Projekt FTA UE-Meksyk

Światło dzienne ujrzał projekt Umowy o wolnym handlu między UE a Meksykiem. 

Zgodnie z oświadczeniem Komisji Europejskiej jest to wersja tekstu stanowiąca przedmiot ogólnego porozumienia, aczkolwiek szczegółowe postanowienia mogą ulec zmianie.

Do tekstu zapewne będzie jeszcze wracać. Warto jednak zasygnalizować 3 elementy:

• arbitrzy w sporach inwestycyjnych mają być uprzednio powoływani na listę przez państwa, a nie przez inwestorów w konkretnym sporze,
• w razie wejścia w życie będzie to kolejna umowa zawarta przez UE przewidująca ustanowienie stałego mechanizmu apelacyjnego w sporach inwestycyjnych,
• załącznikiem do umowy jest kodeks postępowania dla członków trybunału i ciała apelacyjnego, oraz dla mediatorów.

USMCA wchodzi w życie

Po olbrzymich petrurbacjach politycznych z dniem 1 lipca 2020 wszedł w życie trójstronnego traktat USA-Meksyk-Kanada USMCA vel CUSMA vel T-MEC. Tak jak pisaliśmy tutaj i tu USMCA tym samym zastępuje obowiązujący dotąd traktat NAFTA. 

W internecie można bez trudu znaleźć szereg komentarzy dotyczących tego wydarzenia. 

Tylko Kluwer Arbitration Blog poświęcił USMCA sporo uwagi:

• USMCA as Part of a Global Trend Away From ISDS – An Australian Perspective
• Investment Arbitration in the Financial Services Chapter: What Changed and What Remains?
• USMCA and U.S. Investors – A Reversal of Fortune?
• SAVE THE DATE: July 1, 2023 – Canada is Out. Legacy Investors, Get Your Investment Claims In!
• An Obituary for NAFTA’s Investment Chapter
• Introducing a New Era in Regional ISDS with NAFTA 2.0

Polityczny kompromis ws. podpisania USMCA

Po upływie przeszło roku od ogłoszenia pomyślnego zakończenia negocjacji trójstronnego traktatu USA-Meksyk-Kanada USMCA (post tutaj), a po podpisaniu kolejnego porozumienia ws. rewizji postanowień USMCA, trzy państwa ogłosiły, że pokonano wszystkie przeszkody politycznych dla ratyfikacji traktatu. Tym samym, po 3 latach negocjacji, na początku przyszłego roku reżimu NAFTA powinien ustąpić miejsca USMCA.

Przeszkodę stanowił dotąd opór amerykańskiego Kongresu. Ceną za poparcie nowej wersji traktatu miało być podniesienie standardów ochrony praw pracowniczych - co budziło sprzeciw Meksyku - oraz ograniczenie zakresu ochrony praw własności intelektualnej z której korzystają koncerny farmaceutyczne (FT, Deal reached on revised USMCA trade pact).

Czy jednak USMCA niebawem nabierze mocy prawnej? W Izbie Reprezentantów udało się wypracować porozumienie ponad podziałami, co nie było oczywiste w sytuacji wszczętego postępowania impeachmentu prezydenta. W zdominowanym przez Republikanów Senacie pojawiła się natomiast sugestia odroczenia głosowania ws. traktatu po głosowaniu o usunięciu Donalda Trumpa z urzędu (Reuters, U.S., Canada and Mexico sign agreement - again - to replace NAFTA). Zresztą, nawet zanim porozumienie może zostać zagrożone w Kongresie USA, Meksyk podniósł zarzut, że Stany Zjednoczone próbują siłą faktów dokonanych (dialogu prezydent-Izba Reprezentatów) wymusić umieszczenie w protokole mechanizmów nieobjętych protokołem dodatkowym (FT, USMCA deal in question in dispute over labour inspectors).

