Kilka refleksji po 13. Konferencji Ministerialnej Światowej Organizacji Handlu

Na przełomie lutego i marca 2024 r. w Abu Dhabi odbyła się 13 Konferencja Ministerialna WTO. Z oficjalnych komunikatów oczywiście bije optymizm, bo Konferencja się odbyła, a w dodatku udało się przyjąć jakiś dokument końcowy. WTO udowodniła, że może nie ma się najlepiej, ale wciąż żyje, pomimo kryzysu w systemie rozstrzygania sporów oraz braku sukcesu w negocjacjach dotyczących wdrażania przyjętego podczas zeszłorocznej konferencji (MC12) porozumienia w sprawie subsydiów w rybołówstwie (które ratyfikowało dopiero 71 z potrzebnych do wejścia w życie 110 państw).

Australia wszczyna postępowanie sporne WTO w przedmiocie chińskich ceł na import wina

Rząd australijski poinformował o wszczęciu nowego postępowania spornego przed WTO przeciwko Chinom, tym razem w związku z barierami celnymi nakładanymi na australijskie wino (Al Jazeera, Australia takes wine dispute with China to WTO as sales plunge). W grudniu 2020 Australia wszczęła postępowanie dotyczące chińskich barier handlowych na import australijskiego jęczmienia (WTO, Australia initiates WTO dispute complaint against Chinese barley duties). 

Jest to kolejne pogorszenie stosunków dwustronnych w ostatnich miesiącach. W 2020 r. sygnalizowaliśmy że to m.in. Australia wiodła prym w ramach Sojuszu Pięciorga Oczu ustanowienia środków ochrony rodzimego rynku 5G przed wejściem chińskich koncernów. Relacjom dwustronnym między oboma państwami również nie pomogły kolejne apele premiera Scotta Morrisona, choćby we wrześniu 2020 r. na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ, o przeprowadzenie gruntownego międzynarodowego dochodzenia celem wyjaśnienia przyczyn wybuchu pandemii COVID-19 (Reuters, Australia says world needs to know origins of COVID-19). Wreszcie udział Australii we współpracy czterostronnej Quad jest odbierany przez Beijing jako wrogi (zob. nasz post).W rezultacie Chiny ustanowiły m.in. cła na australijską wołowinę i wszczęły postępowanie antydumpingowe dotyczące australijskiego wina. 

Z perspektywy Australii decyzja o przyjęciu konfrontacyjnej postawy jest trudno, jako że to właśnie chiński rynek jest dlań pierwszym zagranicznym partnerem handlowym. Notyfikacja sporu o wino nastąpiła tydzień po szczycie G7 (zob. nasz post), podczas którego Australia wezwała on partnerów do zajęcia bardziej asertywnej postawy względem Chin, w tym włącznia się w projekt B3W (Build Back Better World), który ma stanowić odpowiedź na chińską Inicjatywę Pasa i Szlaku. 

Zawieszenie broni ws. UE-USA o subsydia lotnicze i odnowa multilateralnego porządku handlowego

Dwa lata od ostatnich zapowiedzi końca sporu o subsydia lotnicze (nasz post), Unia Europejska i USA szumnie ogłosiły zawieszenie ceł ochronnych w zw. z subsydiowaniem produkcji AirBusa i Boeinga (zob. choćby Reuters, U.S, EU agree truce in 17-year Airbus-Boeing conflict). 

Chwila wydaje się podniosła: deklaracja padła przy okazji szczytu G7, podczas którego państwa demokratyczne złożyły deklaracje podjęcia wspólnych wysiłków na rzecz (Komunikat wirtualnego szczytu szefów państw G7 z 19 lutego 2021) na rzecz:

• odnowy multilateralnego systemu handlowego opartego na prawie oraz systemu rozstrzygania sporów,
• przywrócenia dynamiki negocjacji handlowych (w szczególności dot. subsydiów w sektorze rybołówstwa),
• walki z pracą przymusową w globalnych łańcuchach dostaw,
• a także - w sposób zawoalowany -  walki z nadużyciami systemu WTO przez Chiny m.in. w zakresie przymusowego transferu technologii czy dumpingu socjalnego.

