Tajemnicza rezygnacja premiera Libanu czyli kolejny kryzys na Bliskim Wschodzie

Po kryzysie w Katarze, Arabia Saudyjska zamieszana jest w kolejny kryzys na Bliskim Wschodzie. Wszystko za sprawą tajemniczej rezygnacji premiera Libanu Saad al-Haririego, do której al-Hariri miał zostać podobno zmuszony w czasie jego wizyty w Arabii Saudyjskiej. Lider Hezbollahu, politycznego oponenta premiera al-Haririego, ogłosił nawet wczoraj wieczorem, że zatrzymanie libańskiego premiera w Rijadzie jest deklaracją wojny Arabii Saudyjskiej przeciwko Libanowi.

Saad al-Hariri ogłosił swoją rezygnację w sobotę 4 listopada, podczas podróży do Arabii Saudyjskiej w wystąpieniu telewizyjnym nadawanym z Rijadu. W czasie przemówienia, wskazał, że przyczyną jego rezygnacji jest postawa Iranu, który ingeruje w sprawy wewnętrzne arabskich państw w regionie i wspiera Hezbollah, który z kolei rośnie w siłę w Libanie. Premier al-Hariri mówił również o tym, że obawia się prób zamachu na swoje życie (jego ojciec Rafik Hariri, który również był premierem Libanu, zginął w zamachu bombowym w 2005 r.).

Negocjacje TPP – przedwcześnie mówić o sukcesie

Po wycofaniu się USA z negocjacji TPP (Partnerstwa Transpacyficznego / Transpacific Partnership Agreement), rozmowy nadal nie wypłynęły na spokojne wody. Po tegotygodniowej, kolejnej, rundzie negocjacji Japonia i Meksyk ogłaszają sukces, ale Kanada studzi nastroje i dementuje informacje o postępie negocjacji.

Państwa członkowskie UE nie chcą glifosatu

Możliwość stosowania w Unii Europejskiej roundup'u i innych herbicydów na bazie glifosatu po 15 grudnia stoi pod dużym znakiem zapytania.  Przesądziło o tym dzisiejsze głosowanie na forum Komitetu ds. Roślin, Zwierząt, Żywności i Pasz (PAFF), który negatywnie zaopiniował projekt rozporządzenia wykonawczego Komisji w sprawie przedłużenie licencji na glifosat. W Komitecie nie udało się osiągnąć większości kwalifikowanej potrzebnej do wydania pozytywnej rekomendacji dla projektu rozporządzenia przedstawionego przez Komisję Europejską, która chciała przedłużenia zezwolenia na stosowanie glifosatu na kolejne 5 lat. Przeciwko decyzji o przedłużeniu głosowały między innymi Francja, Włochy, Belgia czy Austria. Polska wstrzymała się od głosu. Glifosat jest podejrzewany o działanie rakotwórcze, chociaż jak twierdzi Komisja nie potwierdziły tego unijne agencje ds. bezpieczeństwa żywności i chemikaliów.

MTK i UNESCO wzmacniają współpracę na rzecz ochrony dziedzictwa kultury

Źródło: https://en.unesco.org/news

W dniu 6 listopada 2017 r., Irina Bokova, Dyrektor Generalna UNESCO oraz Fatou Bensouda, Prokurator Międzynarodowego Trybunału Karnego (MTK), podpisały list intencyjny formalizujący i wzmacniający współpracę pomiędzy tymi instytucjami w dziedzinie ochrony kultury w czasie konfliktów zbrojnych. 

Postępowanie przygotowawcze MTK odnośnie do sytuacji w Afganistanie...

Parę dni temu Prokurator MTK zwróciła się do  Trybunału oznajmiając, że wystąpi z wnioskiem o udzielenie upoważnienia do wszczęcia postępowania odnośnie do sytuacji w Islamskiej Republice Afganistanu. Decyzją Prezydium Trybunału z 3 XI 2017 wskazano, że rozpatrzeniem wniosku zajmie się  Izba przygotowawcza III w składzie sędzia Antoine Kesia-Mbe Mindua, sędzia Chang-ho Chung, sędzia Raul C. Pangalangan - decyzja Prezydium tu.

Kolejny szczyt klimatyczny rozpoczęty

Dziś w Bonn rozpoczyna się – jak co roku na jesieni – kolejny, już 23. szczyt klimatyczny. Oficjalnie będzie się on odbywał pod prezydencją Fidżi – małego wyspiarskiego państwa, jednego z tych najbardziej dotkniętych zmianami klimatycznymi. Ze względów praktycznych (i finansowych) szczyt odbywa się jednak w Bonn, gdzie ma swoją siedzibę sekretariat Ramowej konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu. Rząd niemiecki jedynie pomaga, ale głównym organizatorem jest Fidżi, którego przedstawiciele przewodniczą obradom, co ma wymiar symboliczny. Fidżi już obecnie traci ląd ze względu na podnoszenie się poziomu oceanów. Jeżeli nie uda się zatrzymać podnoszenia się temperatury na świecie powyżej 1,5 st. C Fidżi zostanie zalane. Tymczasem w Porozumieniu Paryskim państwa zgodziły się na powstrzymanie wzrostu temperatury jedynie powyżej 2 st. Co więcej brak w Porozumieniu instrumentów, żeby uzyskać nawet ten cel. 