USA proponują Meksykowi pomoc w walce z kartelami narkotykowymi

Kiedy 5 listopada w ataku w Meksyku zginęło 9 amerykańskich obywateli, ostrzelanych przez jeden z karteli narkotykowych, prezydent Trump napisał na Twitterze, że rząd USA jest gotowy pomóc Meksykowi „toczyć wojnę z kartelami narkotykowymi”. Dodał także, że „Jeśli Meksyk potrzebuje lub poprosi o pomoc w pozbyciu się tych potworów, USA są gotowe, chętne i są w stanie zaangażować się i wykonać tę pracę szybko i efektywnie. (…) Czasami potrzebujesz armii, aby pokonać armię!”. Biały Dom nie potwierdził do tej pory, że propozycja prezydenta Trumpa dotyczyła możliwości wysłania do Meksyku amerykańskich żołnierzy.

Doradca prawny Meksyku w ONZ o doktrynie unwilling or unable

Szerokim echem odbił się post opublikowany niedawno na blogu Just Security przez doradcę prawnego Meksyku przy ONZ, Pablo Arrocha Olabuenaga (pisał o nim m. in. The Guardian). Post dotyczy roli doktryny unwilling or unable i prawa do samoobrony w praktyce państw w Radzie Bezpieczeństwa ONZ (RB ONZ).

Pablo Arrocha Olabuenaga wskazuje w nim, że od 2014 r. co najmniej 13 państw poinformowało RB ONZ o użyciu siły w oparciu o art. 51 KNZ, czyli wykonując prawo do samoobrony indywidualnej lub zbiorowej, przeciwko aktorom niepaństwowym, bez zgody państwa, na terytorium którego operował taki aktor niepaństwowy. Większość przypadków dotyczyła użycia siły na terytorium Syrii w związku z walką z ISIS. USA, Kanada, Turcja i Australia informowały wówczas RB ONZ, że ich działania w Syrii są legalne, ponieważ syryjski rząd „jest niechętny lub nie jest w stanie” powstrzymać ataków ISIS ze swojego terytorium. Inne państwa, jak na przykład Belgia czy Niemcy, nie odwoływały się wprost do doktryny unwilling or unable, ale podnosiły, że ataki pochodzą z terytorium, nad którym syryjski rząd nie sprawuje efektywnej kontroli.

Prawnomiędzynarodowe aspekty rozruchów w Wenezueli

O Wenezueli, która ze sponsora rewolucji m.in. na bratniej Kubie stopniowo zmieniała się w, szargane krwawo tłumionymi zamieszkami, państwo na skraju bankructwa pialiśmy od 2014 r. (posty tu i tu). Pod koniec 2017 r. zadaliśmy pytanie, czy rozwój wypadków stanie się przedmiotem postępowania przed MTK. Pisaliśmy również o rozważanej przez administrację amerykańską interwencji humanitarnej. W ostatnich dniach konflikt trawiący to państwo uległ gwałtownemu zaostrzeniu, a przyszłość prezydenta Maduro zdaje się spoczywać w rękach wojska (i dalszego finansowania przez Rosję).

Obok intrygujących aspektów krajowych i ściśle politycznych, sytuacja jest nader interesująca z punktu widzenia prawa międzynarodowego.

Źródło: The National Interest, Is Venezuela on the Brink of Economic and Social Collapse?

Promyk nadziei dla multilateralizmu gospodarczego: CPTPP wchodzi w życie

Mniej więcej od czasu objęcia prezydentury USA przez Donalda Trumpa przyszłość multilateralnej współpracy gospodarczej wydawała się coraz bardziej niepewna, o czym pisaliśmy choćby w kontekście szantażu renegocjacji NAFTA, zawieszenia negocjacji z Unią Europejską (TTIP), czy wreszcie wycofania się w styczniu 2017 r. przez Stany Zjednoczone z rozmów o powołaniu Partnerstwa Transpacyficznego (TPP). Jak wskazywaliśmy jeszcze w listopadzie 2017 r. część państw negocjujących TPP chciała szybkiego podpisania traktatu, inne oczekiwały dalszych rozmów, a wreszcie dla części nieobecność USA czyniła wątpliwym korzyści z udziału w takim mechanizmie integracji.