Z pewnością nie sposób odbudować stosunków atlantyckich, nadwyrężonych po kadencji Donalda Trumpa, w ciągu jedno spotkania. Zarazem jednak Simon Lester zauważa, że entuzjazm dotyczący Porozumienia o ramach współpracy ws. dużych samolotów cywilnych może być nieco przedwczesny. Ani bowiem z jego treści, ani oświadczeń  stron na konferencjach prasowych nie wynika aby osiągnięto porozumienie co do meritum. Strony wyrażają jedynie wielki entuzjazm co do dalszych rozmów, co  nie rozwiązuje wątpliwości jak choćby rozliczyć dotychczasowe subsydia co do których m.in. orzekały organy rozstrzygania sporów WTO.

Ngozi Okonjo-Iweala bliska objęcia sterów Światowej Organizacji Handlu

Była minister finansów Nigerii, Ngozi Okonjo-Iweala, jest już nieomal pewna nominacji na stanowisko Dyrektor Generalnej Światowej Organizacji Handlu (WTO). Stało się tak w związku z wycofaniem z wyścigu drugiej finalistki, koreańskiej minister handlu, Yoo Myung-hee (NYT, Ngozi Okonjo-Iweala Set to Become W.T.O.’s First Female Leader).

Ponieważ DG WTO wybierany jest w drodze konsensusu, szczególnie istotne było poparcie ze strony nowej administracji USA. Normalnie nie byłoby to zaskakujące zważywszy na fakt, że Okonjo-Iweala posiada również obywatelstwo USA. Jak jednak pisaliśmy w listopadzie ubiegłego roku, to właśnie głosy USA i Korei - w opozycji do pozostałych członków Organizacji - wstrzymały wybór następczyni Roberta Azevêdo. Ten ostatni podał się do dymisji ze względów osobistych w maju ub.r.

Tym samym stanowisko Dyrektor Generalnej WTO pierwszy raz przypadnie Afrykance. Będzie to również pierwsza kobieta piastująca ten urząd, co zbiega się w czasie z kadencjami kobiet na czele innych najważniejszych międzynarodowych organizacji gospodarczych:  Kristalina Georgieva jest Prezesem Międzynarodowego Funduszu Walutowego a Christine Lagarde kieruje Europejskim Bankiem Centralnym (a także Ursula von der Leyen będąca przewodniczącą Komisji Europejskiej).

UE wzmacnia instrumentarium sankcji handlowych

Komisja Europejska, Parlament i Rady wypracowały kompromis ws. wzmocnienia unijnego reżimu sankcji handlowych (European Commission, EU strengthens trade enforcement arsenal with revamped regulation). Bezpośrednią przesłanką do podjęcia prac legislacyjnych jest trwający paraliż mechanizmu rozstrzygania sporów w Światowej Organizacji Handlu (WTO). 

USA blokują wybór swojej obywatelki na Dyrektora Generalnego WTO

Wysoki przedstawiciel USA ds. handlu wyraził sprzeciw amerykańskiej administracji wobec kandydatury Okonjo-Iweala na stanowisko Dyrektora Generalnego Światowej Organizacji Handlu. Sytuacja jest w trójnasób szczególna (USTR, Statement from the Office of the U.S. Trade Representative on the WTO Director-General Selection Process).

Dyrektor Generalny WTO Roberto Azevêdo podał się do dymisji

Rok przed upływem swoją dymisję ogłosił Dyrektor Generalny Światowego Organizacji Handlu (WTO) Roberto Azevêdo. Jak poinformował jego decyzja, podyktowana względami osobistymi, pomoże organizacji "stawić czoła nowej post-COVIDowej rzeczywistości" (RTE, WTO chief Azevêdo to step down one year early).

