwa wniósł jeszcze Polski Klub Ekologiczny a UOKiK nałożył kary na Gazprom i pięć międzynarodowych podmiotów finansujących inwestycję. 

Zakaz noszenia burki lub nikabu to naruszenie praw człowieka?

Źródło: https://www.dw.com/en/french-burqa-ban-violates-human-rights-rules-un-committee/a-46007469?maca=en-Facebook-sharing&fbclid=IwAR3qb2_2puxMUyAV--xnR0U2uzMISySHSkNUfXFkekGeQ0J8AuYeRdOA7fY

We wtorek, 23 października, w dwóch przełomowych decyzjach Komitet Praw Człowieka ONZ (Komitet) stwierdził, że Francja, stosując wobec dwóch muzułmańskich kobiet karę grzywny za noszenie nikabu w miejscach publicznych, naruszyła ich prawa i wolności chronione na gruncie Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (MPPOiP). Nikab to pas materiału zakrywający całkowicie twarz, pozostawiając prześwity jedynie na oczy. We Francji około dwóch tysięcy muzułmańskich kobiet nosi takie tradycyjne elementy ubioru. Zgodnie z przepisami ustawy nr 2010-1192 z 11 października 2010 r. zakrywanie twarzy w miejscach publicznych, które uniemożliwia identyfikację osoby, jest - poza pewnymi wyjątkami - zakazane. Zakaz zasłaniania twarzy dotyczy nie tylko burki lub nikabem, ale też kominiarką lub kaskiem motocyklowym. Odnosi się on do miejsc publicznych, takich jak parki, sklepy, dworce, urzędy. Kto nie stosuje się do tego zakazu podlega każe grzywny. Obie skarżące (składające zawiadomienie o naruszeniu ich praw gwarantowanych w MPPOiP) noszą tradycyjny nikab i w 2012 r. zostały skazane na taką karę przez sądy francuskie. W 2016 r. na podstawie Protokołu Fakultatywnego do MPPOiP złożyły skargę do Komitetu. Ten uznał, że ogólny zakaz zasłaniania twarzy nikabem w miejscach publicznych, wprowadzony przez prawo francuskie, w nieproporcjonalny sposób zaszkodził prawu skarżących do swobodnego manifestowania swoich przekonań religijnych, a Francja nie wyjaśniła w wystarczającym stopniu, dlaczego taki zakaz jest konieczny. "W szczególności Komitet nie dał wiary francuskim twierdzeniom, że zakaz zasłaniania twarzy był konieczny i proporcjonalny ze względu na bezpieczeństwo, albo w celu budowania »żyjącego wspólnie społeczeństwa«”. Komitet przyznał, że państwa mogą wymagać, aby osoby pokazywały swoje twarze w określonych okolicznościach do celów identyfikacji, ale uznał, że ogólny zakaz nikabu był zbyt szeroki w tym celu. Komitet uznał również, że "zakaz, zamiast chronić całkowicie zakryte kobiety, może przynieść odwrotne skutki, ograniczając kobietom możliwość wychodzenia z domów, utrudniając im dostęp do usług publicznych i marginalizując je". Orzekł zatem, że Francja naruszyła prawa i wolności gwarantowane w art. 18 (prawo do wolności myśli, sumienia i wyznania) oraz art. 26 (zakaz dyskryminacji) EKPCz. Nakazał też wypłatę odszkodowania skarżącym i zobowiązał Francję do przedstawienia w ciągu 180 dni informacji o środkach podjętych w celu realizacji stanowiska Komitetu.

Polska wypowiada pierwsze wewnątrz-unijne BITy

Już niebawem może się okazać, że jednym z najefektywniejszych obszarów realizacji polskiej polityki zagranicznej stanie się odchodzenie od międzynarodowych standardów ochrony inwestycji zagranicznych. 

Zaledwie w marcu b.r. roku komentowaliśmy powołanie międzyresortowego Zespołu ds. prawnomiędzynarodowych aspektów polityki inwestycyjnej Rzeczypospolitej Polskiej. 

Już w połowie lipca rozpoczęto procedowanie projektu Ustawy o wypowiedzeniu BITu Polska-Portugalia (Druk nr 1775), którą - po wznowieniu prac parlamentu po przerwie wakacyjnej - w ciągu 2 tygodni przekazano prezydentowi do podpisu, kórry po dwóch dniach, 28 września b.r., ustawę podpisał. Oznacza to, że w odniesieniu do inwestycji już dokonanych, inwestorzy z obu krajów utracą ochronę prawną na podstawie traktatu za 10 lat (art. 11(3) BITu).