Ostatecznie 30 grudnia 2018 r. 583. stronicowy traktat w nowej wersji (Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership - CPTPP, określany również mianem TPP-11) wszedł w życie wobec pierwszych 6 państw: Australii, Japonii, Kanady, Meksyku, Nowej Zelandii i Singapuru. 14 stycznia 2019. traktat wejdzie w życie wobec Wietnamu. W Brunei Darussalam, Chile, Malezji i Peru wymagane jest jeszcze dochowanie okresu 60. dni od momentu ratyfikacji.

Zakres TPP-11 obejmuje 13.2% światowej gospodarki, gdzie następuje 15% światowej wymiany handlowej. Łącznie jest to rynek wielkości 500 mln konsumentów. Przykładowo dla prężnej gospodarki Singapuru oznacza to, że 94% handlu w ramach CPTPP właśnie zostało uwolnione od ceł, w tym 99% handlu z Kanadą i 88% z Meksykiem z którymi dotąd państwo to nie miało żadnych preferencyjnych zasad handlowych (Ministry of Trade and Industry of Singapore, THE COMPREHENSIVE AND PROGRESSIVE AGREEMENT FOR TRANS-PACIFIC PARTNERSHIP ENTERS INTO FORCE IN DECEMBER).Nie dziwi zatem zaniepokojenie części przedsiębiorców amerykańskich perspektywą utraty pozycji na rzecz konkurencji choćby z Australii (Stait Times, Opportunities open up as CPTPP trade pact enters into force). 

Umiera NAFTa. Niech życje USMCA.

Po przeszło półtora roku trudnych negocjacji, a miesiąc po ostatnim przekroczeniu "nienaruszalnego amerykańskiego terminu" (nasz post tutaj), Minister spraw zgranicznych Kanady Chrystia Freeland oraz Przedstawiciel USA ds. handlu Robert Lighthizer ogłosili sukces negocjacji handlowych (Joint Statement from United States Trade Representative Robert Lighthizer and Canadian Foreign Affairs Minister Chrystia Freeland). Trójstronny traktat NAFTA ma zostać zastąpiony przez United States-Mexico-Canada Agreement (USMCA).

Szczegółów kompromisu przystąpienia Kanady do porozumienia wypracowanego wcześniej pezez USA i Meksyk na razie nie znamy. Z nielicznych doniesień wiadomo przykładowo że Stany Zjednoczone zdołały osiągnąć obniżenie barier dostępu na kanadyjski rynek mleczny (Global News, New NAFTA deal reached: Canada, U.S., Mexico reach trade agreement under new name). Kanadyjskie ustępstwa w tym zakresie mają być nieznacznie wyższe od poczynionych w ramach Comprehensive and Progressive Agreement for Trans-Pacific Partnership (CPTPP). Jak się wydaje porozumienie w sprawie ceł samochodowych zostanie uregulowane osobno.

Nowe NAFTA, czyli o co chodzi z porozumieniem handlowym pomiędzy USA i Meksykiem?

W tych niespokojnych dla handlu międzynarodowego czasach w ciągu ostatnich dwóch  tygodni pojawiły się kolejne interesująco i nieco zaskakująco brzmiące doniesienia. W ubiegłym tygodniu prezydent Trump obwieścił, że podpisał nowe porozumienie handlowe z Meksykiem. United States-Mexico Trade Agreement, jak sam je określił miałoby zastąpić (jak wynikało z wypowiedzi prezydenta USA) dotychczasową umowę trilateralną – NAFTA.  W rzeczywistości pogłoski o śmierci NAFTA są jednak przesadzone, chociaż pacjent od stanu idealnego jest daleki… 

Meksyk stał się 154. państwem-stroną Konwencji ICSID

W styczniu b.r. informowaliśmy, że Meksyk podpisał ad referendum Konwencję waszyngtońską o rozwiązywaniu sporów między państwami i obywatelami innych państw z 18 marca 1965 r. (Konwencji ICSID). Stosownie do poczynionych przygotowań w lipcu prezydent Meksyku, Enrique Peña Nieto, złożył w sekretariacie ICSID dokument ratyfikacyjny. Tym samym 26 sierpnia Konwencja ICSID weszła wobec Meksyku w życie.