Dyrektor pozostawia organizację w krytycznym dla niej momencie: dławioną kryzysem instytucjonalnym Ciała Odwoławczego (nasz ostatni post), odczuwającą skutki chińsko-amerykańskiej wojny handlowej, w przede dniu szoków handlowych związanych z Brexitem (nasze posty) i COVID-19 (tutaj).

Tym samym od zeszłego roku do dymisji podali się szefowie wszystkich najważniejszych międzynarodowych organizacji gospodarczych: WTO, MFW i MBOiR (post tutaj). Wszystko to niestety nie sprzyja ani legitymizacji ani stabilności systemu.

Próby ratowania systemu rozstrzygania sporów Światowej Organizacji Handlu

Tak jak już wspominaliśmy na naszym blogu (zob. nasz post tu) system rozstrzygania sporów działający w ramach Światowej Organizacji Handlu (WTO) został, na skutek działań Stanów Zjednoczonych, częściowo sparaliżowany. W grudniu 2019 r. upłynął bowiem okres kadencji dwóch członków Organu Odwoławczego (AB), w efekcie czego jedyną osobą jaką pozostała w jego składzie jest sędzia Hong Zhao (Chiny). Brak możliwości uformowania 3-osobowego składu spowodował, że AB nie może rozpatrzyć żadnych nowych apelacji. W konsekwencji strona sporu niezadowolona z jego rozstrzygnięcia w pierwszej instancji otrzymała de facto prawo weta – wystarczy bowiem, że złoży odwołanie by zablokować „uprawomocnienie się” raportu.

UE, Chiny i 15 członków WTO reanimują system rozstrzygania sporów

W miniony piątek Unia Europejska, Chiny i 15 innych członków Światowej Organizacji Handlu (WTO) porozumieli się w Davos co do powołania tymczasowego mechanizmu apelacyjnego WTO (NYT, EU, China and Others Agree Appeals System to Settle WTO Disputes). Jest to próba doraźnego odroczenie problemu, który sygnalizowaliśmy na początku grudnia 2019, tj. sparaliżowania przez USA systemu rozstrzygania sporów WTO (tu i tu). 

Stronami tymczasowego mechanizmu multilateralnego mają zostać również Australia, Brazylia, Chile, Costa Rica, Gwatemala, Kolumbia, Korea Płd., Meksyk, Nowa Zelandia, Panama, Singapur, Szwajcaria i Urugwaj (Statement by Ministers, Davos, Switzerland, 24 January 2020). Mechanizm miałby funkcjonować na podstawie art. 25 DSU i pozostać otwarty dla wszystkich zainteresowanych członków WTO.

Koniec WTO jakie znamy: kilka słów o kryzysie systemu rozstrzygania sporów

Wszystko wskazuje na to, że 10 grudnia 2019 r. zakończy się pewna era w historii Światowej Organizacji Handlu (WTO). Tego dnia upływa bowiem okres kadencji dwóch członków (Ujal Singh Bhatia oraz Thomas R. Graham) Organu Odwoławczego (AB), w efekcie czego jedyną osobą jaką pozostanie w jego składzie będzie sędzia Hong Zhao (Chiny). Co to oznacza i jak znaleźliśmy się w tym punkcie? 