Inicjatywa posłów PiS ws. ograniczenia immunitetu jurysdykcyjnego Niemiec: bubel prawny czy polityczny cynizm?

26 października grupa 100 posłów PiS, reprezentowanych przez Arkadiusza Mularczyka i Andrzeja Matusiewicza, wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją przepisów postępowania cywilnego w przedmiocie immunitetu jurysdykcyjnego państw obcych (sprawa K 12/17). Posłowie podnoszą wadliwość art. 1113 k.p.c. (immunitet sądowy) oraz art. 1103⁷ pkt 2 (jurysdykcja krajowa w sprawach o odpowiedzialność za delikt popełniony na terytorium RP), w zakresie w jakim oba przepisy stanowią przeszkodę dla zbadania przed sąd krajowy powództw odszkodowawczych z tytułu zbrodni wojennych, ludobójstwa i zbrodni przeciwko ludzkości. Poseł Mularczyk sugerował, że miałoby to otworzyć drogę dochodzenia przez ofiary III Rzeszy odszkodowań od Niemiec (GW, PiS ma nowy pomysł na odszkodowania wojenne od Niemiec. Bez powodzenia próbowali go już Grecy i Włosi).

Abstrahując od licznych błędów językowych i logicznych, które utrudniają zrozumienie intencji autorów, jak również od braku propozycji pokonania przeszkody immunitetu egzekucyjnego gdyby pomysł PiS poparli sędziowie zasiadający w Trybunale Konstytucyjnym, poniżej przedstawionych zostało kilka szczególnie intrygujących argumentów.

UK Supreme Court: Karta praw podstawowych UE ogranicza immunitet jurysdykcyjny w sporach pracowniczych

Na łamach PPM kilkukrotnie powracaliśmy do zagadnienia zakresu immunitetu jurysdykcyjnego w sprawach z zakresu prawa pracy (ostatnio sprawa przeciwko Papieskiemu Uniwersytetowi Laterańskiemu, a wcześniej przeciwko hiszpańskiej Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Rzymie, Europejskiemu Urzędowi Patentowemu oraz ONZ czy NATO). Tym razem przyczynkiem do refleksji nad rozwojem prawa zwyczajowego immunitetów stało się orzeczenie Sądu Najwyższego Zjednoczonego Królestwa ws. powództw byłych pracowników dwóch ambasad.

Podstawą postępowania Benkharbouche v Secretary of State for Foreign & Commonwealth Affairs; Libya v Janah [2017] UKSC 62 były powództwa wniesione przez panią Janah, obywatelkę Maroka zatrudnioną w Libii do pracy w libijskiej ambasadzie w Londynie, oraz panią Benkharbouche  - Marokankę zatrudnioną w Iraku do pracy w londyńskiej ambasadzie Sudanu. Obie kobiety, pracujące jako pomoce domowe, zarzucały m.in. bezprawność zwolnienia z pracy, naruszenie przepisów w zakresie płacy minimalnej, brak wynagrodzenia za pracę w dni ustawowo wolne, a wreszcie naruszenia ustawowych wymogów w zakresie dopuszczalnego czasu pracy. Powództwa do angielskiego sądu pracy (Employment Tribunal)  wniosły na podstawie szeregu przepisów prawa UE, prawa angielskiego i umowy o pracę. W obu wypadkach sąd odrzucił pozew, uznając że zgodnie ze State Immunity Act 1978 Libia i Sudan korzystają z immunitetu jurysdykcyjnego.

Guest post: Do młodych*, czyli gorzka refleksja po III wykładzie pamięci Profesora Krzysztofa Skubiszewskiego

18 października 2017 r. w Instytucie Nauk Prawnych PAN odbył się kolejny, trzeci już wykład dla uczczenia pamięci prof. Krzysztofa Skubiszewskiego, wybitnego prawnika i ministra spraw zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej. Mówcą był emerytowany profesor uniwersytetu im. Humboldta w Berlinie, Christian Tomuschat. W bardzo ciekawym wystąpieniu prof. Tomuschat zajął się problematyką tożsamości zbiorowej (państwowej, konstytucyjnej) i indywidualnej (w kontekście m.in. praw człowieka), także w kontekście wyroku ETS w sprawie Węgry i Słowacja przeciwko Radzie UE, dotyczącej legalności mechanizmu relokacji uchodźców. Ku naszemu zaskoczeniu, prof. Tomuschat wcale nie poparł bezwarunkowo stanowiska Unii Europejskiej, zwracając uwagę na istotne racje po stronie państw skarżących ów mechanizm.

Związki partnerskie nie dla par heteroseksualnych - w sprawa Ratzenböck i Seydl p. Austrii

Z orzeczenia na orzeczenie Europejski Trybunał Praw Człowieka doprecyzowuje swoje stanowisko w zakresie ochrony statusu prawnego par. Tym razem musiał pochylić się nad problemem, czy brak możliwości w prawie austriackim zarejestrowania związku partnerskiego dla pary heteroseksualnej, przy jednoczesnej możliwości rejestracji takiego związku przez pary homoseksualne, nie stanowi dyskryminacji tych pierwszych. Choć niejednomyślnie, sędziowie wydając wyrok w sprawie Ratzenböck i Seydl p. Austrii, doszli do wniosku, iż w takim przypadku dyskryminacja nie zachodzi.