Warto w tym kontekście zauważyć, że o ile decyzję o akcesji do Konwencji miały przyspieszyć niepewne losy NAFTA, o tyle Konwencja wchodzi w życie kiedy, jak się wydaje, Stany Zjednoczone i Meksyk wypracowały w końcu kompromis negocjacyjny (o czym w PPM w najbliższych dniach).

Wreszcie, na łamach PPM w ostatnich latach wracaliśmy do tematu wypowiadania BITów przez państwa latynoamerykańskie. Decyzja Meksyku wpisuje się natomiast w nowszy trend, tj. ponowego zainteresowania regionu BITami, aczkolwiek z większą świadomością kształowania praw i obowiązków stron. Dość tu choćby wspomnieć o kolejnych doniesieniach ws. intrygujących ekwadorskich prac nad nowym BITem modelowym.

Do kogą należą zatopione skarby konkwistadorów? - wrak galeonu San José a ochrona podwodnego dziedzictwa kultury

Źródło: https://es.wikipedia.org/wiki/Gale%C3%B3n_San_Jos%C3%A9#/media/File:Wager%27s_Action_off_Cartagena,_28_May_1708.jpg

W ostatnich tygodniach władze kolumbijskie przygotowują się do wydobycia wraku słynnego hiszpańskiego galeonu "San José”, który przewoził ładunek złota, srebra, szmaragdów i innych kamieni szlachetnych. Dzisiejsze szacunki wartości 200-tonowego ładunku sięgają od 5 do nawet 17 mld dol. Uważa się, że to najcenniejszy ładunek, jaki znajduje się na dnie wszystkich mórz. Uwieczniony przez Gabriela Garcíę Márqueza na kartach "Miłości w czasach zarazy", zyskał miano "Świętego Graala Wraków”, rozpalając wyobraźnię archeologów i poszukiwaczy skarbów na całym świecie.

28 maja 1708 r. "San José”, potężny, trzymasztowy hiszpański galeon, wyposażony 64 działa, wypłynął pod eskortą mniejszych jednostek w swój ostatni rejs. Okręt należał do Złotej Floty (zwanej także Flotą Skarbów albo Flotą Indii Zachodnich) przewożącej skarby z kolonii w Ameryce Łacińskiej do Hiszpanii, z których przez kilka wieków Habsburgowie finansowali swoją politykę imperialną w Starym i Nowym Świecie. Jego trasa miała wieść z Portobelo (dziś w Panamie) do hiszpańskiego Kadyksu. 8 czerwca, okręt płynął w stronę Cartageny (Cartagena de Indias, dziś w Kolumbii), gdzie miał przejść niezbędne naprawy przed dalszą podróżą. Wieczorem tego dnia został zaatakowany przez Brytyjczyków i w wyniku eksplozji pod pokładem zatonął wraz ładunkiem. Od lat 80. XX w. prowadzono jego poszukiwania. W dniu 27 listopada 2015 r. wrak "San José" został odnaleziony przez kolumbijską marynarkę wojenną, przy pomocy podwodnego pojazdu podwodnego REMUS 6000. 5 grudnia o odkryciu poinformował Prezydent Kolumbii, Juan Manuel Santos (zob. tu). Kolumbia uznała "San José" za część swojego podwodnego dziedzictwa, a informacje o dokładnym położeniu wraku utajnione. Roszczenia do zatopionego skarbu zgłaszane są jednak przez różne podmioty.