AB pełni w systemie rozstrzygania sporów WTO funkcję sądu drugiej instancji. Każda ze stron, o ile jest niezadowolona z rozstrzygnięcia sporu na poziomi panelu, może złożyć apelację, którą rozstrzyga właśnie AB, obradując w trzyosobowym składzie. W jego skład wchodzi w sumie siedmiu członków wybieranych na 4-letnią kadencję, przy czym, by zagwarantować ciągłość funkcjonowania tego organu, termin ten upływa w innym momencie dla poszczególnych osób. Raporty AB są faktycznie ostateczne – muszą być co prawda zaakceptowane przez Organ ds. Rozstrzygania Sporów (DSB) ale odbywa się to automatycznie. Brak możliwości uformowania 3-osobowego składu powoduje jednak, że AB nie może rozpatrzyć żadnych nowych apelacji. Wystarczy więc by strona, która przegrała postępowanie w pierwszej instancji, złożyła apelację by doprowadzić do sytuacji, w której spór pozostanie nierozstrzygnięty. Oznacza to również, że druga strona sporu zostanie de facto pozbawiona możliwości egzekwowania swoich praw wynikających z członkostwa w organizacji. W sensie historycznym jest to więc powrót do sytuacji jaką mieliśmy do czynienia w GATT 1947 (traktatu który regulowała międzynarodowe relacje handlowe do czasu powołania WTO), kiedy to każdej stronie umowy przysługiwało prawo weta w stosunku do raportów paneli. 

Guest post: Kryzys finansowy WTO czasowo zażegnany?

Pod koniec listopada państwa WTO wypracowały wstępne porozumienie ws. finansowania organizacji na 2020 rok, tj. na połowę 2-letniego cyklu finansowego. Ceną za odblokowanie budżetu ma być drastyczna redukcja środków (87% i 95%) na rzecz Organu Apelacyjnego (członkowie Organu nie są funkcjonariuszami WTO a ekspertami). 

Ostateczna decyzja w sprawie budżetu WTO zostanie podjęta 9-11 grudnia, tj. w przeddzień daty paraliżu mechanizmu rozstrzygania sporów.

Guest post: Klauzula bezpieczeństwa narodowego w (nie)bezpieczeństwie?

5 kwietnia 2019 r. został opublikowany długo oczekiwany raport zespołu orzekającego Światowej Organizacji Handlu (WTO) w sprawie nałożonych przez Rosję restrykcji w ruchu tranzytowym w stosunku do towarów pochodzenia ukraińskiego (Russia – Measures Concerning Traffic in Transit ). Raport zespołu jest o tyle istotny, że potencjalnie ma daleko idące konsekwencje dla niektórych sporów o strategicznym znaczeniu jakie toczą się aktualnie pomiędzy członkami WTO. Zespół miał bowiem możliwość (po raz pierwszy w historii WTO) interpretacji tzw. klauzuli bezpieczeństwa narodowego zawartej w Art. XXI Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT 1994). 

Tło sporu 

Przedmiotem sporu były wprowadzone w 2016 r. przez Rosję restrykcje w drogowym i kolejowym ruchu tranzytowym w stosunku do towarów pochodzenia ukraińskiego wysyłanych przez terytorium Rosji do Azji (m.in. Kazachstanu, Tadżykistanu czy Mongolii). Zdaniem Ukrainy środki te były sprzecznych z zasadami dotyczącymi wolności tranzytu oraz ogłaszania i stosowania przepisów obowiązujących w handlu (Art. V i X GATT 1994). Dodatkowo Ukraina zarzucała Rosji niestosowanie się do zobowiązań wynikających z jej traktatu akcesyjnego do WTO. 

Komisarz Malmström o odnowieniu paktu transatlantyckiego

7 marca b.r. przemawiająca na Uniwersytecie Georgetown Komisarz UE ds. handlu Cecilia Malmström wezwała  do nowego partnerstwa transatlantyckiego, które miałoby stworzyć podwaliny pod nowy ład XXI wieku, oparty na stabilności i dobrobycie. Stanowi to kolejny krok ku wznowieniu dwustronnych negocjacji handlowych po tym jak w styczniu KE opublikowała dwie propozycje nowych mandatów negocjacyjnych (Reuters, EU open to discussing cars, not farming in U.S. trade talks) a w lutym komitet ds. handlu Parlamentu Europejskiego wezwał unijne rządy do poparcia rozmów (Reuters, EU parliament committee backs start of U.S. trade talks).