Nordycki pakt obronny - odwrót od polityki neutralności oraz napięcia na linii z Rosją

Na informację dotyczące wzmocnienia przez państwa nordyckie współpracy w zakresie obrony oraz wspólnych ćwiczeń sił zbrojnych państw nordyckich z państwami NATO (zobacz tutaj, tutaj) Rosja zareagowała bardzo negatywnie. Zdaniem Rosji współpraca państw nordyckich jest wymierzona oczywiście w Rosję. Według niej państwa nordyckie prowadzą politykę konfrontacji, a Finlandia oraz Szwecja, które nie są członkami NATO, zbyt mocno zbliżają się do sojuszu. Państwa nordyckie zdecydowały m.in. dzielić się informacjami dotyczącymi ruchów na morzu i w przestrzeni powietrznej, wzmocnić wspólną cyberobronę, prowadzić wspólne ćwiczenia, rozważyć powołanie wspólnej misji sił powietrznych, udostępniać sobie bazy sił powietrznych. Nacisk na obronę powietrzną jest zrozumiały, gdyż to właśnie siły powietrzne odgrywają najważniejszą i najbardziej niszczycielską rolę w czasie konfliktu zbrojnego.

Dania dołącza do wyścigu do bogactw Arktyki

Rząd Królestwa Danii wspólnie z rządem Grenlandii (autonomiczne terytorium zależne Danii) złożyły dnia 15 grudnia wniosek do Komisji Granic Szelfu Kontynentalnego w sprawie rozgraniczenia terytorialnego obszarów arktycznych (zgodnie z art. 76 par. 8 Konwencji NZ o prawie morza). Tym samym Dania dołącza do Rosji i Kanady, które także podejmują różnorodne czynności faktyczne i prawne celem potwierdzenia swoich praw do tego obszaru. Najprawdopodobniej roszczenia Danii będą rozpatrywane podczas obrad 38 sesji Komisji planowanych na 20 sierpnia 2015 - 4 września 2015. Do tego czasu zgodnie z regulaminem proceduralnym Komisji  (zasada 50) Sekretarz Generalny notyfikuje członkom ONZ informację o wniosku Danii w celu dalszego nad nim procedowania. Zgodnie z art. 76 ust. 8 Konwencji Komisja wydaje zalecenia państwom nadbrzeżnym w sprawach dotyczących ustanowienia zewnętrznych granic ich szelfu kontynentalnego. Granice szelfu ustanowione przez państwo nadbrzeżne na podstawie tych zaleceń są ostateczne i wiążące. Państwa Arktyczne (Norwegia, Rosja, Dania, Kanada i Stany Zjednoczone) wspólnie ustaliły w 2008 roku, że rozgraniczenie terytorialne Arktyki powinno odbywać się w oparciu o zasady zawarte w Konwencji NZ o prawie morza. Zainteresowanie tym obszarem wynika z analiz naukowych, które wskazują, że na obszarze tym może znajdować się aż 22% nieodkrytych jeszcze zasobów naturalnych Ziemi. Roszczenia Danii obejmują obszary przyległe do Grzbietu Łomonosowa. Tym samym Dania wchodzi w konflikt z roszczeniami terytorialnymi przedstawianymi przez Kanadę i Rosję. Roszczenia prezentowane przez Danię obejmują obszar około 900.000 km2 (prawie 20 razy większy niż terytorium Danii). (więcej informacji tutaj).

Kolejne głosy w sprawie palestyńskiej: Hiszpania, Irlandia, Francja, Parlament Europejski i... Niemcy

Od kiedy w październiku pisaliśmy o uznaniu państwowości Palestyny przez rząd Szwecji (tu) oraz o wezwaniu brytyjskiego rządu do podjęcia tożsamych kroków przez Izbę Gmin (tutaj), tożsame apele pod adresem własnych rządów wystosował Seanad Éireann, izba wyższa irlandzkiego Parlamentu (Al Arabiya News, Irish senate calls for recognition of Palestinian state), oraz  hiszpański Congreso de los Diputados (The Jerusalem Post, Spanish parliament easily passes measure recognizing Palestinian state). Niebawem możemy być świadkami przynajmniej 3 kolejnych wystąpień.