Źródło: https://www.tvn24.pl/magazyn-tvn24/jedna-z-najwiekszych-fortun-w-historii-czeka-na-dnie-morza-kto-ja-zdobedzie,161,2790

G7 w Charlevoix: Stany Zjednoczone wstają z kolan

Za nami szczyt G7 w Charlevoix, który może się okazać przełomowy w kształtowaniu zasad współżycia między Stanami Zjednoczonymi a ich tradycyjnie najważniejszymi partnerami. Prezydent USA Donald Trump, doprowadziwszy do fatalnego stanu relacje m.in. z najbliższymi sobie liderami Kanady i Francji, obrażony i obrażający pozostałych, opuścił szczyt przed jego oficjalnym zakończeniem, nie popierając komunikatu końcowego (WSJ, Trump Feuds With Leaders of France, Canada Before Summit).

Kanclerz Angela Merkel i prezydent Donald Trump - szczyt G7 w Charlevoix.
Źródło: WSJ

Na wzajemne relacje obecnej administracji amerykańskiej z resztą świata rzutują choćby wycofanie się USA z Porozumienia Paryskiego (nasz ostatni post) czy niedawne wycofanie się z nuklearnego porozumienia z Iranem (Joint Comprehensive Plan of Action, ostatnio tutaj); bezpośredni kontekst szczytu stanowiło jednak ostateczne uznanie Unii Europejskiej, Kanady i Meksyku za zagrożenie dla bezpieczeństwa narodowego USA i nałożenie nań ceł na import aluminium i stali z tych obszarów celnych (nasz post tutaj). W rezultacie zaledwie tydzień wcześniej ministrowie finansów pozostałych państw G7 podczas szczytu w Whistler wyrazili jednomyślne zaniepokojenie i obawy, że amerykańskie działania stanowią zagrożenie dla wolnego handlu i światowej gospodarki (G7, Chair's Summary: G7 Finance Ministers and Central Bank Governors' Meeting Whistler, British Columbia, June 2, 2018). Z kolei podczas szczytu ministrów OECD w Paryżu, Stany Zjednoczone drugi rok z rzędu odmówiły podpisania wspólnego komunikatu końcowego; zdaniem amerykańskich delegatów biznesu, administracja amerykańska dość ostentacyjnie dała do zrozumienia, że nie zależy jej na przywództwie w światowej rozmowach handlowych (USCIB, US Scuttles Trade Language at OECD Ministerial, Imposes Steel Tariffs), a pozostali ministrowie mieli zapowiedzieć wspólną odpowiedź na amerykańskie bariery celne. Bezpośrednio przed szczytem w Charlevoix doszło zaś do precedensowej koordynacji stanowisk, państw objętych amerykańskimi cłami, w zakresie wyboru ceł odwetowych. Trump zaś zaskoczył pozostałych wzywając do dopuszczenia Rosji - wykluczonej z forum G8/G7 w reakcji na bezprawną aneksję Krymu - do obrad (WSJ, Donald Trump’s Call for Russia to Rejoin G-7 Jolts Start of Summit).

Stany Zjednoczone nakładają dodatkowe cła na aluminium oraz stal z UE, Meksyku i Kanady!

Czyli jednak… Stany Zjednoczone zdecydowały się ostatecznie na wprowadzenie dodatkowych ceł na stal oraz aluminium z Unii Europejskiej (UE), Meksyku oraz Kanady. Cła te obowiązują już od dzisiaj. W przypadku stali dodatkowe cło zostało ustalone na poziomie 25%, zaś w przypadku aluminium określono je na poziomie 10%. Tak jak sygnalizowaliśmy to we wczorajszym poście, ruch ten nie stanowi zaskoczenia i wpisuje się dotychczasowe działania podjęte przez Stany Zjednoczone (jakkoliwiek są one irracjonalne). 