Identyfikując źródła rosnących wpływów Chin, Komisarz zaznaczyła, że jest zwolenniczką konkurencji, pod warunkiem że wszyscy stosują się do tych samych zasad. Odpowiednio, to normy prawne - ich naruszenie, reforma i egzekwowanie - powinny stanowić antidotum na kryzys liberalnej demokracji i gospodarki wolnorynkowej. W przypadku UE realizowana już reforma w zakresie międzynarodowych relacji handlowych rozciąga się od nowych przepisów antydumpinowych i antysubsydyjnych po monitorowanie napływających inwestycji zagranicznych. 

Ład transatlantycki dla obrony demokracji liberalnej miałby być oparty na współpracy gospodarczej i handlu dla pokoju, w odnowionych ramach normatywnych, na fundamencie zreformowanej WTO. Tandem UE-USA miałby zaś razem z Japonią dać nowy impuls dla ochrony gospodarki rynkowej opartej na prawie (Delegation of the European Union to the United States, Joint Statement of the Trilateral Meeting of the Trade Ministers of the European Union, Japan and the United States).

Australia dołącza do Porozumienia w sprawie zamówień rządowych

Australia została w środę 17 października zaakceptowana jako 48 członek Porozumienia w sprawie zamówień rządowych (GPA). Zostanie pełnym członkiem GPA przez Australię nastąpi 30. dnia po złożeniu dokumentów ratyfikacyjnych przez Australię, która dołączy między innymi do Unii Europejskiej i jej państw członkowskich, Kanady, Stanów Zjednoczonych czy Japonii. Jest to istotne rozszerzenie dostępnego dla pozostałych państw rynku zamówień publicznych. Australia nie kryje także, że chodzi jej głównie o dostęp do rynku zamówień publicznych państw, które już są stronami GPA, a także negocjujących przystąpienie Chin i Rosji. Australia swoje przystąpienie do GPA negocjowała od 2015 r.

Porozumienie w sprawie zamówień publicznych jest tzw. porozumieniem plurilateralnym WTO, czyli nie wszystkie państwa członkowskie muszę być jego stronami. Państwa na podstawie GPA mają obowiązek prowadzenia otwartych, sprawiedliwych i przejrzystych przetargów. Zobowiązują się również do otwarcia swojego rynku zamówień publicznych w określonych przez nie obszarach zgodnie z ich listami koncesyjnymi (w przypadku Australii nie jest ona jeszcze znana publicznie). W tych obszarach zobowiązane są do przyznania traktowania narodowego podmiotom z państw będących stronami GPA.

Spotkanie G20 poświęcone handlowi i inwestycjom zagranicznym

W zeszły piątek (14 września 2018 r.) odbyło się w Buenos Aires kolejne spotkanie ministrów państw grupy G20, tym razem poświęcone zagadnieniom handlu międzynarodowego oraz inwestycjom zagranicznym. Spotkanie organizowała Argentyna, która od listopada 2017 r. sprawuje roczne przewodnictwo grupy (więcej szczegółów można znaleźć tu, oficjalna strona internetowa dotycząca przewodnictwa Argentyny jest natomiast dostępna tu). 

Raport panelu WTO w sprawie wymogu jednolitych opakowań wyrobów tytoniowych

Pod koniec czerwca 2018 r. zespół orzekający WTO wydał długo oczekiwany raport w sprawie jednolitych opakowań wyrobów tytoniowych. Wymóg taki wprowadziła w 2012 r. Australia (nota bene jako pierwszy kraj na świecie). Celem nowego prawa było zwiększenie ochrony zdrowia publicznego poprzez zniechęcanie potencjalnych użytkowników przed rozpoczynaniem lub powrotem do używania wyrobów tytoniowych oraz zachęcanie tych którzy już używają tych produktów do ich porzucenia. Cel ten miał być realizowany poprzez zwiększenie skuteczność ostrzeżeń zdrowotnych umieszczanych na opakowaniach oraz generalne ograniczenie atrakcyjność wyrobów tytoniowych.