Przypomnijmy, że cła te zostały pierwotnie wprowadzone w marcu 2018 r. Część krajów nie została jednak nimi objęta - stosowanie nowych zasad zostało w stosunku do nich czasowo zawieszone. Miało to dać czas amerykańskim negocjatorom na uzyskanie pewnych ustępstw od swoich partnerów handlowych. W przypadku UE propozycja amerykanów sprowadzała się do wprowadzenia dobrowolnych ograniczeń eksportowych na poziomie 10% aktualnego eksportu tych produktów (praktyki, która jest nielegalna z punktu widzenia prawa WTO), zaś w przypadku Meksyku oraz Kanady miał to być instrument nacisku na te kraje w kontekście renegocjacji Porozumienia NAFTA (Amerykanie proponowali permanentne zawieszenie ceł w przypadku zaakceptowania ich propozycji odnośnie kształtu nowej umowy). Taktyka te najwyraźniej zawiodła, gdyż strony nie doszły do porozumienia. 

Prezydent Trump wypowiada światu wojnę handlową

Deklaracja ws. ustanowienia sankcji

8 marca prezydent Donald Trump wydał oświadczenia o nałożeniu dodatkowych 10 % ceł ad valorem na import wskazanych towarów aluminiowych (White House, Presidential Proclamation on Adjusting Imports of Aluminum into the United States) oraz dodatkowych 25% ceł ad valorem importowych na produkty stalowe (White House, Presidential Proclamation on Adjusting Imports of Steel into the United States) ponad cła już obowiązujące. Z zakresu ceł ochronnych wyłączono import z Kanady (największego zagranicznego dostawcy obu surowców) i Meksyku. Przedstawiciel ds. handlu będzie mógł również dokonywać wyłączeń przedmiotowych, tam gdzie będzie to niezbędne ze względów związanych z bezpieczeństwem w związku z brakiem krajowych zamienników.

Środki zostały przyjęte na podstawie, dość rzadko stosowanego, art. 232 Trade Expansion Act z 1962 r. Formalnie przesłanką do zastosowania sankcji były raporty Przedstawiciela ds. handlu z początku roku, wedle konkluzji których ilość i okoliczności (tj. światowa nadpodaż której państwa trzecie nie chcą przeciwdziałać) importu stali i aluminium do Stanów Zjednoczonych godzą w bezpieczeństwo narodowe tego państwa. Przejawiać się to ma w osłabianiu gospodarki krajowej i utrzymującej się groźbie zamykania zakładów produkcyjnych, a w rezultacie zmniejszeniu zdolności produkcyjnych na potrzeby bezpieczeństwa (obronności) w sytuacjach nadzwyczajnych, jak również w negatywnym oddziaływaniu na koniunkturę i dobrobyt gospodarczy. 

Meksyk przystąpi do Konwencji ICSID

Dominującym aktualnie tonem w debacie wokół traktatów o ochronie i popieraniu inwestycji (BITów) jest podważanie ich skuteczności i kwestionowanie legitymizacji. W tym atmosferze kolejne państwa decydują o rewizji swojego podejścia do BITów (zob. np. post dotyczący nowego BITu modelowego Indii) lub ich wypowiadaniu (np. post tu czy wpisy dotyczące Polski).

W tym kontekście na uwagę zasługuje decyzja Meksyku, od lat jednego z bardziej aktywnych państw w arbitrażu inwestycyjnym, który 12 stycznia podpisał ad referendum Konwencję waszyngtońską o rozwiązywaniu sporów między państwami i obywatelami innych państw z 18 marca 1965 r. (Konwencji ICSID). W przypadku zatwierdzenia decyzji przez parlament, Meksyk stanie się 154. stroną Konwencji (Bilaterals.org, Mexico signs the ICSID Convention; Lexology, Consequences for Mexico After Subscribing to the ICSID Convention).

Negocjacje TPP – przedwcześnie mówić o sukcesie

Po wycofaniu się USA z negocjacji TPP (Partnerstwa Transpacyficznego / Transpacific Partnership Agreement), rozmowy nadal nie wypłynęły na spokojne wody. Po tegotygodniowej, kolejnej, rundzie negocjacji Japonia i Meksyk ogłaszają sukces, ale Kanada studzi nastroje i dementuje informacje o postępie negocjacji.

Negocjacje NAFTA – propozycje USA zbyt kontrowersyjne

W tym tygodniu zakończyła się kolejna runda renegocjacji Północnoamerykańskiego Układu o Wolnym Handlu (NAFTA). O wcześniejszej pisaliśmy m.in. tu. Różnice między stronami, Kanadą, Meksykiem i USA, pozostają bardzo duże. Administracja Stanów Zjednoczonych prezentuje stanowisko negocjacyjne, które uważane jest przez partnerów, a także przez rodzime środowiska biznesowe, za niekorzystne dla rozwoju gospodarczego regionu.

Pierwsza runda renegocjacji NAFTA

Podczas gdy uwagę obywateli UE zaprzątają negocjacje Brexitowe i perspektywy ukształtowania przepływu osób, usług i towarów w relacjach z Wielką Brytanią (nasz ostatni post tutaj), po drugiej stronie Atlantyku, w dniach 16-20 sierpnia, rozpoczęto pierwszą rundę renegocjacji Północnoamerykańskiego Układu o Wolnym Handlu (NAFTA). Z tej okazji w Waszyngtonie spotkali się prezydenci USA Donald Trump i Meksyku Enrique Peña Nieto, oraz premier Kanady Justin Trudeau. Zespołom negocjacyjnym przewodzą zaś, odpowiednio, USTR Robert Lighthizer, Minister gospodarki Meksyku Ildefonso Guajardo oraz Minister spraw zagranicznych Kanady Chrystia Freeland (Reuters, NAFTA negotiators aim for 'ambitious' start to talks: U.S. official).

Oficjalnego harmonogramu rozmów, których celem ma być "dostosowanie porozumienia do potrzeb nowoczesnej gospodarki", jednak nie przyjęto (Business Insider, Here's what you need to know as NAFTA negotiations begin). Jak oświadczył Przedstawiciel ds. handlu (USTR) Robert Lighthizer chodzi przede wszystkim o wymogi gospodarki cyfrowej, ochronę własności intelektualnej kwestie pracownicze, środowiskowe, bezpieczeństwo żywnościowe a także regulacje odnoszące się do przedsiębiorstw publicznych (Reuters, Trump administration starts countdown to NAFTA talks in mid-August).

Handel międzynarodowy w dobie Trumpa

Jakiś czas temu pisaliśmy o możliwej polityce handlowej Stanów Zjednoczonych po zwycięstwie Donalda Trumpa w wyborach prezydenckich (por. z naszym postem z listopada 2016 r.). Niedługo upływa 5 miesięcy nowej prezydentura warto więc pokusić się o małe podsumowanie. Do jakiego stopnia administracja Trumpa zrealizowała jego zapowiedzi wyborcze w odniesieniu do handlu międzynarodowego?

Stebelski-Orlowski odwołany z funkcji konsula honorowego w Meksyku

Za pośrednictwem komunikatu przesłanego PAP, Ministerstwo Spraw Zagranicznych poinformowało, że "Pan Alberto Stebelski-Orlowski z dniem 30 kwietnia br. został odwołany z funkcji Konsula Honorowego RP w Tulancingo". (RP, MSZ: Stebelski-Orlowski odwołany z funkcji konsula honorowego w Meksyku). 

Decyzję wiąże się z odmową konsula przyjęcia Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej z rąk prezydenta Andrzeja Dudy (Polsat News, Konsul honorowy w Meksyku nie przyjął orderu od prezydenta Dudy). Informacja o odwołaniu konsula honorowego w Meksyku dobiegła zaledwie kilka dni po tym, jak presja medialna zmusiła MSZ do zawieszenia, sprzyjającej partii rządzącej, konsul honorowej w Akron (USA) ze względu na upowszechnianie treści o charakterze nie licującym z powagą pełnionej funkcji (wpis tutaj).