Ustawa oraz jej akty wykonawcze określiły w szczegółowy sposób wygląd opakowań produktów tytoniowych, w tym ich kolor, kształt i wielkość, a także rozmieszczenie na nich poszczególnych elementów. Zgodnie z tymi przepisami wszystkie opakowania wyrobów tytoniowych muszą mieć ciemnooliwkowe tło (ang. drab dark brown lub – w technicznej nomenklaturze – Pantone 448C). Ustawa wprowadziła również zakaz umieszczania na opakowaniach wyrobów tytoniowych jakichkolwiek znaków towarowych i innych oznaczeń, poza marką wyrobu, nazwą producenta oraz określeniem wariantu produktu (np. menthol, gold , blue lub white). Nazwy te mogą być umieszczone na opakowaniu jedynie w określonych miejscach oraz przy użyciu obowiązkowej czcionki (Lucida Sans). Również wielkość i kolor czcionki są uregulowane. Standaryzacji poddano także wielkość oraz kształt opakowania – zarówno jednostkowego, jak i zbiorczego (kartony).

Wygląd opakowania papierosów
(źródło: https://www.telegraph.co.uk/science/2017/04/26/plain-cigarette-packaging-works-scientists-suggest-ahead-uk/) 

Czy to już koniec światowego systemu handlu jaki znamy?

Kolejne dni przynoszą coraz gorsze wiadomości dotyczące przyszłości handlu międzynarodowego. Wydaję się, że system jaki znamy (relatywnie otwarty i oparty na regułach Światowej Organizacji Handlu) odchodzi właśnie w przeszłość. Nie jest przy tym jasne jaki nowy porządek wyłoni się z postępującego chaosu. Zmiany te niewątpliwie będą miały burzliwy charakter i mogą doprowadzić do globalnej recesji (por. z oświadczeniem IMF). Będą one również oddziaływać na Polskę – bezpośrednio bo nie można wykluczyć, że w pewnym momencie jakieś polskie produkty zostaną objęte dodatkowymi cłami, i pośrednio - głównie przez Niemcy, które są największym eksporterem w Unii Europejskiej (UE) i jednocześnie największym odbiorcą naszych towarów. Polska, jako część UE, będzie musiała również zaangażować się (przynajmniej formalnie) w pogłębiający się spór pomiędzy Europą a Stanami Zjednoczonymi. Cały czas pozostaje otwartym pytaniem jak te napięcia wpłyną na bezpieczeństwo transatlantyckie. Czy narastające spory handlowe mogą doprowadzić do marginalizacji NATO? Wycofania się amerykańskiej armii z Europy? Przyglądając się dotychczasowym poczynaniom Donalda Trump’a nie można wykluczyć takiego scenariusza. Z punktu widzenia Polski byłby on skrajnie negatywny, szczególnie jeżeli weźmie się pod uwagę zbliżający się szczyt Trump – Putin oraz postępującą marginalizację Polski w Unii Europejskiej (w tym w obszarach związanych z bezpieczeństwem i obronnością). 

Stany Zjednoczone nakładają dodatkowe cła na aluminium oraz stal z UE, Meksyku i Kanady!

Czyli jednak… Stany Zjednoczone zdecydowały się ostatecznie na wprowadzenie dodatkowych ceł na stal oraz aluminium z Unii Europejskiej (UE), Meksyku oraz Kanady. Cła te obowiązują już od dzisiaj. W przypadku stali dodatkowe cło zostało ustalone na poziomie 25%, zaś w przypadku aluminium określono je na poziomie 10%. Tak jak sygnalizowaliśmy to we wczorajszym poście, ruch ten nie stanowi zaskoczenia i wpisuje się dotychczasowe działania podjęte przez Stany Zjednoczone (jakkoliwiek są one irracjonalne). 

Przypomnijmy, że cła te zostały pierwotnie wprowadzone w marcu 2018 r. Część krajów nie została jednak nimi objęta - stosowanie nowych zasad zostało w stosunku do nich czasowo zawieszone. Miało to dać czas amerykańskim negocjatorom na uzyskanie pewnych ustępstw od swoich partnerów handlowych. W przypadku UE propozycja amerykanów sprowadzała się do wprowadzenia dobrowolnych ograniczeń eksportowych na poziomie 10% aktualnego eksportu tych produktów (praktyki, która jest nielegalna z punktu widzenia prawa WTO), zaś w przypadku Meksyku oraz Kanady miał to być instrument nacisku na te kraje w kontekście renegocjacji Porozumienia NAFTA (Amerykanie proponowali permanentne zawieszenie ceł w przypadku zaakceptowania ich propozycji odnośnie kształtu nowej umowy). Taktyka te najwyraźniej zawiodła, gdyż strony nie doszły do porozumienia. 

Spór pomiędzy USA a UE o subsydia dla przemysłu lotniczego na finiszu

W zeszłym tygodniu zapadło istotne rozstrzygnięcie w trwającym od ponad 14 latu sporze pomiędzy USA a UE dotyczącym subsydiów dla przemysłu lotniczego (spór pomiędzy stronami ciągnie się od 2004 r.). Było ono szeroko komentowane w prasie zagraniczne (por. z komentarzami w Financial Times, BBC czy The Wall Street Journal), w Polsce jednak przeszło prawie niezauważone (wśród wyjątków znalazła się m. in. Rzeczpospolita, która jednak opublikowała tylko krótką informację).

Organ Odwoławczy WTO w swoim raporcie uznał (podobnie jak zrobił to wcześniej panel, który rozstrzygał spór w pierwszej instancji), że UE nie wyeliminowała wszystkich instrumentów niedozwolonej pomocy publicznej dla Airbus’a, przyznanej spółce w kontekście produkcji dwóch modeli samolotów - A380 oraz A350 (to że takie instrumenty byłby stosowane zostało już stwierdzone w raporcie z 2011, po wydaniu tego raportu na UE spoczywał obowiązek dostosowania swoich działań do wymogów prawa WTO, aktualny spór dotyczy właśnie prawidłowości wdrożenia poprzednich rekomendacji panely WTO oraz Organu Odwoławczego). Zdaniem Organu Odwoławczego Airbus nadal otrzymywał niedozwoloną pomoc publiczną w formie niżej oprocentowanych kredytów niż te które były dostępne na rynku finansowym. W tym więc zakresie UE oraz jej państwa członkowskie (Francja, Niemcy, Hiszpania oraz Wielka Brytania) nie wykonały orzeczenia organów ds. rozstrzygania sporów WTO. Paradoksalnie Komisja Europejska również ogłosiła sukces wskazując, że większość zarzutów podniesiona przez USA w odwołaniu została oddalona. Jednocześnie Komisja zapowiedziała jak najszybsze dostosowanie systemu pomocy publicznej do wymogów prawa WTO (w zakresie wynikającym z najnowszego raportu). 

Wojna handlowa Trumpa wchodzi w nową fazę? Chiny rozpoczynają formalny spór w WTO

Chiny przekazały wniosek o rozpoczęcie konsultacji z USA w sprawie dodatkowych ceł nałożonych przez USA. O planach nałożenia dodatkowych ceł na podstawie Sekcji 301 Trade Act z 1974 r. (o cłach informowaliśmy tu). Zarzuty nie odnoszą się zatem do wcześniejszych, ale głośniejszych działań Stanów Zjednoczonych,dotyczących podniesienia ceł na stal i aluminium (nasz post w tej sprawie). Chiny działają w tym przypadku bardzo szybko. Lista towarów, na które mają zostać nałożone cła został ogłoszona 3 kwietnia, a już następnego dnia - 4 kwietnia - do WTO trafił wniosek o konsultacje, który jest pierwszym krokiem w formalnym sporze, koniecznym dla dalszego ewentualnego ustanowienia Panelu w tej sprawie.